FILM MMA: JABŁCZYŃSKA VS SZELĄGOWSKA

Może chociaż Kijów? Orzeł wskazał w ogóle po drugiej stronie kraju Polski. Na co załamana nauczycielka? No Kijów to ja ci zaraz wpierdolę na dupsko normalnie. Oczywiście czasy bez smartfonów, przełom lat 90., 2000. Wtedy jeszcze można było w ten sposób i nikt do nikogo nie miał pretensji. Ja pamiętam na lekcji geografii w liceum z Felkiem. Felek już wtedy miał bardzo duże problemy ze wzrokiem. A teraz jeszcze ma zasłuchy. Teraz słuchy jeszcze doszedł. No i on był ulubienicą baby z geografii. I też nie miał za bardzo pojęcia, gdzie... Ulubieńcem. Wiem, że miał długie włosy, ale to niegrzeczne. Ulubienicą. I zawsze stawało się troszkę dalej od mapy.

Taką długą pałeczkę trzeba było pokazać. I my z Frankiem, którego też znasz, staraliśmy mu się lasereczkiem Nakierować. Ale Felek nie był w stanie nigdy tego zobaczyć i kurwa nigdy nie był w stanie dojrzeć tego, gdzie mu pokazujemy. Do nas miał pretensje, że pałę dostawał ze stolic, bo źle mu pokazywaliśmy. Ale to zostało do dziś, że ma pretensje do wszystkich swoich kolegów za każdą swoją porażkę. Nawet jak zamówi złe jedzenie w restauracji. O, mogłem, to co ty? No i bo zawsze się śmiejecie, że biorę to, co mam. I zamówiłem to gówno. Ty masz lepsze, on ma lepsze, każdy ma lepsze, tylko ja mam gówno. Biedny. Ale powiem ci, że to jest... znałem te praktyki, prób podpowiadania, te małe gry, jak w bejsbolu, jak łapacz do miotacza pokazuje co teraz.

Co się wtedy martwiliśmy, że wywiozą nas do Niemiec na prostytucję? A to nie było z Justyną związane wtedy? To z Justyną. No i właśnie jest ta baba, później się okazało, że Justyna, ona zadzwoniła i zapytała się producentki Goggleboxa, czy możemy być prezentem urodzinowym. No i jakby nie wiedzieliśmy o co chodzi, tak? Mamy wyskoczyć z tortu? Co my mamy zrobić? I okazało się, że błaha sprawa, że jej przyjaciel ma urodziny, bardzo lubi Goggleboxa, bardzo lubi nasze poczucie humoru i czy my moglibyśmy na te urodziny przyjść? My się dogadywaliśmy, dogadywaliśmy, a ty w ostatniej chwili powiedziałeś, no panowie, ojciec zadzwonił, nie pada deszcz, jadę na żniwa. Czy ma padać deszcz? I pojechałeś. A wy poszliście. A ja z Felkiem poszedłem.

I poszliśmy na te urodziny i to był taki event, gdzie masz śmietankę polskiej kultury w jakimś teatrze w Warszawie. My, no ja ubrany jak dzisiaj, jakiś tam t-shircik, Felek t-shircik. Posadzili nas naprzeciwko starego dziada we fraku, kurwa, w apaszce. Pachniał jak stare orzechy włoskie. I on do nas mówi, obok siedział jego partner, młodziutki, taki... Młodziutki gejuszek z magazynu mody, co świeżutko Milano Fashion Week, dopiero coś pokazywał, jakieś slipki, a teraz sobie z dziadkiem siedzi. A dziadek mówi, że on przed chwilą tam, w zeszłym tygodniu jestem zmęczony, gdyż dyrygowałem orkiestrą Filharmonii Wiedeńskiej, a panowie czym się zajmują?

A ja z Felkiem tak, co mam mu kurwa powiedzieć, że telewizję w telewizji oglądam? Przedsiębiorcy, przedsiębiorcy. No i nieważne. I było strasznie dziwnie, nie wiedzieliśmy jak się odnaleźć, z kim gadać. I podeszła ta kobita, co nas wzięła na prezent i powiedziała, usiądźcie tu obok Agi, Aga jest spoko, Aga jest super. I osiedliśmy obok tej Żulewskiej. I ona... W ogóle fantastyczna rozmowa, bo my nie powiedzieliśmy ani jednego zdania oprócz aha, a ona przeprowadziła rozmowę sama ze sobą, jak zajebiście było na projekcie Żmijowisko i opowiada nam super ludzie, lokalizacja, klimat, historia, wiecie, super, w ogóle zarąbiście.

Goggle... Google? Google? Czy Goggle? Ja mówię, chyba chuj, nieważne. Gogglebox. Nie, pan, fantastyczny w ogóle projekt, pan, fantastyczny projekt, bo wiecie, to nie jest program rozrywkowy. A Felek tak... A co? A co to jest? Ja mówię, nie, wiecie, bo to jest właśnie taka, to jest trochę taka karykatura, tak, społeczeństwa, trochę taki projekt społeczny, tak, zobaczmy, co właśnie różni Polacy, co różni Polacy sądzą, tak? I wiesz, rzucasz, rzucają wam różne treści, a wy, panowie, wy co tydzień malujecie portret polskiego społeczeństwa. Felek się tak, kurwa, wczuł w to malowanie, że siedział ze sztalugą z pędzlem. Ja wtedy tak? To o, o! Dokładnie, wiesz, bo to nie są tylko zdania.

To jest projekcja, to jest projekcja. Felek taki, wiesz, że coś ważnego robimy. Wracamy do tego z Wiednia, kurwa. Opowiadać my, że my malarze. Dawaj ten frag. Dawaj ten frag. A ja taki, no tyle nie wypiłem, nie? Żeby pójść w tą narrację. Więc jakbyś tam był, jakbyś słuchał o tymże miłowisku, to ty byś nie przetakiwał. Przecież się zaczął zadawać swoje pytania i dzisiaj nie mielibyśmy jakiegokolwiek problemu i to było szerokie słowo wstępu do tej historii. Fajne, fantastyczne. Ależ, nie pamiętam tego. Szerokie słowo wstępu. Od czego się zaczęło? Jabłczyńska udziela wywiadu, że nie ma jej... Podczas ramówki. Podczas ramówki, że nie będzie jej w tym projekcie. No już sama wypowiedź wywiadowa wskazywała, że jest zadra w sercu, jest smutek.