Adwokaci Diabłów #45 - Marcus Rashford. Po prostu Marcus Rashford

A najlepszym napastnikiem po Mistrzostwach Świata, i mówię to bez strachu, jest Marcus Rashford, który załadował dwie bramki i też miał swój udział przy trzeciej strzelonej przez Jadona Sancho. Dwie asysty Bruno Fernandesza, powinny być trzy, bo Diogo Dalot okradł go z jednej. Do tego też ładna asysta Freda. No naprawdę już Poza tym początkiem to wszystko wyglądało pięknie i o tym opowie nam Daniel, bo chwalił się tutaj, że jest obkuty z tego meczu, więc jak tam wnioski po spotkaniu, Daniel? Dobra, na początku zostałem wsadzony na konia. Zacznę też od tego co Paweł, czyli... Jestem Fredem, a ty jesteś Lindelofem i właśnie podałem ci piłkę.

Leicester zaczęło wyglądać jakby było troszeczkę zamroczone. No i mielibyśmy 2-0, gdyby nie Dalot, który jeszcze dopiero wchodzi w tą formę po kontuzji. Też fajnie, bo kilka godzin akurat po meczu z Leicester Przygotowaliśmy ten podcast, więc już obejrzałem sobie konferencję pomeczową i tam Ten Hag powiedział, że poza niesamowitym De Gea, poza pięknym podaniem Bruna, które podanie było w stylu Querezmy, niesamowite, i wiadomo golem Rashforda, który też nie był taki łatwy, bo to trzeba było podjąć decyzję o strzale, a nie o podaniu na przykład do Garnaczo. Myślę, że Rashford bez tej pewności siebie, którą ma obecnie, by na przykład szukał Argentyńczyka,

No właśnie miesza, miesza ostatnio nie tylko w defensywie, ale również w ofensywie Erich Ten Hag. Może nie jeśli chodzi o nazwiska, ale o ich rozmieszczenie, ponieważ wydaje się, że nieco zaskoczył Xaviego wystawiając Rashforda na szpicy i Wołta Weghorsta w środku pomocy de facto, grając z Bruno na prawym skrzydle. No i dzisiaj znowu podjął podobne założenia, czyli Rashford na szpicy, Wout na dziesiątce i Bruno na prawym skrzydle, Garnaczo na lewym. I później, tak jak też to Daniel już zarysował, zmieniło się to po wejściu Sancho, który zajął miejsce na 10, ale on w zasadzie tak zmieniał tą pozycję z Bruno, też trochę na skrzydle tam grał. Generalnie bardzo płynne się robi to zestawienie i wygląda na to, że większości tych zawodników w ogóle nie przeszkadza to, jeżeli czy są wystawiani po prawej stronie, czy po lewej, czy na środku.

Tak, no a z drugiej strony później widzimy Freda w parze z Casemiro, który na przykład gra z Barceloną i wygląda o wiele lepiej. Jakoś nie wiem czemu, jak dostaje tą piłkę z linii obrony, to jakiś panic mode mu się odpala Czuję silną potrzebę, aby wspomóc naszych rywali, bo nie wiem, może im współczuję tego, że tak dobrze idzie Manchesterowi United. Kuba, a ciebie zapytam o kogoś innego, bo chwalimy Marcusa Rashforda i oczywiście słusznie. Pochwaliliśmy Dawida De Gea, także słusznie, ale jest też trzeci bohater dzisiejszego spotkania. Ponieważ 2 asysty zanotował Bruno Fernandes, a powinny być 3. Podkreślam to, bo to, że Diogo Dalot zmarnował tą sytuację, to jest po prostu coś niewyobrażalnego, nie mam pojęcia.

I to nie jest żadne usprawiedliwienie, że on jest obrońcą, bo to nie ważne, czy jesteś obrońcą, bramkarzem, czy chłopcem od podawania piłek, tam po prostu musisz trafić w piłkę i kopnąć ją prosto w bramkę. To nie jest coś, co wykracza poza umiejętności prawego obrońcy, także Nie przejmuję takich usprawiedliwień, ale nie o tym Portugalczyku będziemy mówić. Kuba, tak sobie pomyślałem, że narzekaliśmy właśnie przy tej sytuacji, że narzekaliśmy na Bruno, że nie notuje liczb. No ale jak ten Bruno ma notować liczby, kiedy jego koledzy marnują takie sytuacje? No ale dzisiaj na szczęście dwóch kolegów, a konkretnie Marcus Rashford oraz Jadon Sancho wykorzystali podania Fernandesza. No i trzeba przyznać, że

Dobrze wygląda na tym prawym skrzydle również, no i robi sobie takie zagranie firmowe już tym zewniakiem. Tak, Bruno Fernandes zarówno w tym spotkaniu z Barceloną, jak i w tym spotkaniu z Leicester był wystawiony bliżej tej prawej strony, co poniekąd nie jest dla niego naturalną pozycją, lecz Trzeba zauważyć, że ten piłkarz chce grać w każdym spotkaniu i w każdym spotkaniu chce brać odpowiedzialność na swoje barki za dobro drużyny. I dlatego też wydaje mi się, że nawet jeśli on nie zanotuje gola ani asysty, To on pracuje bardzo mocno w defensywie. Wiem, że Weghorsta ganie za to, że pracuje w defensywie, a nie notuje liczb. Ale Bruno Fraguesa chwalę, ponieważ on zawsze w każdym meczu wyrabia swoją normę kluczowych podań.

On te key passes ma zawsze na takim poziomie, na jakim nie ma nikt tak naprawdę w naszej drużynie. No i też to jego konto, jeśli chodzi o gole i asysty w tym sezonie zaczyna wyglądać coraz bardziej okazale. Może tych goli troszkę mniej, bo Bo siedem tylko, a w tych najlepszych sezonach na to dwucyfrowa liczba była standardem dla Bruno Fernandesha, ale też z drugiej strony nie możemy już od niego oczekiwać takich rezultatów, ponieważ dzisiaj trochę ma inne zadanie niż w tych sezonach za Olego Narasuarskiera, kiedy ten Bruno miał być taką postacią, która tak naprawdę była cieniem napastnika. Na tej pozycji 10 występował, ale on bardzo często biegł w pole karne.

Był pierwszym, który biegł w to pole karne, a niekoniecznie był odpowiedzialny za takie cofanie się i odbieranie piłki od defensywy. Szczególnie odbiera tą piłkę od defensywy, kiedy nie mamy Casemiro, bo tak jak mówiłeś, Fred nie jest w stanie tego robić. No i ten Bruno Fernandez często tam na 30, na 40 metrze pojawia się, żeby wspomóc tych swoich kolegów w rozegraniu. No i Portugalczyk Jest jednym z najlepszych transferów w Manchesteru United w ostatnich 10 latach, jak nie najlepszym, bo to jest zawodnik światowej klasy i widać po nim, w każdym jego zagraniu widać jakość. Owszem, czasem myśli trochę szybciej niż swoje koledzy z drużyny, bo widać, że chce zagrać jakieś takie podanie, którego nikt by nie wymyślił, nawet któryś z napastników Manchesteru United. I czasem też mogą nas zirytować te jego symulki czy takie

Odkąd ma opaskę kapitanu, po pierwsze z tego mniej, a po drugie też sędziowie go tak często nie upominają za to, więc Bruno Fernandeszowi należą się wielkie brawa i mam nadzieję, że w tym spotkaniu z Barceloną, które nadchodzi, też zapisze się na liście strzelców albo chociaż zanotuje asystę. Jak mogę jeszcze coś dodać a propos Bruna, to ja pamiętam kilka tygodni temu, jeszcze być może to było nawet przed mundialem, w takim krótkim wywiadzie pomeczowym, został zapytany o te liczby i on wtedy zaznaczył, że tak, wiem, że mam tych liczby mniej niż bywało to w poprzednich sezonach, ale czuję sam, że mam znacznie większy wpływ na grę,

I czuję, że jestem lepszym zawodnikiem. I mi się również wydaje, że Bruno zaliczył progres względem tych lat poprzednich. A jeśli chodzi o liczby, To sam, oczywiście bramka na 2-2, przypomnijmy sobie z Barceloną, piękne wiadomo wjechanie w pole Karne Rashforda, ale potem było podanie do Bruno i to Bruno przeciągnął piłkę tak, że odbiła się od Kunde i wpadł w samobój. Czyli też taka, można powiedzieć, że asysta, tego się nie zapisuje, ale to było właśnie takie podanie Bruno. Także te liczby by były na pewno dużo większe, gdyby nie czy to Dalot dzisiaj, czy ogółem wiele takich sytuacji. Bruna, który ma ogromny wpływ na grę. To jest ogromny wpływ na grę i ja w tym momencie nie wyobrażam sobie Manchesteru bez Bruna.

On momentami grał wręcz na linii z Casemiro, a zazwyczaj to wyglądało jakby ustawienie 4-1-4-1 z Casemiro trzymającym pozycję pomocnika. Fredem i Weghorstem na ósemkach. No i z przodu Rashford, po prawej Bruno, po lewej Sancho. Co, jak mi się wydaje, było odpowiedzią na system gry Barcelony. No bo jeżeli słuchaliście naszą zapowiedź, a myślę, że słuchaliście, bo mieliśmy tam bardzo dużo odtworzeń, No to wiecie od naszego gościa, że Barcelona gra czterema środkowymi pomocnikami, czyli to byli w tym wypadku Frank Kessy, Frenkie de Jong, Gavi i Pedri. No i Eric ten Hag niejako odpowiedział na to, wystawiając też czwórkę ludzi w środku pola, no bo myślę, że Bruno też możemy w ten sposób zaliczyć, że pracował w środku pola i niejako próbując zneutralizować, w zasadzie to mu się udało, neutralizując największe zagrożenie

Jego zadaniem będzie też zbieranie piłek, które David De Gea zagra na połowę rywala i zostawianie ich Bruno Fernandeszowi, bo on też był przesunięty troszkę bliżej tej prawej strony. A Bruno już niech sobie tam rozgrywa. Tylko, że Wout Weghorst przegrał swoje wszystkie pojedynki w powietrzu. Wszystkie. 6 na 6 miał przegranych. A to jest w ogóle, że ci przerwę, ale chyba taki trochę paradoks. Wydaje mi się, że ty o tym mówiłeś, ale Weghorst pomimo faktu, że jest wysoki, to on wcale nie jest za dobry w ogóle w grze właśnie głową. I wydaje mi się, że Chyba nigdy nie był, bo też jak oglądałem bodajże materiał Tomka Cionkały, to mówił, że on też właśnie, tak jakby się wydawało, że naturalnie powinien strzelać dużo bramę głową, a on tam niby jakieś sytuacje ma, ale pomijając fakt, że jak na razie strzelił tylko jedną bramką, to jednak te pojedynki powietrzne nie są jego atutem.

Adwokaci Diabłów 45 Jakby siedział na trybunach i nie był trenerem jednej z drużyn. To było widowisko godne Ligi Mistrzów, widowisko chyba najlepsze, które zobaczyliśmy w środku tygodnia, bo żadne spotkanie w Champions League nie mogło równać się z tym, co zobaczyliśmy na Camp Nou. Też Camp Nou żyło tym spotkaniem, troszkę pomagało kibicom Barcelony, chociaż podpytałem mojego znajomego, który na tym spotkaniu był i mówił, że atmosfera troszkę piknikowa, ale że Że sam mecz był kapitalny, a jeśli chodzi o najlepszych zawodników, to z perspektywy trybun wyróżnił przede wszystkim Bruno Casemiro, no i Marcusa Rashforda, który po prostu sprawia, że Manchester United jest 20-30% lepszy, a to jak minął Rafinha przy tym rzucie rożnym, to było coś nieprawdopodobnego.

Odwagi w akcjach ofensywnych naszych bocznych obrońców. I to zarówno w wykonaniu Wan-Bissaki, jak i Tyrella Malassi. Wydaje mi się, że oni jak dostawali piłkę w okolicach pola karnego albo w polu karnym, no to od razu wchodziła taka, wiesz, panika. Oddać jak najszybciej piłkę. Tam pamiętam, że raz był Wan-Bissaka i mógł pociągnąć w tym polu karnym, a on tak wycofał chyba do Bruno. No i to się co prawda zakończyło strzałem, ale wydaje mi się, że można było więcej. I była też sytuacja, kiedy długą piłkę dostał Malasia, który niespodziewanie znalazł się tak w centralnej części, niczym środkowy napastnik. I de facto właśnie jakby był środkowym napastnikiem, no to on by tą piłkę przyjął i popędził na bramkę. On próbował tam jakoś tak zgrywać klatką piersiową do Weghorsta zupełnie niepotrzebnie.

A propos trofeów, a propos gablot i a propos wsadzania trofeów do gablot, No to przejdziemy sobie do następnego meczu, który odbędzie się w niedzielę i będzie to finał, finał rozgrywek Carabao Cup, finał Pucharu Ligi Angielskiej. Czyli rozgrywek, które może nie cieszą się największym poważaniem wśród kibiców, które wielokrotnie deprecjonujemy, ale jak to fajnie powiedział Bruno Fernandes, to jest puchar deprecjonowany przez tych, którzy go nie wygrywają, a jak już się pojawia Wizja możliwości zdobycia go, no to jakoś tak od razu człowiekowi zaczyna zależeć.

Więc do kanonierów jeszcze ta strata jest troszkę większa, chociaż Arsenal też łapie zadyszkę. No a jak już mówimy o Newcastle, No to są bardzo słabe momenty tego sezonu, bo ostatnie trzy spotkania to tylko dwa punkty, a w ostatnich czterech spotkaniach dostali już dwie czerwone kartki, więc też tam jeśli chodzi o tę dyscyplinę w drużynie nie jest najlepiej, bo wtedy w spotkaniu Southampton, to był półfinał Pucharu Ligi Angielskiej, dostał Bruno Guimaraes, też obejrzał Asakir. No i chciałbym, żebyśmy to spotkanie wygrali i troszkę mam taki niedosyt, że ten finał jest teraz, bo gdyby nie ten dwumecz z Barceloną, to pewnie tym finałem byśmy bardziej żyli, byśmy bardziej go rozkładali na czynniki pierwsze, może zrobili też więcej materiałów na jego temat, ale to jest taki moment sezonu, który dla kibiców Manchesteru United może być i bardzo szczęśliwy, i bardzo smutny, bo tutaj można wygrać wszystko i przegrać wszystko,

Właśnie to, o czym wspominacie, czyli ta lekka zadyszka Newcastle, to trzeba powiedzieć, że ostatnie trzy mecze grali właśnie bez Bruno Guimaraesza. Co tak naprawdę obok Trippiera, Almirona i chyba Poupa. To takie najważniejsze elementy z roku. Bruno Guimaraes wraca, bo właśnie ta czerwona kartka z Southampton to były trzy mecze odpoczynku i teraz zagra z nami. Więc wraca taki ważny element. No ale oczywiście Karius. Jeżeli chłopak zagra chociaż w połowie tak dobry mecz jak w finale z Realem w 2019, no to To myślę, że my to możemy po prostu z połowy boiska na przykład oddać strzał, jak to Gareth Bale zrobił i padnie ta piłka.