Filmy zimowe cz. 83

I dwóch policjantów przychodzi i oni chcą dzwonić na policję i ich wypraszać, ale oni tam wszyscy przekonują tych policjantów, że tu jest fajna, rodzinna atmosfera i żeby ten policjant w ogóle zadzwonił po żonę. Jeden z policjantów dzwoni po żonę, mówi, że no słuchaj, tutaj mamy akcję policyjną, byś wpadła na święta. Więc... Jest to, powiedziałbym, mniej znany film i mniejszy budżet tutaj czuć w tym filmie niż powiedzmy w drugim filmie, jaki będę omawiał, Franka Capry, It's a Wonderful Life.

To tego śniegu nie ma. Ten film czasami wygląda jak jakiś jesienny film czy wiosenny. Natomiast gwiazdka tutaj jest, choinka jest. Polecam, polecam do rodzinnego wspólnego seansu. Pozostajemy w latach 40. i przechodzimy do filmu, który w Ameryce jest na święta chyba najczęściej puszczany w telewizji filmem. Właśnie ze wspomnianym już Jamesem Stewartem. Frank Capra i It's a Wonderful Life.

Ten film był już przeze mnie pokrótce omawiany, właściwie o nim wspominałem rok temu, albo dwa lata temu, kiedy obejrzałem czarno-białą wersję. Dzisiaj, znaczy dzisiaj, w te święta zrobiłem rewatch, ale już w wersji kolorowej, pokolorowanej, gdyż oryginalnie ten film jest czarno-biały. I chcę powiedzieć, że jestem purystą, jeśli chodzi o tak zwaną oryginalność, ale ten film lepiej sprawdza się w tej kolorowej wersji, moim zdaniem. Ale może najpierw trochę historycznych ciekawostek, bo Frank Capra jest historycznie rzecz biorąc jednym z inicjatorów na temat pozycji reżysera i producenta.

Nazwijmy to niezależnego producenta. Trzy Oscary dla Franka Capry był przez lata przewodniczącym Akademii Filmowej i także jednego z najbardziej prestiżowych instytucji w Hollywood, Gildii Reżyserów, Screen Directors Guild. gdzie zgłosił projekt powiązania funkcji reżysera i producenta właśnie, po to, aby mieć większą kontrolę nad dziełem i właśnie dążył do tego również chcąc założyć swoją wytwórnię. I tak też się stało. Wytwórnia Liberty Films, on do współpracy zaprosił Williama Weilera i George'a Stevensa.

Jedynie, niestety, w tej wytwórni swojej zdołał nagręcić Życie jest cudowne. Czyli właściwie można powiedzieć, że jest to w pełni autorskie jego dzieło, bożonarodzeniowa opowieść w roli głównej James Stewart. Ale to trzeba oddać. Frank Capra wpłynął na pewną niezależność reżyserską, na postrzeganie reżyserów. Wpłynął właśnie na to m.in., że możliwość... Prawa do ostatecznego montażu i pełnej kontroli nad wszystkimi aspektami realizacji filmu została przyznana nielicznym reżyserom, ale jednak została Howard Hawks, Alfred Hitchcock, William Wyler, Sam Wood, Leo McCurry.

Jednak szlak został przetarty, dzięki czemu nowe pokolenia debiutujących reżyserów w latach 40. znajdowali się w lepszej sytuacji. Tak, jest to wspaniałe nowość, bo kiedy wszystkie te wspaniałe ludzie wchodzą w łódkę, to jest wspaniałe życie. Bo nigdy wcześniej nie ma filmu, który wytrzymał taką pełną liczbę ciała życia, dramatyki życia i najwyższą romans, który sprawia, że to jest wspaniałe życie. Czy nigdy nie tracisz się tylko czytania o rzeczach? Tak więc historycznie trzeba to oddać Frankowi Kapsze, jeśli dobrze odmieniam teraz jego nazwisko. I przechodząc do streszczenia, to czytam, że James Stewart wtedy był troszkę zapomniany, co pokrywa się trochę właśnie z losami głównego bohatera It's a Wonderful Life.

To wspaniałe życie jest ukoronowaniem kariery Franka Capry. No i oczywiście też jest pokazywane cały czas w święta w telewizji, więc zebrało sobie już sporo ocen chociażby na IMDB. To jest ponad pół miliona ocen i są to oceny pozytywne słuchajcie, bo 8,6 na 10 jak to teraz sprawdzam przy 548 tysięcy ocen. Ja daję 7 na 10 na IMDB. Obecnie taka jest ocena. I właśnie, to jest jedno z najbardziej zmitologizowanych dzieł Hollywoodu. Zawarta w filmie wizja prowincji stanie się ikoniczna dla reżyserów z następnych dekad, jak pisze Rafał Syska.