ĄĘ w Meloradiu. Zaprasza Kamila Kalinczak. Dzień dobry, dzisiaj czwartek, dziś ĄĘ. Szanowni Państwo, ĄĘ to cykl felietonów nie tylko o poprawności językowej, ale też o kulturze języka. Na antenie Meloradia poruszamy zagadnienia związane nie tylko ze składnią czy ortografią, ale też z językowym wyczuciem, z taktem. Dlatego dziś kilka zdań na temat sztuki komplementowania. Do poruszenia tego tematu zainspirował mnie artykuł w Wysokich Obcasach. Paula Szewczyk przepytuje w nim Danutę Golec, psycholożkę. Na samym początku pada zdanie. Ojej, jak świetnie pani wygląda, no zupełnie jak nie pani. I do tego pytanie. Miło, czy jednak nie? Podobne sformułowania można by mnożyć. Jak świeżo wyglądasz, zupełnie inaczej. Ta fryzura odjęła ci lat, no w tamtej wyglądałaś z 15 lat starzej.
Uuu, dobrze wyglądasz, powodzi się. No to są komplementy, które komplementami wcale nie są. Może nie zawsze kobiecie, która je wypowiada towarzyszą złe intencje, ale czasami na pewno. No właśnie, powiedziałam, że takie komplementy wypowiada kobieta. Bo czy nie jest tak, że to kobiety najczęściej i najchętniej komentują wygląd innych kobiet? Psycholożka przepytywana przez Paulę Szewczyk takie zachowanie nazywa wprost. To nie komplement, to jest agresja i na tę agresję zareagować trzeba. Z drugiej strony może wtedy paść, nie chciałam niczego takiego złego powiedzieć. No problem w tym, że to na ogół nie jest prawda. Bo rada jest jedna, jeżeli nie chcesz niczego przykrego powiedzieć, to po prostu tego nie robisz. Tak na końcu to jest prosta rzecz. A na hasło nie obraź się, ale warto wtrącić się w zdanie i zdusić złe intencje w zarodku.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.