Bóg, który wyposaża (#08) - Zbigniew Niemasik | KRÓLESTWO NIE DO POWSTRZYMANIA

bloku nauczania, królestwo nie do powstrzymania, bo uważamy, że dzieje apostolskie nie są o apostołach wcale, bo tam jest ich niewielu wymienionych, co robili. Raczej to jest Chrystus, Jego królestwo nie do powstrzymania. Jesteśmy w czwartym rozdziale i przeczytamy od 23 do 35 wersetu. Stanę z boku. żeby nie zasłaniać. A gdy zostali zwolnieni, przyszli do swoich i opowiedzieli wszystko, co do nich mówili arcykapłani starsi. Ci zaś, gdy to usłyszeli, podnieśli jednomyślnie głos do Boga i rzekli Panie, Ty, któryś stworzył niebo i ziemię i morze i wszystko, co w nich jest, któryś powiedział przez Ducha Świętego ustami Ojca naszego Dawida, sługi Twego.

Czemu wzburzyły się narody, a ludy myślały o próżnych rzeczach? Powstali królowie ziemscy i książęta zebrali się z połem przeciw Panu i przeciw Chrystusowi Jego. Zgromadzili się bowiem istotnie w tym mieście przeciwko świętemu synowi Twemu Jezusowi, którego namaściłeś. Herod i Poncjusz piłac z poganami i plemionami izraelskimi, aby uczynić wszystko, co Twoja ręka i Twój wyrok przedtem ustaliły, żeby się stało. A teraz, Panie, spójrz na pogróżki ich i dozwól sługom Twoim, aby głosili z całą odwagą słowo Twoje. Gdy Ty wyciągasz rękę, aby uzdrawiać i aby się działy znaki i cuda przez imię Świętego Syna Twego Jezusa.

Ten cud, ten znak spowodował, że ten człowiek chodził wokół Jana i Piotra, trzymał się ich. Byli pośrednio przyczyną uzdrowienia. Zaczęli zbierać się ludzie, więc pytali, co tu się stało. Byli zadziwieni tym, poznali tego człowieka. Nie wątpili. Dokonał się cud. Więc Piotr mówi kazanie. O czym mówi kazanie? Nie mówi kazania o tym, jak uzdrawiać. Nie mówi, jak żyć pobożnie. On mówi o tym, kim jest Chrystus, że zmartwychwstał i mówi do tych ludzi, a wyście go ukrzyżowali. A wyście go ukrzyżowali. Ten człowiek uwierzył w Chrystusa i wiara rzeczywiście to tak zadziałało, że został uzdrowiony. Natomiast głosił Chrystusa.

I kiedy głosił Chrystusa Zmartwychwstałego, usłyszeli to saduceusze, zapraszam do przesłuchania wcześniejszych kazań, dziś nie będę tego wszystkiego powtarzał, ale oni byli kimś, kto, to był ich teren, świątynia to był ich teren, to większość była kapłanów, od nich pochodziła, arystokraci, bogaci, nie wierzyli w Zmartwychwstanie, więc słysząc, że ktoś zwiastuje na ich terenie Zmartwychwstanie, co zrobili? Zamknęli ich do więzienia. Następnego dnia stawiają tych prostych ludzi, rybaków, Przed Radą Najwyższą. Prawnicy, uczeni, szkoleni, cała elita Izraela, dowodząca całym narodem, oczywiście pod okupacją Rzymu. Stają przed nim, przed tą elitą dwóch i wiemy, że był tam też ten uzdrowiony.

Ciekawe, że tam żadnej roli więcej nie czytamy o nim, ale tekst mówi, że on też tam był. Więc oni go pytają, nie jego, przepraszam, tylko ich, w jaką mocą, w czym imię to zrobiliście. Oni mówią w imieniu Chrystusa, tego zmartwychwstałego, którego wyście odrzucili. To kamień, którego odrzuciliście, a jest kamieniem węgielnym. Wyście go odrzucili. Wiecie, mówią z szacunkiem do rady, ale mówią, wyście go odrzucili. Nie mówią, o nie, jest tak źle, pomyliliście się, no każdemu się zdarza. Mówią, wy zabiliście dawcę życia, ale Bóg go wskrzesił z martwych. Odesłali ich na bok, pogadali, co z tym robimy. Uzdrowionego? No i chodzi, co mamy z nim zrobić. No ale zakażemy im, żeby nie mówili. Ważna kwestia, która myślę, że powinniśmy ją dobrze rozumieć.

A przed chwilką wyszli spod władzy ziemskiej, która mogła ich zabić i mówi, nie wolno wam czegoś robić. Nie wolno wam zwiastować o Chrystusie. A oni powiedzieli, będziemy słuchać bardziej Boga. I przychodzą i kościół swoi wołają jednomyślnie do Boga. Tak, jesteś władcą absolutny. Ty, do ciebie mówimy. Do ciebie się zwracamy. Do ciebie zanosimy modlitwę. Oni wyznają Kochani, jeśli byśmy zaczęli modlitwy nasze od tego, kim jest Bóg, do którego mówimy. Jak Pan Jezus uczy modlitwy, kiedy się modlicie, mówcie. Ojcze nasz, czy mamy świadomość, co to znaczy? Im bardziej mamy świadomość, co to znaczy, do kogo mówimy, tym tworzy to w naszym sercu naprawdę właściwą postawę.

Oni się nie zastanawiali, czy. Oni mówią, Panie, kiedy Ty to będziesz robił, bo to jest dla nas normalne, że to będziesz robił, kiedy my zwiastujemy Słowo, daj nam odwagę, byśmy się nie wystraszyli. Co to jest odwaga? Co to jest? O co oni proszą? Co to jest odwaga? Jest jakaś pewność w tym? Co jeszcze? Odwaga to brak strachu? Lub działanie pomimo? Aha. Jakieś działanie pomimo. Przeżywamy jakieś strachy, ale mamy odwagę. Mamy śmiałość. Inne słowo opisuje to, że to jest śmiałość. Po prostu ktoś Cię pyta, czemu Ty taki jesteś dziwny, a Ty mówisz, bo wierzę w Chrystusa.

Bóg jest głową Kościoła. Pan Jezus jest głową Kościoła. Kim jesteś Zbyszek? Sługą Chrystusa dla Kościoła. Sługą Chrystusa dla Kościoła. Tym jestem. To nie moja własność. Po co mnie tu trzymasz, Panie? Ile zechcesz mnie trzymać? W Twoich rękach jestem, bym służył. Po to tu jestem. I to mnie podnosiło. I mówiłem, Panie, OK, idziemy dalej. Może jako żona, mąż, matka, dziecko, masz dość. Może jako dziadek, może w pracy coś ci się wali i myślisz sobie, że jest po mnie. Stań w pozycji i popatrz na Boże Słowo, kim Bóg jest dla ciebie, kim ty jesteś dla Niego i pozwól Mu, poddaj się Mu, by cię przeprowadził przez tą dolinę.