Znajomość głosu Boga – Zbigniew Niemasik

Byliśmy na wyjeździe w piątek, sobota z Radą Zboru, czyli Dawid, Władymir, Piotr, ja. Dużo myśleliśmy, rozmawialiśmy, modliliśmy się o przyszłość Kościoła na ten rok, o pewne rzeczy różne, ale jedną z rzeczy, na którą sobie odpowiedzieliśmy na początek, to zadaliśmy sobie pytanie, jak my rozumiemy w ogóle Kościół, uczniostwo, co to jest? No, żeby resztę dobierać do tego, no to trzeba by to jakoś zrozumieć. I w pewnym uproszczeniu zgodziliśmy się wszyscy dość, myślę, że szybko, że właściwie chrześcijaństwo jest i Kościół, to jest proste. Właściwie to jest tak proste, że aż boli, można by powiedzieć.

No bo co to jest Kościół? Kościół to są pojedyncze osoby, które poznały Boga i Go poznają, I po prostu żyją z Nim na co dzień i dzielą się z Nim i o Nim z innymi. Można by powiedzieć, no cóż, cóż tu więcej dodać. Wspólnie się zgromadzamy, oczywiście śpiewamy, poznajemy Go, ale to jest proste. Nie dasz tego, czego nie masz. No jasna sprawa, nie dasz. Jeżeli brakuje Ci tego normalnego życia chrześcijańskiego, by opowiadać innym o Bogu, no to trzeba by się zapytać, czemu ja nie opowiadam, bo może nie mam o kim. Może mam jakąś wiedzę, ale czy go znam na pewno? Więc dzisiaj wahałem się długo, jaki temat podjąć, jak go ubrać, żeby Bożego Słowa jakoś nie naciągnąć, bo tego nie lubię bardzo i uważam, że to jest niewłaściwe.

Nie po to, żebyśmy ciągle Go pytali. To jaką kawę, Boże? To jaką kawę? To co ja mam zrobić? To znaczy, że nie znamy Go. Owce znają głos pasterza, bo znają pasterza. I idą za Nim, bo Mu ufają. I dlatego, kochany Kościele, jak tu siedzisz dzisiaj, chcę ci powiedzieć, jeżeli znasz ten głos, to nie pójdziesz za innym pasterzem. Czy on się będzie nazywał Zbigniew Niemasik, czy inny kaznodzieja, prorok, czy ktokolwiek to będzie, nie pójdziesz za nim. To nie będzie ten ktoś, kto stanowi o twoim życiu, o prawdzie ostatecznie, tylko czy znasz tego jednego pasterza i jego głos. Czy jego znasz?