Bęc Radio: Odzyskać przyszłość —> Krivich, Werbanowska

Namacalne jest to, że w ramach tej wystawy pokazujemy projekt Okno Fundacji Brda i tutaj sami też możemy się zaangażować, czyli każdy może w Bielsku oddać swoje okno i myślę, że to jest też bardzo wartościowy projekt, który trwa już od października, czyli zaczął się jeszcze przed samym otwarciem wystawy. Cały czas zbieramy okna, które trafiły na wystawę i są też częścią instalacji artystycznej. Podążając za słońcem na nieboskłonie, za blaskiem księżyca i ekranem telefonu. Rośliny stawiają opór grawitacji, ich szczątki opadają na dno pradawnych mórz. Staw tak, że nie stoi w miejscu.

Pokazywaliśmy też wideo w Słoneczniku czy neon Marii Matiaszowej w hotelu Puro w Warszawie, więc to było wyzwanie. A teraz druga odsłona. Bardzo nam zależało na tym, żeby pokazać ją przede wszystkim w innym mieście. Nie tylko koncentrować się na Warszawie, tylko wyjść właśnie gdzieś dalej do innej instytucji i pokazać po prostu w przestrzeni galeryjnej, co było też dla nas wyzwaniem, no bo wreszcie mogliśmy pokazać fizycznie te wszystkie prace. Więc tutaj mamy przeróżne media, co też jest bardzo ciekawe, bo mamy i malarstwo, tylko malarstwo tutaj na Banerach reklamowych i wideo i no właśnie artystyczną instalację Fundacji Brda, która jest złożona z okien i fotografie. Co jeszcze mamy? Instalacje wideo, ale takie sztuki partypacyjne.

Neony. Mami Maciaszewy, który wtedy był w oknach hotelu Pura, a teraz jakby oryginał. To jest praca, która łączy w ogóle te dwie wystawy, bo była pokazywana rok temu i w tym roku, fizycznie tak naprawdę. I mamy też pitraże, które przyjechały do nas z Ukrainy i wcale nie było łatwe to, aby je tutaj dostarczyć do Bielska. Ja może zacznę od pracy Danilo Haukina, która jest taka bardzo bliska mojemu sercu, nie to, że ja ogarniałam jeszcze ten transport, który był naprawdę bardzo skomplikowany, no to jeszcze sam fakt, jakby zapytałeś o te narzędzia, tak? Na przykład Gaukin ma w pracowej praktyce Jego praktyka polega na tym, że on archiwizuje, ale przede wszystkim ratuje dziedzictwo ukraińskiego, radzieckiego sztuki publicznej, co też podpadało pod ustawę dekomunizacyjną i wiele z tych prac, które najczęściej mieściły się w przestrzeni publicznej nie miały statusu dziedzictwa kulturowego i najczęściej były niszczone, sprzedawane, remontowane jako w ogóle nic wartościowego.

Te witraże Haukina z pracami Mycek. Liewy Bärer z oknem. No i tak samo okno z pracą Marty Romankiew. Prace Marty Romankiew na wystawie wyglądają tak, że to jest takie rusztowanie, takie budowlane rusztowanie, na których przymocowane ekrany, telewizory. Te telewizory, gdzie pokazują właśnie te wypowiedzi imigrantek, migrantów na temat przyszłości Europy. I to też jest właśnie narzędzie Marty. Artystką, socjolożką, ona studiowała socjologię też i ona pracuje w ten sposób, że oprócz tego, to są takie warsztaty z migrantkami i migrantami, gdzie ona też przeprowadzała BWA Bielsko-Biały na drugi dzień po otwarciu wystawy i gdzie ona na przykład uczy takich narzędzi do publicznego wypowiadania się.