O przekleństwach

ĄĘ w Meloradiu. Zaprasza Kamila Kalinczak. Dzień dobry, dzisiaj czwartek, dziś ĄĘ. Szanowni Państwo, dziś spróbuję się zmierzyć z tematem, który, to przyznaję, od dłuższego czasu chodził mi po głowie. Temat to jednak problematyczny, bo chodzi o przekleństwa. Jak opowiedzieć w radiu o przekleństwach, nie przeklinając, bo nie wolno? Spróbujmy. Mam, Szanowni Państwo, taką swoją prywatną tezę, że przekleństwa bez litery R w środku nie mają żadnego sensu. Z językowego punktu widzenia przekleństwo to taki środek stylistyczny, który ma oddać emocje mówiącego. Przekleństwa używane z rozwagą, adekwatnie do sytuacji nie jak przecinki, naprawdę potrafią urozmaicić przekaz. Dodają mu pikanterii, a czasami nawet sprawiają, że jest on bardziej wiarygodny.

R bowiem działa jak taki katalizator, jak taki wentyl dla tych wszystkich złych emocji. No i tutaj powinnam zacytować ze dwa popularne polskie przekleństwa z R w środku, ale oczywiście nie mogę. To będzie więc dla Państwa praca domowa. A zanim ktoś zarzuci mi dyskryminację osób, które nie wymawiają R, dodam, że mam przyjaciela, który rzekomo R nie wymawia. Niby nie, niby nie umie, niby nie da rady, ale jak ma powiedzieć to brzydkie słowo na K z R w środku, to to R mu zawsze pięknie wychodzi. No, to życzę Państwu wszystkiego dobrego i oczywiście pięknego dnia. ĄĘ w Meloradiu.