Ogród poza czasem. Czy raj da się zasadzić? Big Book Podcast

To tak jak przęsie na sukces. Powiedz, skąd przyjechałaś i czy chcesz taśmę profesjonalną. Tak, w Big Booku jestem właściwie od grudnia. Można powiedzieć, że robię tu już wszystko, co się da, bo zaczynałam na dole i kawkę robiłam. Teraz głównie pracuję w księgarni, ale piszę też co dwa tygodnie newslettery z recenzjami książkowymi, tworzę materiały na social media i teraz właśnie też będę od czasu do czasu tutaj w podcaście się pojawiać. No właśnie, a na co dzień, Hania, tutaj Centrum Sterowania Rzeczywistością jest na stanowisku księgarskim, Chętnie z wami pogada i podpowie. I to jest myślę bardzo fajne, że nasza fundacja się składa z osób, które czytają bardzo różnie. I tak jak Bartek Kamiński jest naszym specem od literatury pięknej zagranicznej, ja raczej siedzę w non-ficach, Ania Król bardzo pilnie śledzi polską literaturę współczesną.

No to Ania, ty co? Filozofia i tylko filozofia? Nie, absolutnie, dla kontekstu jestem filozofką, ale pytanie co czytam jest dla mnie równie trudne co pytanie czego słucham, bo ja zawsze staram się wychodzić jakoś ze swojej bańki, także to raczej odpowiadam co czytam aktualnie i myślę, że można to tak sprowadzić gatunkowo do Jakieś rzoko pojętej europejskiej prozy z naciskiem na polską, francuską. Od czasu do czasu właśnie jakąś eseistykę, takie naleciałości jeszcze po akademii i też w sumie reportaże od czasu do czasu, co myślę, że dobrze się wpisuje w książkę, o której będziemy dzisiaj mówić, bo ma w sumie elementy I właśnie takiego trochę dziennika, trochę reportażu pod kątem wątków biograficznych, różnych ciekawych postaci.

Niewątpliwie Laing jakoś zostaje w spektrum naszych zainteresowań, ale nie jest to jedyna książka okołoogrodnicza, jaka się teraz ukazuje. Mamy też inne tytuły. Ja zaczęłam czytać, bo dostałam zresztą od autorki, której bardzo dziękuję, od Anki Wanzel, jej nową książkę Sztuka przetrwania, która dosłownie teraz wskoczyła do księgarni, pewnie też z okazji wiosny. Bardzo fajna rzecz. Ja jestem dopiero na 58 stronie, ale muszę powiedzieć, że po pierwsze fenomenalnie się to czyta. Naprawdę jest bardzo, bardzo, bardzo wciągający język i jest w nim też coś, o czym wspomniałaś w kontekście Laing, to znaczy pewna taka organiczność pisania.

Także to gdzieś tam się wszystko znowu się łączy. No, jak właśnie Anka Wanzel używa wspaniałej figury, odnosi się bardzo często do grzybni, po prostu do takiej, nie wiem, takiej powięzi, która w sposób niewidoczny, a bardzo skomplikowany, wszystko karmi, wszystko łączy, wszystko się tam spotyka. W taki syntetyczny sposób. Tak, i właśnie to jest jakoś tak, ta jej opowieść, ale chyba wszystkie te książki, o których wspomniałyśmy, jednak są bardzo o współpracy, o takiej ekosystemowości jednak, Współistnieniu i to jest w ogóle chyba taka myśl, która w tej chwili w ogóle przemyka, przepraszam, przenika myśl humanistyczną, że to jest jakiś taki bardzo ważny lejt motyw tego żywego współczesnego pisarstwa.