Coś się kończy, coś się zaczyna [Podcast #219 i... ostatni]

Ale to początek czerwca, czy... czy nawet przełom maja i czerwca chyba, więc naprawdę szybko. Więc tak naprawdę na sam koniec sezonu, chyba po pamiętnym meczu też tego nazwija Real, zaczęły się rozmowy na temat nowego bramkarza. Tak mi to wygląda, że biedny Mats sobie po prostu zrobił sam krzywdę wracając między słupki właśnie na ten mecz i zaliczył katastrofalny występ i właściwie to mogło uruchomić całą lewinę. A może nie, może plan już był taki od początku, tego nie wiemy. W każdym razie, jakby nie było, to Joan Garcia przychodzi, przychodzi, przypomnijmy, Jeden z najlepszych, jak nie najlepszy bramkarz La Liga w ostatnim sezonie. Przychodzi też z dodatkowym smaczkiem, bo z Espanolu, więc zobaczymy jak to będzie wyglądało na linii Barcelona-Espanolu.

Nie wiem. Bardzo to jest wszystko dziwne, więc wydaje mi się, że mimo wszystko on teraz wróci. Dajmy na to te cztery miesiące już. użyjmy tego timeline. Czyli mamy początek grudnia. Listopad, początek grudnia, pewnie bardziej realistycznie. No i właściwie to będzie miał jakiś około miesiąc na to, żeby pokazać, że jest faktycznie do gry, że jest już zdrowy. I żeby, no znowu, może wrócić wtedy w styczniu do rywalizacji o bramkę FC Barcelony, co byłoby dosyć dziwne, gdyby ją wygrał. No albo poszukać sobie nowego klubu i tam jeszcze w tym nowym klubie musiałby pokazać, że jest na tyle dobrej formie, że Nagelsmann go ma wziąć jako bramkarza numer jeden.

To ja mam na początek hot take'a. Uważam, że jeżeli, a w tym kierunku chyba to wszystko zmierza, kariera Viniciusa Juniora w Realu Madryt się zakończy, prędzej bądź później, to wcale bym się nie zdziwił, jakby następny klub Nico Williamsa to był Real Madryt. Ale to tak tylko na marginesie. Natomiast jeżeli chodzi już o samo to sformułowanie nie gniję, to ja po prostu trochę odebrałem na takiej zasadzie, że my teraz powinniśmy mu życzyć właśnie wszystkiego najgorszego. A ja powiem ci szczerze, że mnie on ani ziembi, ani grzeje. To znaczy nie podoba mi się jak się zachował w stosunku do klubu.

Dwa razy. Wiesz co, tak, dwa razy, ale za pierwszym razem, w sensie zeszła roczna sytuacja, moim zdaniem była o tyle usprawiedliwiona, powiedzmy, że jeżeli to się wszystko przeciągało, jeżeli jemu było trudno taką decyzję podjąć, jeżeli to raczej Barcelona była tą stroną, czy jego koledzy z drużyny narodowej, którzy go... namawiali do przejścia, a on nie miał jasności co do tego, czy zostanie zarejestrowany, to ciężko mi było mieć do niego jakieś duże pretensje, no bo ostatecznie nawet przypadek Daniela Olmo pokazał, że jednak trzeba się było wykazać anielską cierpliwością i że ta rejestracja wcale nie była taka pewna i w pewnym momencie się pojawiła przecież realna perspektywa, że Daniel Olmo zostanie na przykład pół roku bez gry, tak, odzimy. Więc tutaj nie miałem jakichś dużych pretensji do niego, natomiast jego zachowanie w to okienko transferowe jest dla mnie o tyle niezrozumiałe, że oczywiście my się opieramy na doniesieniach medialnych, ale one są raczej zgodne wszystkie ze sobą, że to sam Niko...

A tu się respi Hoffre Torrent. Właśnie, właśnie. Nie, nie, on już został odrzucony przez połowę fanbazy po jednym meczu presezonu, także to już nie, to już trzeba na nim krzyżyk postawić. Ja celowo oczywiście nie pytam cię właśnie, jak ci się podobał Rashford w pierwszym meczu tego presezonu, no bo to naprawdę nie ma sensu, żeby oceniać zawodników na tym etapie gry i kiedy on dopiero przychodzi. Mnie się w Rashfordzie podoba. Ale wydaje się tak wstępnie widać, że jest okej przyjęty i chyba mu się tu podoba. Mnie się na pewno podoba też jego wszechstronność, to znaczy to jest piłkarz, którego myślę, że możemy widzieć i na lewej stronie ataku i na środku ataku, co powoduje, że tak realnie to on może zmienić każdego z zawodników ataku, bo jeżeli zmieni Rafinie, na to lewe skrzydło,

Natomiast 30% kwoty transferu, czyli powiedzmy te 3,5 miliona euro z tej kwoty 12 trafi do Girony. Tak więc myślę, że tutaj i Girona jest zadowolona i Barcelona, której na chwilę obecną już zostaje 8,5 miliona euro plus minus też zadowolona być może. I powiem Ci, że zastanawiam się właśnie gdzie jest Haczyk. Na chwilę obecną go nie widzę, ale szukałbym go w narodowości. przybranej naszego dyrektora sportowego. To wygląda na jakiś szemrany, że tak powiem, wewnątrzportugalski deal. Takie mam jakieś wrażenie. Trzeba spojrzeć, kto jest jego agentem i komu tutaj ktoś robi przysługę. No zazwyczaj takie przysługi ostatecznie trzeba spłacać. No ale na razie się na tym nie koncentrujmy, tylko faktycznie na tym, że dostaliśmy, no ile on realnie twoim zdaniem był warty?

Trzy? Cztery? No pięć powiedzmy. Pięć milionów. Myślę, że to jest taki maksimum. Znaczy nie, przy cenach transferowych, bo na przykład, teraz nie chcę skłamać, ale kojarzysz tego chłopaka, który wszedł w końcówce klasyku ostatniego na Montjuic z Realu Madryt i miał piłkę na nodze wygrywającą mecz i spudłową nad bramką. I to był jego debiut w pierwszym zespole. No to Real go teraz sprzedał chyba za 6 milionów euro, o ile się nie mylę. No tylko Real umie sprzedawać, my nie umiemy, więc myślę, że 4-5 milionów. Więc przyjmując taką miarę, to ta kwota jest odpowiednia, natomiast myślę, że sensownie sprzedający klub właśnie za taką kwotę powinien Paul Wiktora sprzedać i jestem właśnie pozytywnie bardzo zszokowany wręcz, bo zaskoczony tego nie oddaję, że to my byliśmy w tym przypadku sensownie sprzedającym klubem.

tylko rzeczywiście Majorka ma swojego zawodnika, może go traktować jak swojego piłkarza, wystawiać go w pierwszym składzie. Liczę, że będzie się po prostu dobrze tutaj prezentował i powiem Ci, że tak jak teraz chyba do Villarealu po spadku Las Palmas trafił Moleiro, to to są dwaj tacy piłkarze, po których ja się trochę spodziewam, że zobaczymy ich przynajmniej na kompilkach z najfajniejszych akcji dla Ligi z tego sezonu. Myślę, że deal ogólnie dobry dla wszystkich, zachowujemy kontrolę nad nim, więc niech mu się też tam wiedzie. Ansu Fati ostatecznie ląduje w Monako tym razem i tutaj już nie chcę po raz setny rozmawiać o temacie Ansu Fatiego, bo poświęciliśmy mu dużo więcej czasu niż on faktycznie na to zasługiwał przez ostatnie lata.

Siadaliśmy jak to do telenoveli przede wszystkim. Ale chyba jednak nie zasługujemy na wspomnienie o medalach i o kilkunastu latach startów i o fenomenie sportowym. No ale tak czy siak było fajnie, no i teraz mamy nadzieję, że będzie jeszcze fajniej, bo to, że żegnamy się rzeczywiście z podcastem w obecnej formie, to wcale nie oznacza, że się zwijamy, wręcz przeciwnie, mamy nadzieję, że się rozwijamy. I żeby to uczynić, łączymy siły z podcastem FCBarsa.com, ogólnie z ekipą youtubową FCBarsa.com i tam też będziemy się teraz pojawiać. Przenosiny dadzą nam też opcję realizacji się w trochę innych formach, no bo też nie ukrywamy, że zauważyliśmy, że trochę trafiliśmy na taki szklany sufit, którego nie jesteśmy w stanie przebić w obecnej formule podcastu, więc chcemy spróbować trochę również sił w takich bardziej, że tak powiem, nowoczesnych, youtubowych formach, na zasadzie krótszych komentarzy.

Do tego właśnie dzisiaj wetnę, bo sporo z naszych słuchaczy prosiło, pytało właśnie o takie krótsze formy, bo wiemy, że nasi stali, zagorzali słuchacze uwielbiają podcasty, które trwają półtorej godziny albo nawet dwie, ale nie każdy może sobie na to pozwolić, żeby wysłuchać takiego całego podcastu, więc była... Było wiele, wiele próśb o krótsze formy i my w tych krótszych formach też będziemy próbowali się teraz realizować. Może na razie nie spojlujmy. Zapraszamy Was na kanał YouTube'owy FC Barca.com. Wrzucam link w opis tego odcinka, więc tam możecie dać suba i poczekać na najnowsze produkcje, które już niedługo... Mieliśmy przez długi już dosyć czas takie wrażenie, że mamy na polskim rynku dwa podcasty o FC Barcelonie, które się bardzo często dublowały, kanibalizowały troszeczkę.