Bęc Radio: Design jako program —> Frankowski

Czyli nie myślimy o niebieskich migdałach i nagle będziemy mieli jakąś wizję, tylko podchodzimy do problemu bardzo systematycznie, celowo, wyznaczamy sobie określone zmienne projektowe dla danego projektu i wybieramy te zmienne, które według nas będą rozwiązywać pewien problem. Wydaje się, że to jest proste, ale właśnie on taką myśl pierwszy Projektowanie ma w sobie element właśnie takiej strukturyzacji. Zresztą było to w latach 60., kiedy szkoła, tak zwana szkoła szwajcarska, święciła triumfy na świecie. I ta szkoła szwajcarska właśnie opierała się na rygorze w projektowaniu. Tak zwany grid, czyli siatka typograficzna, to był ten element, który strukturyzował projektowanie graficzne nie tylko w Szwajcarii, ale i w Stanach Zjednoczonych wówczas, może mniej, we Francji czy w Polsce.

W Polsce bardzo jakby to Nie miało przełożenia, bo mieliśmy Polską Szkołę Plakatu, ale to myślenie takie nowoczesne, które później przełożyło się na tzw. international style, czyli projektowanie, które wykorzystywały korporacje, w szczególności amerykańskie, do budowania identyfikacji wizualnych. Więc to był taki trend, z którego Gerstner wyciągnął pewne wnioski i te wnioski, moim zdaniem, nadal są ważne, istotne dla tego, czym projektowanie dzisiaj jest, czym będzie też. To jest jedno z takich nazwisk moim zdaniem kluczowych, ale był też programista niezwykły, Alan Kay, Amerykanin, który w latach 60-tych wymyślił koncept komputera dla dzieci, małego komputera, który byłby przyjazny i pozwalałby na programowanie dla każdego.

Bo to, co dziś projektanci i projektantki wykorzystują, tworząc plakaty, Projektując książki to są dane, dane, które wyświetlamy na monitorach naszych komputerów i te dane wyglądają tak, jak wyglądają niezależnie, czy to jest zdjęcie, czy to jest tekst. To są informacje, które w szerszej skali bez odpowiedniego przygotowania będą nie do ogarnięcia, więc dzisiejszy projektant i projektantka graficzna muszą mieć umiejętność, przynajmniej wiedzę, Jak dane są gromadzone, jak są przekształcane? No bo mówimy tutaj nie tylko o takim tradycyjnym myśleniu o projektowaniu graficznym, ale myślimy też o UX, czy myślimy w ogóle o takich obszarach, gdzie wchodzą już niestatyczne obrazy, tylko animowane, dynamiczne, które wręcz nawet użytkownik sam generuje, poprzez sposoby zapisania tych informacji,

Bo ja mogę sobie wyobrazić, na przykład dyrektora muzeum, który po to, żeby uniknąć męczących kontaktów z bujną osobowością projektantów, projektantek, zamiast zamawiać plakaty i inne materiały promocyjne dla swojej instytucji, wykupuje dostęp do aplikacji, No i co się wtedy dzieje? Czy rzeczywiście te wszystkie możliwości, które dają nowe technologie nie stwarzają pewnego zagrożenia przejścia części w każdym razie tej pracy projektantów, projektantek do usługi, którą może świadczyć maszyna? I uważam, że to nie jest zagrożenie, tylko to jest bardzo pozytywna rzecz, w sensie takim, że następuje jakby taka egalitaryzacja zawodu projektanta graficznego.

To daje takie możliwości, w rzeczywistości w zasadzie nie trzeba być projektantem graficznym, żeby zaprojektować sobie obecnie logo. Wystarczy wejść na stronę internetową, gdzie mamy określone szablony właśnie generowane przez sztuczną inteligencję, I mamy takie logo, jedno, drugie, trzecie. To jest super. Ja uważam, że to jest wspaniała rzecz. Natomiast jeśli mówimy o plakacie i dyrektorze takiego czy innego muzeum, to jednak, żeby stworzyć plakat, oczywiście można mieć szablony, tylko pytanie jest, czy rzeczywiście to będzie unikalne rozwiązanie, czy rzeczywiście to rozwiązanie będzie w punkt w związku na przykład z wystawą. Więc Musimy mieć świadomość, że to, że mamy oprogramowanie związane ze sztuczną inteligencją, które generuje jakieś formy, to nie znaczy, że to jest już projekt.

Zawsze decyzje projektowe podejmuje projektant. No i tutaj bez wykształcenia projektowego się nie pojedzie, moim zdaniem. Chociaż oczywiście nie projektant może zaprojektować plakat. Okej, każdy może. Natomiast myślę, że w takiej sytuacji tym bardziej właśnie wiedza projektowa będzie miała większe znaczenie w kontekście tego, że to narzędzie jest dostępne dla każdego. Więc możemy oczekiwać, że jeśli każdy może to zrobić, to zrobi najlepiej to ta osoba, która ma kwalifikacje i talent, i wyobraźnię, i pewną wrażliwość. I tego dyrektor tego czy innego muzeum nie musi mieć i raczej nie będzie miał. Chyba, że tak jak ja, projektuję plakaty w Wordzie.