MANCHESTER UNITED OŚMIESZONY na Selhurst Park. CZTEROPAK od Crystal Palace - Adwokaci Diabłów

A może już jesteś, no bo trzynasta porażka jakkolwiek zaskakuje, może jej rozmiar, może kompromitacja, może to, że zepsuła nam całkowicie początek tygodnia, bo taki cios z poniedziałek, no to coś, co pewnie będziemy dźwigać aż do kolejnego weekendu, a być może do końca sezonu. Jakie pierwsze wnioski po tym spotkaniu? Kuba, może do Ciebie pytanie. Na pewno Bruno Fernandes poza zespołem to jak silnik poza maluchem, czyli drużyna pozbawiona serca, płuc, mózgu, kompletne zero w ofensywie. Kuba, jak Tobie się dzisiaj oglądało to spotkanie? W sensie, czy sam Bruno Fernandes coś by zmienił? Nie zmieniłby.

Co prawda nie widziałem wszystkich meczów Casemiro w jego karierze, nie jest to możliwe, ale pokusiłbym się od stwierdzenia, że prawdopodobnie był to, jak nie najgorszy, to jeden z najgorszych występów, jakie zanotował w swojej karierze i myślę, że sam, pewnie jak go kiedyś ktoś zapyta, w ten sposób sformułuję to pytanie, może tak tutaj powiedzieć. Niekoniecznie zgodzę się z Kubą co do przywiązywania wagi do wartości Bruno Fernandesza, bo właśnie wydaje mi się, że ten mecz idealnie pokazał, bo należy przypomnieć, że w ogóle to był pierwszy mecz bez Bruno Fernandesza. Spowodowany urazem, nie jakimś zawieszeniem, czy inną jakąś niedyspozycją.

W ogóle chyba w jego karierze klubowej. Tak jak gdzieś śmigały takie informacje, więc na pewno... Na pewno w Manchesterze jednak. A wydaje mi się nawet, że w karierze klubowej. Gdzieś tak się przewinęła taka statystyka mi po Twitterach latała, ale... To jeszcze do weryfikacji. Niemniej na pewno jest to gość, na który nie można powiedzieć, że nie można polegać. I to nie chodzi tylko o wartość dodaną sportową na boisku, ale po prostu o dyspozycyjność i gdzieś ten hard ducha na boisku. I według mnie ten mecz idealnie zobrazował Że już bez Bruno Fernandesza w środku pola, to w ogóle nie ma żadnego pomysłu na grę, żadnego rytmu gry, żadnego rozdzielania piłki. No nie bez przyczyny, mimo że my tak dołujemy, no Bruno Fernandes, choć te liczby może nie są tak fantastyczne jak niedługo potem, jak przyszedł do klubu, cały czas bryluje gdzieś w tych statystykach największej liczby potencjalnych asek czy kluczowych podań w lidze w ogóle, wśród wszystkich pomocników i zawodników.

Tu znowu wracamy do Bruno Fernandesza, który wiadomo, że te kluczowe podania w każdym meczu notuje. Ale patrząc na ofensywę Manchesteru United w tym spotkaniu z Crystal Palace już omówiliśmy sobie, że defensywa była tragiczna. Zarówno Jonny Evans też się dało objechać jak dziecko. No wiadomo, że łatanie nim tej dziury to też nie jest optymalne rozwiązanie. Wiadomo, że przyszedł tak ratunkowo, a w ostateczności będzie miał 45 meczów pewnie na koniec sezonu. Co jest, że Ci kuba się wtręcę w takiej kwestii jednej, tylko Jedziemy tak całkowicie po Casemiro i praktycznie Evansie, ale warto wspomnieć jedną rzecz. Ta autostrada, przez którą oni byli mijani, była wywołana po prostu tym, co boli nas od początku okienka sezonu, co podkreślam, czyli dużą dziurą po prostu w środku pola.

Tam można było go zatrzymać. Przynajmniej chociaż spróbować zatrzymać Mainu, ale przed nim było i dwóch, dwóch środkowych obrońców, którzy nie wiadomo dlaczego żaden z nich nie zrobił jednak krok do zawodnika, tylko obaj cofali się wręcz rozstępując się niczym morze. Czerwone i dokładnie, no w sumie to było białe, no ale jako czerwone diabły to by pasowało, bo my się tak rozstępujemy w tym sezonie w zasadzie od pierwszego meczu. Jesteśmy bardzo gościnni dla rywali. Ten środek pola, o którym Kuba mówił, no i to jest jakby cały czas ta sama bolączka. A wracając do Masona Mounta, Nie udźwignął w żaden sposób choćby jednej czwartej roli zastępcy Bruno pod jego nieobecność, żeby wziąć na siebie ten obowiązek kreacji w drużynie.