Symeon i Anna

Uznającego Symeonowi, twój bóg objaw panowania. Słuchaj, twój stróże podnieśli głos. Wspólnie wywiatują, gdyż na własne oczy widzą powrót Pana na Symeon. Wykrzykujcie wspólnie na wiwat ruiny Jerozolimy, gdyż Pan pocieszył ludzi, wykupił Jerozolimę. Pan obnażył swej święte ramie na oczach wszystkich narodów. Na dalszej granicy ziemi zobaczył zbawienie przygotowane przez naszego Boga. Ponownie widzimy tutaj obraz Boga powracającego do swojego ludu i, ważne, powracającego do swojej świętyni i przynoszącego radość narodowi izraelskiemu.

Co jeszcze widzimy w tym fragmencie? Widzimy Symeonów. Pamiętajcie, co powiedzieliśmy o strażniku, wypatrującym nadejście Mesjasza. To właśnie Symeon. On czekał i wypatrzywał odkupienie Izraela. Wierzył, że obiecany Mesjasz nadejdzie. I cierpliwie czekał, aby go zobaczyć na własne oczy. Kiedy spotyka Jezusa, widzimy... Jak odwołuje się do wielu proroctw Starego Testamentu? W jego odniesieniach do tych proroctw dostrzegamy moim zdaniem połączenie dwóch rzeczy. Po pierwsze widzimy, że Symeon znał proroctwa i znał już Słowo Boże.