Niegodni Jezusa – Jakub Wantuch

Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się nim, odwrócił się do idącego z nim tłumu i powiedział, mówię wam. Nawet w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. A ci, którzy byli posłani po powrocie do domu, zostali sługę zdrowym. Zostało przeczytane Słowo Boże. Mamy więc historię pewnej osoby, która doświadcza tragedii. Setnika Poganina. I Łukasz przedstawia nam problem. Ma on sługę, którego bardzo kocha, bardzo ceni. Być może sługa, który wychowywał się w jego domu, bo w tamtej kulturze tak również się działo i szuka pomocy u starszyzny żydowskiej. Być może sam czuje się nie do końca kompetentny, żeby stanąć przed Jezusem jako poganin.

I zaskakujące jest przy tym to, że ten poganin byśmy powiedzieli ktoś nieważny, ktoś uniżony. Ktoś, kto nie miał prawa tego zobaczyć. Być może Żydzi tak to pojmowali. Jezus mówi o nim, że u nikogo w Izraelu nie spotkał tak wielkiej wiary. Tak jakby chciał powiedzieć, on zrozumiał. On zrozumiał coś, czego wszyscy dookoła nie widzą. On wie kim ja jestem. On rozumie to, kim ja jestem i kim On jest wobec mnie. Zrozumiał, kim jest Jezus i kim jest On. Pokora przed Bogiem zawsze jest związana z prawdziwym spotkaniem z Nim.