Silna hossa… a zmienność za progiem? Łukasz Kałwak z Franklin Templeton Institute

Dywidendy są w zasadzie pomijalne. Czyli to jest nic innego jak dekompozycja stopy zwrotu z indeksu S&P, mówiąc ekonometrycznie. I ta dekompozycja mówi nam, że za ostatnie 12 miesięcy stopa zwrotu z indeksu S&P wynosi trochę ponad 25%, z czego, uwaga, 35% to jest pozytywna kontrybucja zysków spółek, a minus 10% to jest zmiana mnożnika. To też może dopowiem, bo często się o to pytają klienci, co to jest i od czego zależy mnożnik wyceny, bo on akurat teraz jest ujemny. Mówiąc bardzo prosto, on zależy od stopy dyskontowej, a stopa dyskontowa od poziomu stóp procentowych. No i jak wiemy, stopy procentowe nie Fedu, tylko rentowności, one idą w górę.

To w zasadzie motyw przewodni tej pierwszej części prezentacji. Znowu o tym mówię. Ta linia rośnie, a zatem to sugeruje, że amerykański przemysł nie tyle się kurczy, co zmienia swoją strukturę i jego wzrost koncentruje się na zaawansowanym przemyśle kluczowym dla AI. A to jest akurat moim zdaniem dobra zmiana. I przechodzimy do Fedu, króciutko. Dwa kluczowe parametry, na podstawie których członkowie Fedu podejmują decyzję na temat poziomu stóp procentowych w USA, to jest rynek pracy, inflacja i to jest rynek pracy. Rynek pracy, który w zasadzie jest w równowadze od dłuższego czasu. Mamy tam spadek zatrudnienia, ale mamy też spadek podaży pracy, co powoduje, że rynek znalazł nowe niższe equilibrium, taką równowagę.

Może tak być, ale szukały, ale szukały, więc tu matematycznie ten mechanizm jest. Nasza interpretacja jest taka, że osoby, które szukały pracy, a jej nie znalazły, być może nie mają kwalifikacji, być może bardzo dużo jest prac związanych właśnie z budową infrastruktury, inżynierów i też są potrzebni analitycy AI. Ale to jest nasza teza. To jest gdybanie. Natomiast fakty są takie, że ta stopa bezrobocia spadła. Dlaczego? Tutaj ekonomiści nie debatują. Ale dla Fedu to nie jest ani czerwona kartka, ani zielone światło. Po prostu rynek jest stabilny i naszym zdaniem Fed będzie skupiał się na inflacji. Inflacji, która też wcale nie jest prosta do analizy.

Ostatnie dane inflacyjne pokazały, że inflacja jest pod kontrolą. Inflacja w lipcu była niższa od oczekiwań. Zostawmy szczegóły. Na skutek tych danych prawdopodobieństwo podwyżki stopy FED we wrześniu spadło do 30%. Dzisiaj rano było bliżej 40%. Ale problem polega na tym, że jeden dobry miesiąc nie rozwiązuje całego problemu. Spójrzmy na wykres. Tutaj mamy miarę inflacji PCE. Najnowsze dane będą też w tym tygodniu. Czy to jest ta inflacja, którą preferuje FED? I ona jest powyżej celu Fedu przez 64 miesiące. Przez 64 miesiące, podczas których inflacja ani razu trwale nie wróciła do celu Fedu. Także dobre dane z jednego miesiąca to jest trochę mało.