Leszek Możdżer
Cisza - gdzie ja znaleźć w zabieganym świecie? Spotkanie z Leszkiem Możdżerem.
Zresztą z dużą przyjemnością. Tam też było sporo ciszy, kiedy o tym myślę. Albo może takiego spokoju bardziej, który łączy z ciszą. No rzeczywiście trzeba było brać jakieś oddechy, żeby zbudować tę konstrukcję, ale no tak jak mówię, cisza jest taką wartością bardzo umowną. A jeśli chodzi o wasze trio Możdżer, Danielson, Fresco, wy dużo razem milczycie, czy nie? Tak. Dlatego, że jak się wchodzi w świat muzyki, która jest językiem abstrakcyjnym, można bardzo dużo emocji i miłości, która jest większa od naszego tutaj bytowania na tej planecie, przekazać sobie nawzajem. To są przekazy, które są nie do końca linearne, one są niewerbarne, czyli nie związane są z aparatem pojęciowym. Tylko wynikają z pobudzania jakichś tam dźwięków, brzmień, czyli my harmonizujemy się za pomocą dostosowywania nawzajem dźwięków i wchodzimy w przestrzenie naprawdę głębokich interakcji międzyludzkich i później powrót do komunikowania się za pomocą tych takich sygnałów wokalnych.
A kto jest najbardziej cichy i kto najbardziej rozgadany w waszym trio? Najbardziej cichy, być może ja jestem w sumie najbardziej cichy, chociaż muszę powiedzieć, że chłopaki też niechętnie się odzywają. Bardzo lubimy ciszę wszyscy. I Lars lubi milczeć, i Zohar lubi milczeć, ale to jest dobry znak. Ja lubię milczących ludzi, bo wiem, że to są ludzie, którzy nie boją się swojego wnętrza i mają je w miarę zharmonizowane. No i wy to wnętrze harmonizujecie też między sobą od lat? Liczyłeś? A to już, nie wiem, moich ze 20 może już będzie, co? Chociaż pewnie łatwiej by było w płytach liczyć. No, ale my też nagrywamy różne płyty w różnych składach i spotykamy się tam w różnych sytuacjach, więc z Zoharym ja nagrałem oprócz tych płyt w trio, to jeszcze chyba ze 3 czy 4 inne.
Czyli rozumiem, ten dom, w którym były te wspólne śniadanie i wspólne posiłki, to w górach właśnie. Tak, tak, w górach. Gdzieś tam z oddali jakieś tam odgłosy, nie wiem czy to były borsuki, czy jakieś słowiańskie hieny, czy jakieś zwierzęta gdzieś tam towarzyszyły nam takie dźwięki właśnie dzikości. A kiedy porównujesz sobie wasze pierwsze spotkania i to ostatnie, to jest różnica? Czy ten vibe, że tak to określę, jest cały czas taki sam? To jest bardzo ciekawe, ale wydaje mi się, że my w ogóle się nie zmieniliśmy. To znaczy, jeżeli się patrzy na zdjęcia, to widać, że te ciała już trochę się zestarzały, ale jeżeli chodzi o to wnętrze, to dusze są dokładnie te same. Ja w ogóle mam wrażenie, że nic się nie zmieniło. To jest takie dziwne, że jak się spotykamy, to wracamy do jakichś takich ustawień fabrycznych w tym trio. A lubisz być najmłodszym w trio?
Bo wiem, że pracowałeś z wieloma muzykami, dużo, dużo, dużo, dużo starszymi. Czy to będzie Tomasz Stańko, Zbigniew Namysłowski, teraz Lars Danielson, Zohar Fresco, którzy są od ciebie starsi o kilkanaście lat. Ale tego akurat nie czuję. Najstarszy w tym trio jest akurat Lars Danielson, ale muszę się państwu przyznać, że coraz trudniej mi znaleźć starszych muzyków od siebie. Tak naprawdę coraz częściej pracuję z młodszymi. Ale to daje pewnego rodzaju taką energetyczną przewagę, pod warunkiem, że nad sobą człowiek pracuje, prawda? Bo czasami spotkanie ze starymi ludźmi, starymi no, takie brzydkie słowo, może z dojrzałymi ludźmi, to jest po prostu spotkanie z jakimś chodzącym magnetofonem, który tylko odtwarza jakieś przeszłe treści. Jeśli chodzi o trasę, promocję płyty Beamo, wiem, że masz w swojej kieszonce, w kurtce, całą listę miejsc, czy nie?
No, staram się tak robić. Zresztą to wiadomo, gadanie dopóki na ucho ktoś ci nie powie, że masz skończyć, to jest zresztą domena wybitych dziennikarzy. Myślę, że wielokrotnie się z tym spotykasz, że czasami trzeba tak długo gadać, dopóki tam jakiś reżyser ci nie powie, że masz skończyć. Wtedy trzeba skończyć i to jeszcze z puentą, prawda? To prawda. Znalazłeś czy nie? Znalazłem, proszę Państwa, ale zagadałem to tak, że Państwo chyba się nawet nie zorientowali, że szukałem. Ja się nie zorientowałem, chociaż siedzę naprzeciwko i widziałem, że szukasz. Proszę Państwa, mam wspaniałą wiadomość dla Państwa. 16 listopada rozpoczyna się trasa koncertowa Tria Możdżer Danielson Fresco i gramy na początku w Lusławicach w centrum Krzysztofa Pentereckiego, potem 17 listopada jedziemy do Bielska Białej. Później 18 listopada gramy w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie.
Bo to będzie też odpowiedź na pytanie, co będzie robił, jeśli chodzi o koncerty tria. No najpierw trzeba by zdefiniować jeszcze pojęcie dom, bo przede wszystkim wraca się do hotelu. Ale rozumiem, że chodzi o dom, tak? Bo ja sobie tak to przerobiłem, że moje ciało jest moim domem i mieszkam w swoim ciele. I tam jakby jestem na stałe. To idźmy tym tropem w takim razie. Czyli jesteś tam na stałe, to znaczy, że do tego domu w ciele nie wracasz. No, jestem w nim cały czas. No i teraz wiadomo, psychikę można umeblować, można sobie ciało też jako humanoidalną konstrukcję białkowo-węglową też jakoś tam ogarnąć. Wymaga to różnych tam zabiegów, postów, ale też jedzenia. Zresztą ciekawe, że te cisze też w jedzeniu są bardzo potrzebne, to znaczy... My tam mamy trochę tak zaprogramowane kompulsywne jedzenie nieustanne, potem po pięć razy dziennie, natomiast post jako cisza też w jedzeniu jest bardzo ważnym elementem dla mnie ostatnio.
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Leszek Możdżer opisuje sposób osiągnięcia spokoju poprzez głębokie oddychanie i mindfulness.
Leszek Możdżer rozmawia o znaczeniu ciszy w muzyce i jej definiowaniu.
Leszek opisuje doświadczenia związane z ciszą w studiach nagrań.
Leszek Możdżer opowiada o znaczeniu ciszy w lesie i w życiu codziennym.
Leszek Możdżer rozmawia o relacjach z przyrodą i rodowie.
Leszek Możdżer opowiada o znaczeniu ciszy w koncertach i w trójce Możdżer, Danielson, Fresco.
Leszek Możdżer rozmawia o strojeniu fortepianów i jego wpływie na muzykę.
Leszek Możdżer opowiada o wspólnych pracach i rozmowach w Monochrome Studio.
Leszek Możdżer opowiada o trasie koncertowej Tria Możdżer Danielson Fresco, podkreślając znaczenie koncertów i pracy w trójce.
Leszek Możdżer jest człowiekiem radia, dlatego że w radiu, kiedy mówi się zagadaj, to się gada.
Leszek Możdżer opisuje swoje pojęcie domu jako swojego ciała i opowiada o technikach odprężenia, takich jak mikroodpoczynki i posty.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Leszek Możdżer jest człowiekiem radia, dlatego że w radiu, kiedy mówi się zagadaj, to się gada."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.