Bęc Radio: Cenny socmodernizm —> Cymer, Mika, Obrębska

Pisała pani doktor Jędruk z Krakowa, a ja mieszkam na Zatrasiu i nawet jej nie popychałam w tę stronę, żeby wybrała właśnie to osiedle, a tak akurat wyszło. Mamy warszawiankę, mamy dom partii, który jako jedyny jest odrobinę wcześniejszy niż budynki socmodernistyczne, bo tak datujemy socmodernizm od odwilży, od 56 roku. Grzegorz Mika, jestem architektem i warszawianistą i pracowałem nad poradnikiem dobrych praktyk socmodernizmu. Cała publikacja jest efektem pracy w sumie kilkunastu osób i każda miała pewną swobodę odnośnie wybrania Tematu czy też zagadnienia, które chciałbym poruszyć i rozważając kilka możliwości, postanowiłem skupić się akurat w tym przypadku nie na pojedynczym budynku, który bym opisywał, tylko na problemie osiedla zespołu urbanistycznego, konkretnego osiedla Senatorska Długa Bielańska, które znajduje się praktycznie w samym centrum Warszawy.

I tak jak inni autorzy opracowałem na podstawie materiałów źródłowych esej będący pewną opowieścią na temat samego projektu, na temat tego jak ukształtowana jest ta urbanistyka i architektura. I też trochę odpowiadając, jak to osiedle współcześnie funkcjonuje, czy też istnieje w tkance miejskiej, gdyż ono jest zlokalizowane w takim bardzo newralgicznym, w cudzysłowie, fragmencie warszawskiego śródmieścia, na pograniczu tej historycznej Starej Warszawy i tego powojennego centrum oraz Muranowa. Jakie są największe wyzwania związane z utrzymaniem w dobrej kondycji tego, co zostało w tkance miasta akurat w tym konkretnym przypadku Warszawy, ale z tamtego okresu, z okresu socmodernizmu?

Z technicznego punktu widzenia w zasadzie problem dziedzictwa rozdziela się na dwie takie główne kategorie. Problem zachowania jakości detalu i elementów budowlanych, Konkretnych budynków i problemu pewnej konserwacji tudzież, że tak powiem rewaloryzacji przestrzeni większych zespołów, którymi były osiedla czy też jakieś kolonie bloków, które powstawały nawet w ścisłym centrum miasta. Właśnie o ile sam okres tego socmodernizmu jest dosyć, powiedzmy, szeroki, o tyle w odniesieniu do mojego przykładu z pierwszej połowy lat 60., to mamy tutaj do czynienia z problemami zarówno dotyczącymi tego, że indywidualne budynki tego osiedla są przekształcane, przeobrażane,

W wyniku różnych remontów tudzież termomodernizacji i tracą pewien ujednolicony i w sumie relatywnie unikalny charakter, a z drugiej strony problemem jest także reinwestycja czy też ponowne próby zagospodarowywania przestrzeni, która pierwotnie była można powiedzieć rezerwuarem terenów zielonych dla tego osiedla, które było właśnie w ścisłym Centrum i nie było taką zwartą zabudową jak przedwojenna, a współcześnie ze względu właśnie na lokalizację jest traktowana w pewnych przypadkach jako właśnie miejsce potencjalnych nowych inwestycji.