À propos sztuki współczesnej

19.06.2024 ·6 min 10 s · 1 rozdział · 1 sponsor

Jak pisze teoretyk kina André Bazin, fotografia „uwolniła sztuki plastyczne od obsesji podobieństwa” i tym samym utorowała drogę nowym formom wypowiedzi artystycznych. Formom, które po wielu dekadach zmian nierzadko stawiają opór poznawczy. Komunikują się z widzem nieoczywistym językiem, wymagają wysiłku i ciekawości w odbiorze. O tym, polecając teksty kultury, piszę w felietonie À propos sztuki współczesnej.Zuzanna KowalczykWersję audio czyta Magdalena Celmer. Materiał powstał we współpracy z Audioteką. ---Słuchaj więcej materiałów audio w stałej, niższej cenie. Wykup miesięczny dostęp online do „Pisma”. Możesz zrezygnować, kiedy chcesz.https://magazynpismo.pl/prenumerata/miesieczny-dostep-online-audio/

Aby zrozumieć więc nie tylko zmiany, jakie zaszły w sztuce w ostatnim stuleciu, ale również to, dlaczego kupa śmieci kupie śmieci nierówna, niezbędne jest poznanie kontekstu. A tego dostarcza choćby imponująco wydana książka, Sztuka po 1900 roku, modernizm, antymodernizm, postmodernizm, w której Rosalind Krauss, Hall Foster, Yves Alain Bois, Benjamin H. D. Bouchlot i David Joselit rekonstruują najważniejsze prace, nurty i wydarzenia artystyczne w światowej sztuce XX i XXI wieku do 2015 roku. Tematem ich pracy nie jest jednak sama sztuka, ale przede wszystkim refleksja nad tym, jak o niej opowiadać i ją odczytywać.

Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.