Grochola: Nie byłabym żoną Dudy przez sekundę #OnetAudio

I wtedy trudno wyluzować. Wtedy o tym nie pamiętam. Myślę sobie, Boże, jak to dobrze, że jeszcze żywe krowy widzę. Pani Kasiu, ale lećmy dalej. Czy polskie kobiety nie są wyluzowane? Że trzeba do nich apelować tytułem książki, wyluzuj kobieto? No może drugą część napiszę, ogarnij się mężczyzno, więc jeszcze nie wiadomo. Nie, ale ja myślę, że czasami bywamy my wszyscy naprawdę zbyt napięci, tacy, że coś musi być w tej chwili, musi być po naszej myśli, a tymczasem naprawdę kontrola przydaje się przymyciu zębów. I płeć tu nie ma znaczenia. I płeć tu nie ma znaczenia. Naprawdę nie mamy wpływu na rzeczy, które się dzieją.

Mamy wpływ tylko na to, jak je przyjmiemy. Więc pod tym względem wołam, żeby wyluzować. A wyluzować można się nauczyć? Czy to trzeba mieć w genach? Można się nauczyć. Jeszcze jak się ma bliską przyjaciółkę za płotem, którą ja miałam i naprawdę co coś posadziłam i chciałam się ucieszyć i chciałam zrobić urodziny i byłam biedna i zrobiłam sałatki i tak miało być przyjemnie, bo domek miał 45 metrów. To nagle lało. Moja przyjaciółka Zośka przychodziła i mówiła, Boże, jak to cudownie, że leje i podlewa ci rośliny. Przenosimy wszystko do domu. A ma pani takiego znajomego, który zawsze miał kij w tyłku, a później się nagle odmienił i wyluzował w swoim życiu?

Mam takich znajomych, którzy się pozbyli kija, z tym, że jednego dopadł Pan Bóg w bardzo piękny sposób, a cała reszta była na terapii. Bo to bardzo pomaga zobaczyć w ogóle, że mamy kij. Bo najgorzej to jest mieć kij i upierać się, że jestem człowiekiem bardzo elastycznym. A mówi się, że ludzie już tak po trzydziestce się nie zmieniają za bardzo. Jak to jest z Pani doświadczenia? Ludzie się w ogóle, myślę, jakoś nie zmieniają, ale mogą się uczyć nowych rzeczy i mogą z nich korzystać. Więc ten wybór, który mamy jako dorosły człowiek, no nie wiem, byliśmy na przykład bitym dzieckiem w dzieciństwie, no możemy iść przez życie z taką flagą, jestem ofiarą, ale

Nie, dwie bardzo podobne osoby, z tym, że ta trzydziestoletnia też miała raka, dzisiejsza też miała raka, prawda, dużo starsza. Też reakcja na chorobę była zupełnie inna. Wtedy... Byłam wkurzona, taka, ja wam jeszcze pokażę, jak gadacie, że ja umrę za trzy miesiące, takiego wała, jak Polska cała. Gdyby wtedy pani ktoś powiedział, wyluzuj kobietą, Nie, w ogóle bym nie wiedziała, co to znaczy. We mnie się obudził taki gniew i sprzeciw, ale ja też ten gniew i sprzeciw zużyłam na wychodzenie z czegoś, a nie skierowanie przeciwko sobie lub przeciwko światu, prawda? Boże, dlaczego to mnie spotkało i tak dalej, i tak dalej.