Prawo rezonansu w biegu - Adrian Przybyła | Podcast Bieganie.pl

Cześć, to podcast Bieganie.pl, nazywam się Bartek Falkowski i dzisiaj moim i waszym gościem jest człowiek, który jest blisko serca chyba wielu amatorów, bo chyba to amatorzy tworzą głównie tu naszych odbiorców, naszego podcastu, a wszystko to dlatego, że sam się wywodzi ze świata amatorów. Zaczął w 2018 roku, tu podlinkuję wywiad mojego gościa, ze słynnym trenerem Krzysiem. Pamiętajcie, wypłukujcie wszystko. Trener Krzysio przeprowadził tu już z nim wywiad na naszym portalu, więc nie będziemy do tego wracać. A moim i waszym gościem jest Adrian Przybyła. Cześć. Cześć Bartku, dziękuję za zaproszenie i dzień dobry wszystkim. Wywodzisz się ze świata motorskiego, zacząłeś w 2018 roku, a teraz widzę, biegasz piątkę 14.54, dyszkę 30.53, kurczę, chociaż tu jestem szybszy, półmaraton godzina 6.16 i maraton 2.22.01.

Przyznaję, że go nie lubię. W sensie jego podejścia, no bo ja go nie znam. No prywatnie nie znamy, oczywiście. Ale jakoś do mnie kompletnie nie dociera. Bo to trochę, jak pytałem o to, czy ludzie nie mają trochę heheszków z takiego podejścia, przynajmniej ty się nie spotykasz, to ja czasem... Różni trenerzy, tacy coache i tak dalej to przesadzają. Ale dobra, skończmy, bo tu off-topy się zrobią i będziemy musieli ciąć to na 5 odcinków. Wróćmy do tego biegania twojego z wózkiem. To było jeszcze przed wywiadem z trenerem Krzysiem. Kurczę, to trener Krzysio... To już jest legenda, to już jest legenda. Ja czekam, kiedy właśnie, czemu go to jeszcze nie było? Dlaczego go to nie było?

Czy jakiś zakaz dostał, jako były pracownik? Nie wchodźmy w to. Ale bardzo szanuję trenera Krzysia. Tak, to zdecydowanie mu się należy. Ty mu opowiadałeś, że pobiegniesz w życiu jeden maraton i to będzie maraton z wózkiem. To, że teraz trochę pokręciło ci się i jest zupełnie inaczej, to do tego wrócimy. Jak wspominasz ten swój debiut maratoński? Płakać mi się chce. A możesz płakać. Mężczyźni nie boją się łez. Widzisz mnie teraz, więc łzy tak napływają do oczu. To po prostu było tak, że... No, dowiedzieliśmy się, że Madzio mieli syna, wszystko przebiegało dobrze, ciąża, urodził się, tak dalej, no tam 7 na 10 tej skali Abgar i lekarze mówią, że coś jest nie tak, że to prawdopodobnie będzie zespół Dauna.

Nie da się mieć tego i tego. Więc w tym roku u mnie się ilość pojawiła. gdzieś o kilka sekund się poprawiłem tylko na piątkę i dyszkę, a półmaraton to był z zimowych przygotowań, więc był to taki pierwszy docelowy start. Półmaraton w Rzeszowie i maraton w Demnie to był początek sezonu, a później już było wypłukiwanie. Dojeżdżanie kobyły, tak mówiąc żargonem trenera Krzysia. I co? Czy mam rozumieć, że ten sezon był trochę poświęcony na zbieranie środków, bo chcesz odpalić w sezonie 2024? To jest taka kolejna rzecz z tych wszystkich rozwojowych rzeczy, którymi się interesuję.