Ryszard Koziołek. Książki mojego życia I Literatura na żywo z Big Book Cafe!

Potem się te rzeczy zaczęły układać, bo przypomniałem sobie, że jak siadywałem z dziadkiem, to on przy robotach stolarskich śpiewał niemieckie piosenki po niemiecku. Też nigdy go nie zapytałem, skąd zna ten język. Wiesz, w PRL-u ktoś mówi po niemiecku. To było zupełnie niemożliwe. No więc tu literatura byłaby niezbędna. No właśnie i to, no tak i w tym trzecim pokoleniu często w literaturze potem są te opowieści, albo przychodzi Maciek Siembieda i pisze bardzo, bardzo fajną, podobną do tego co powiedziałeś powieść historyczną, która jednocześnie jest rozrywką i zagadką i w taki zupełnie zaskakujący sposób przywraca te nieopowiedziane historie, a ta książka, której tytułu i autora wciąż nie znamy,

Dlatego moje dojrzewanie czytelnicy było szczęśliwie kompletnie chaotyczne. Modelem tego czytania były dwie biblioteki. Była biblioteka domowa mojego taty, Która była skromną biblioteką początkującego inteligenta PRL-u, w którym dominowały dwa korpusy książek. To był Józef Ignacy Kraszewski i książki o lotnikach w czasie II wojny światowej na Zachodzie. Między innymi Dywizjon 303, Eliak Lucy, którą przyniosłem tutaj, Janusza Meissnera, Bogdana Arcta i jeszcze wielu tego typu pisarzy.

Ja myślę tu o poezji często w tych rozmowach, w tym cyklu i często o nią pytam, dlatego że ona też W tym swoim skondensowaniu wydaje się formą szalenie atrakcyjną na nasze czasy, czyli na czasy ciągłego niedoczasu, bo do końca PRL-u było niedużo dostępnych książek o bardzo dużo czasu i to jest jakieś zupełnie inne doświadczenie, o którym goście tego cyklu też opowiadają, zupełnie inne doświadczenie pragnienia, łaknienia literatury i jej istotności. Teraz mamy czasy nadmiaru, no ale potwornego niedomiaru i tych stosów wstydu książek, które na nas czekają. I ja często właściwie pytam, czemu naszym odruchem nie jest powrót do poezji?