Czy w Polsce istnieje kultura kibicowania?

Bardzo dziękuję panu za to spotkanie. Funkcjonariusz operacyjnego wydziału do spraw zwalczania przestępczości pseudokibiców Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach był gościem czwórki. Jest z nami Bogdan Krzak, pseudonim Kryzys, który nie wstydzi się i mówi o tym głośno, że był kibolem, a teraz jest socjoterapeutą, teraz pracuje z młodzieżą, z którą dzieli się zresztą znów własną historią. Halo halo, dobry wieczór Bogdanie. Dobry wieczór Jakubie, dobry wieczór Państwu. Bardzo dobrze Cię słyszeć. Razem z nami również Bartek Wiszniewski, który jest studentem Uniwersytetu Warszawskiego.

Jak Bartek tu wchodził, to spytałem go, Bartku, jesteś kibolem? Bartek powiedział, nie, ja jestem ultrasem. Dobry wieczór, cześć. Dobry wieczór, witam Państwa. Bogdanie, dlaczego nie uciekasz od tego, żeby mówić o sobie były kibol? Nie chciałbyś odciąć tego taką grubą kreską i zostawić to za sobą? Wiesz co, czasami się nad tym zastanawiałem, lecz jednak to, co mnie pociągnęło na stadion swego czasu, w moich czasach, jak tam mówił pan policjant, tam lata osiemdziesiąte, dziewięćdziesiąte, to było środowisko, a więc mechanizmy, które są teraz, są bardzo podobne. Dlatego nie oddzielam się od tego, dlatego że wiem, jak bardzo, bardzo ważne jest to, żeby przynależeć. No i to jest chyba historia taka, która sprawia, że dalej jakby z tym wszystkim się utożsamiam, bo przynależność, a więc chęć bycia w grupie, która jest dla mnie ważna,

Razem z nami mam nadzieję już teraz Bogdan Krzak pseudonim Kryzys. Halo halo słyszymy się Bogdanie? Słyszymy się Jakubie jak najbardziej. Kiedy dzieliłeś swoją historią to teraz w tym momencie przypomina mi się taki obrazek tzn. Twój kolega i pociąg. Rozwiniesz to? Tak to była sytuacja w której grupa z którą ja byłem z klubu Czekaliśmy na przyjeżdżających kibiców przez nasze miasto. No i tam oczywiście to była historia przemocowa w tym wszystkim. Więc kolega, który Chciał z jednej strony wejść do pociągu, a od strony okien został wypchany i uwieszony na szaliku, a pociąg ruszył i pociąg nabierał prędkości.

I ta przestrzeń, że jak nie będę miał tej grupy, to nie będę miał żadnej, jest bardzo trudna. To jeszcze na koniec Bogdanie. Czy to jest marzenie ściętej głowy? Żeby był taki świat, że jak pójdę na Orlik, to nie będę się musiał bać, że tam nie wpadnie przypadkiem dwóch, trzech z maczetami, którzy będą mi kazali pluć na barwy, bo inaczej coś mi zrobią. W dzisiejszych czasach patrząc na to co się dzieje, trochę tak, bo jeżeli monitoring i systemy ochronne jakby nie odstraszają, bo kominiarka załatwi sprawę, to w ogóle jest fatalne, no to w każdej sytuacji jesteśmy na to narażeni. Ponieważ to były rzeczy przysłowiowe.

Ja miałem sytuację, wiesz, czterdzieści parę lat temu miałem sytuację założonej prawej rękawiczki na lewą od przeciwnika, od kibola z innej drużyny z pytaniem, z której ręki chcę oberwać. I to jest dokładnie jakby to samo. Ktoś wchodzi i mówi pluj na flagę, tylko że teraz ma maczetę w ręce, nie rękawiczkę. Więc te rzeczy Niestety, patrzę z obawą, że będą się wydarzać. Bogdanie, dzięki wielkie, że zgodziłeś się podzielić swoją historią. Bogdan, kryzys, krzak. Sam mówi o tym głośno. Były kibol, a dzisiaj człowiek pracujący z młodzieżą, terapeuta uzależnień. Dzięki wielkie. Bez tabu. Razem z nami profesor Radosław Kossakowski, profesor Uniwersytetu Gdańskiego, prodziekan do spraw badań naukowych i współpracy międzynarodowej z Wydziału Nauk Społecznych, kibic Wisły Płock, jak ustaliliśmy, Bartek Wiszniewski, student UW.