BanterBanter vol.164 - Hai To Let Me Go

Nie na mojej zmianie. Nie w mojej niepodległej galaktyce. Moje wspomnienia. Jakie wspomnienia, człowieku. I zostań z tymi wspomnieniami. Jeżeli chodzi o konsumpcję kultury popularnej, to co mi bardzo mocno pomogło, to jest takie rozgraniczenie, gdzie ja po prostu sam sobie teraz wybieram kanon i na przykład mówię do tego momentu. Kiedyś myślałem, że podałem w tą pułapkę, że nie, to jest taki wielki, takie... Kurde, taki mytos gigantyczny i on cały musi mieć sens i siebie wpasowywać, wszystko trzeba o nim wiedzieć, a zaraz on tak, eee, whatever. Ludzie, życie krótkie jest, dajcie sobie spokój. Była bardzo fajna impreza niedawno we Wrocławiu, zresztą przy okazji tej wspaniałej imprezy mieliśmy też okazję porozmawiać z panem Kacpem Sygułą i z panem Jakubem Pudłem.

Jakubem Pudłem, przepraszam, zaziobrzyłem go przez przypadek. Jakubem Pudłem, naprawdę? Mhm. Nie, on nie jest pudłem, on nie jest tym przedmiotem, to jest nazwisko pudło, ale też się odmienia. To jest ten klasyczny kasus polskiego języka, gdzie rzeczownik brzmi tak samo, ale odmienia się inaczej. No dobra, racja. Miłego wszyscy tam. Jakub, pozdrawiamy. Ja Kuba cały czas, czasem mówię Kuba i nawet nie wiem, czy to jest, bo to są też takie zasady. A? Tak? Nie można mówić do Kuba? Nie, nie wiem, ale czasami ludzie się, wiesz, oburzają. Zdrabniasz albo coś w tym stylu. No jak pijesz w szczególności jeden do drugiego, jak jej kompania cała. Nie, przepraszam, to jest taka piosenka gówniana. Piję Kuba do jak... Dato czop.

To już tak jest. No nieważne. Nie, wygląda... Nie, raczej to jest nastolatek. Bo to jest do nastolatków kierowane. To już by było naprawdę diabelskie, gdyby to był stary. Ja nawet nie chcę mówić o tym. Ale w każdym razie wiesz, dla niego... Nie chcę tutaj oczywiście wchodzić w jego buty. Mówię o Jakubie Pudle, ale... Pudle. Jacques de Pudle. Pudle. Ale wiesz, że to jest, wiesz, jak masz taki wybór, to tak naprawdę sztuką jest wybór właśnie, a nie przejrzenie tego wszystkiego, bo zwariujesz, tego jest po prostu za dużo. No tak, no i tu wracamy do tego, co ja powtarzam od wielu, wielu lat, czyli że kiedyś był taki... Kiedyś łatwo by było znaleźć defolty. No tak, ale to wynikało przez brak jakby zboru.