Bosski Roman: POLSKI RAP SIĘ JUŻ SKOŃCZYŁ

Niekoniecznie są artystami. Jeżeli chodzi o same ramy ulicznego rapu, to już o tych odgrzewanych kotletach mówiłem. Ileż razy można mówić o tym, żeby nie sprzedać braci, to już było powiedziane i to nikt łachy nie robi. To jest obligatoryjne. Kolejna osoba mówi, że ja się nigdy tu nie sprzedam. Ja mówię, że okej, łachy nie robisz, to jest punkt wyjścia. Teraz nagrałeś płytę Powrót Duchowego Gangstera. Ona jest antykomercyjna, ona jest zrobiona dla ciebie. Ty tam zrobiłeś trochę takie pochylenie się nad kwestiami religii, nad kwestiami Boga, który jest niezwykle ważny. Wczoraj słuchałem, nie ma tam dużych zasięgów, przepraszam, że Ci przerwę.

Ale w tym wszystkim mamy znowu wojnę pomiędzy ludźmi, ideologiczną, schematyczną. Tymczasem ja na tej płycie mówię nie o religii jako o jakimś systemie nomenklatury danej, kulturowej, tylko mówię o relacji z Bogiem. Oczywiście możemy jako my wychowani w kulturze chrześcijańskiej, nie ma żadnego problemu, żeby poprzez chrześcijaństwo z tym Bogiem nawiązać kontakt, ale na pewnym etapie rozwoju Dzień dobry. Cześć.

Potrzebuję kogoś, kto mi będzie wytyczał szlaki, zamiast samemu się wgłębić. My jesteśmy wyposażeni, użyję tu nomenklatury chrześcijańskiej, mamy, wierzymy w to, że jest w nas Duch Święty. Duch Święty jest dla mnie tak, jakbym miał to porównać, jest taką anteną do kontaktu z Bogiem. Ten głos, który gdzieś słyszymy, to ściągamy go. Ściągamy relacje z Bogiem do naszych indywidualnych doświadczeń i absolutnie odchodząc od tych wszystkich niesnasek, zawirowań, kompromitacji związanych z podejściem ludzi do Kościoła jako instytucji. Ta moja płyta nie jest w ogóle o tym. Ta płyta jest... Ona nie nasila wojny kulturowej.

Zdarzało Ci się przez całą karierę, że ktoś podszedł i zhejtował? No i to jest typowe, bo to jest imitacja innej rzeczywistości po prostu w internecie. Ja sobie zdaję sprawę, że toczy nas choroba dzisiaj, taka cywilizacyjna choroba. My mamy masę w sobie frustracji, stresów, porównujemy się, zazdrości, jakiegoś niezrealizowania, zgorzkniałości i nie pracujemy z tym, nie uwalniamy się od tego. Mamy narzucony jakiś styl życia. Oczywiście wszyscy powinniśmy być bogaci, stać się na wszystko i w ogóle żyć luksusowo. I każdy by tego chciał, bo taki jest model. Tymczasem ludzie nie rozumieją, że trzeba się od tego uwolnić. Ale to, co robią ludzie, to często widząc na przykład mnie, że ogłaszam nowy kawałek i tak dalej, że o, znowu ma sukces, a to jest byle kto.