#136 Randy Kraft: Życiorys/ część 2

Dziękuję, wysyłam Wam ogromne, wirtualne serduszko. Historia. Randy Kraft przychodzi na świat 19 marca 1945 roku jako w pełni zdrowy, młodszy brat dla swoich sióstr Kay, Doris i Jeannette . Rodzice całej czwórki poznają się i pobierają w Wyoming.

W roku 1948, kiedy Randy ma 3 lata, rodzina przenosi się z Long Beach do miasta Westminster w hrabstwie Orange w stanie Kalifornia. Westminster leży w odległości około 12 km od Sunset Beach i od Oceanu Spokojnego i w latach 50. to miasto jest takie średnie miasto, jest średnim miastem, ponieważ liczy około 23 tysiące mieszkańców. Ich nowym miejscem jest drewniany dom przy Beach Boulevard. Rodzina Kraft jest wyznania prezbiteriańskiego. Wszystkie kobiety co do jednej angażują się w życie społeczności swojego wyznania.

Doris odnajduje swoje miejsce w chórze. Kay prowadzi niedzielną szkółkę biblijną, na którą uczęszcza Randy. Natomiast mama Kraft jest przewodniczącą grupy diakonów. Haroldowi do kościoła nie jest po drodze i nie angażuje się on w życie kościelne. Nie pojawia się też na mszach oraz na festynach i innych spotkaniach towarzyskich organizowanych przez lokalną wspólnotę. Pieniądze, jakie zarabia pan Kraft, ledwo starczają na zaspokojenie potrzeb wszystkich jej członków. Dlatego też Opal dorabia do budżetu jako szwaczka, potem pracuje w kuchni i sprząta. Ostatecznie nadzoruje pracę na stołówce lokalnej szkoły.

Randy jest ukochanym dzieckiem matki, ukochanym bratem swoich starszych sióstr. Jeśli założymy, że w kartotece medycznej, która niestety została zutylizowana, nie było żadnych wzmianek o traktowaniu go źle przez rodziców, to Randy Kraft jest przykładem tego sprawcy, który jako dziecko miał naprawdę szczęśliwe dzieciństwo. Wróćmy do historii. Jeśli chodzi o szkołę, to w szkole jest lubiany i traktowany jako tak zwany, tutaj robię w cudzysłów, jajo głowy. Ma zawsze odrobione lekcje, zawsze jest przygotowany, zadania domowe są zrobione na tip-top. Sportowcem jest słabym.

Jest kojarzona z ideami ultrakonserwatywnymi, radykalnie prawicowymi, skrajnie prawicowymi albo libertariańskimi. No i skoro tutaj liznęłam temat przyjaciół Randy'ego, to Kraft ma takich dwóch obok siebie. I są to Billy Manson oraz Paul Whitson. Ta trójka zaprzyjaźnia się ze sobą w pierwszej klasie szkoły średniej. Paul aspiruje do bycia naukowcem, a pozostała dwójka do bycia, właśnie tak jak wspomniałam wcześniej, republikańskimi senatorami. W swojej klasie nazywani są trzema muszkieterami i największymi nerdami. Oprócz siedzenia z nosem w książkach, Randy umawia się z dziewczynami na randki.

Także trochę takie betonowe koło ratunkowe. Randy będzie uparcie ignorował owe zakazy, a jeździ na studia swoim samochodem Mercury z roku 1953. Jeśli chodzi o uczelnię, to w roku 1975, kiedy Kraft już będzie dawno, dawno absolwentem, staje się koedukacyjną. I jeśli chodzi o Randy'ego, studiuje dzięki stypendium, a kierunek jaki wybiera, to jest ekonomia. Jako student pierwszego roku zapisuje się do programu Korpusu Szkolenia Oficerów Rezerwy w Clermont. Dwa lata później rezygnuje jednak z programu. W połowie lat 60. na kampusach w Stanach Zjednoczonych studenci i wykładowcy protestowali przeciwko wojnie we Wietnamie.

W Senacie Goldwater reprezentuje poglądy radykalnie konserwatywne. Jako jeden z nielicznych republikanów sprzeciwił się w 1964 roku ustawie o prawach obywatelskich, no i był też zagorzałym antykomunistą. Tak jak syn dba o to, żeby wszędzie prezentować się idealnie, tak jego rodzice w taki sam sposób próbują utrzymać swoje małżeństwo. Na pozorach. Udają, że wszystko między nimi w porządku. Jednak przyjaciele z czasów studenckich Krafta będą wspominać, jak to będąc w odwiedzinach u kolegi, w oczy rzuca im się to, jak bardzo rodzice już się nie dogadują. Być może dlatego, że dorosłe córki wyfrunęły z gniazda, prowadzą już swoje własne gospodarstwa, a państwo Kraft na co dzień mają już tylko siebie.

A tego czasu mają dla siebie jeszcze więcej, kiedy Harold przechodzi na emeryturę. W czasie między szkołą średnią a koledżem przyjaciele Randy'ego zauważają, że zaczyna odchodzić od bezgranicznej wiary w stronę agnostycyzmu. Zaczyna bardziej racjonalnie podchodzić do tej wiary i nie tylko w sumie ta część jego życia ulega zmianie. Tak jak wspomniałam Wam wcześniej, już w czasie szkoły średniej nauczyciele i koledzy Randy'ego podejrzewali, że Kraft to tylko dla pozorów spotyka się z dziewczynami, a w rzeczywistości jego preferencje były zupełnie inne. W to samo lato, kiedy pojechał z matką na obóz i pracował w Disneylandzie, romansował z czarnoskórym mężczyzną w zbliżonym do niego wieku.

Po latach będzie wspominać, że bardzo kochał i bardzo troszczył się o partnera, jednak poznanie go z rodzicami było najdziwniejszym spotkaniem. Kraft nie przedstawił swojego partnera jako swojego partnera, tak więc Do tego momentu ani rodzice, ani siostry nie mają pojęcia o jego preferencjach. Natomiast dla niego bycie w związku z mężczyzną jest całkowicie normalne, nie czuje tutaj żadnego dysonansu, nie czuje się jakby robił coś wbrew sobie. Od młodych lat Randy wie, że randkowanie z dziewczynami to nie jest jego bajka. Studiując pracuje w niepełnym wymiarze godzin, wakat znajduje w cocktail barze, którego klientele stanowią tylko i wyłącznie mężczyźni.

Zmienia swój dotychczasowy samochód na Jaguara XK, zapuszcza włosy, wąsy, no i czasami sobie nosi brodę. Na korytarzu akademika krążą plotki, że Randy i inny ze studentów koledżu mają między sobą ognistą sadomasochistyczną relację. Wraz z upływem kolejnego roku na uczelni, Randy organizuje nieformalne imprezy, na które zaprasza studentów pierwszego roku. Sprawia wrażenie bardzo miłego, jednak tylko dopóty, dopóki nie osiągnie swojego celu. Koledzy z roku wiedzą, że nie chodzi się na imprezy do Krafta, dlatego Kraft celuje w młodsze i mniej doświadczone od siebie osoby.

Mniej obyte, bardziej naiwne. Kraft już w swoich czasach studenckich był niebezpieczny. Takie imprezy kończyły się też podawaniem różnych specyfików, utratą świadomości i niezbyt miłymi rzeczami. Koledzy zauważają, że Kraft często znika z akademika. Znika dosyć regularnie, 2-3 razy w ciągu tygodnia, o bardzo dziwnych godzinach, często w nocy. Kiedy jego współlokator z pokoju kładzie się do łóżka, Randy wtedy wychodzi. Nie dość, że jest cały dzień na nogach, to jeszcze ma na tyle siły i na tyle werwy, żeby zniknąć w nocy. Zapytany nie mówi wprost, gdzie był i co robił.

Jego odpowiedzi to coś w stylu, o nie martw się o mnie, wszystko jest w porządku, wychodzę i robię to, co mam ochotę. Natomiast to co stara się ukryć przed współlokatorem, to swoje wyjazdy do Huntington Beach i Laguna Beach. Tam poznaje nieznajomych oraz mężczyzn pracujących na ulicy, z którymi oddaje się igraszkom. Jednocześnie Kraft spotyka się także z kobietami, to znaczy może nie tyle, że spotyka się, ale odwiedzają go kobiety. Jedynym dniem przeznaczonym na odwiedziny w akademiku jest niedziela, natomiast Randy przemyca do swojego pokoju dziewczyny także w pozostałe dni tygodnia, także ma generalnie gdzieś jakiekolwiek zasady.

W latach 60-tych Laguna Beach jest miejscem, gdzie spotykają się mężczyźni, a policja nie nadzoruje tego miejsca, w przeciwieństwie do Huntington Beach. Kraft przekonuje się o tym na własnej skórze w roku 1966. Randy całkowicie nieświadomie proponuje policjantowi, który pracuje pod przykrywką, zbliżenie, za co zostaje aresztowany. Ma czystą kartotekę, żadnych wykroczeń, żadnych zarzutów, tak więc ostatecznie oskarżenie zostaje oddalone, a on po prostu zostaje pouczony, żeby się zachowywać bardziej obyczajnie. Na ostatnim roku studiów w ciągu dnia Kraft oddaje się nauce, A nocami grywa m.in. w brydża i bardzo, ale to bardzo nie lubi przegrywać.

Pierwszym jego wyborem na współlokatora jest Kraft, jako że go po prostu znał najlepiej. Randy nie kończy studiów zgodnie z planem, razem ze znajomymi z roku. Prawdopodobnie jego styl życia cieniem kładzie się na wyniku z ekonometrii. Tytuł licencjata z ekonometrii otrzymuje w lutym 1968 roku. Do tego czasu regularnie przyprowadza do domu różnych znajomych mężczyzn. To dla niego sposób na tzw. wyjście z szafy. Jednak ani rodzice, ani siostry nie mają świadomości, że chodzi właśnie o to. W opowieści o życiu Krafta docieramy do czerwca 1968 roku.

Według jej słów rodzina stara się zrozumieć odmienność najmłodszego potomka, jednakże wcale nie jest im łatwo. Nikt nie wydziedzicza Randy'ego, nie odżegnuje się od więzów krwi. Kraft bierze udział za każdym razem w każdym spotkaniu rodzinnym, utrzymuje kontakty telefoniczne, jednak według starszej siostry Kay widocznie zaczyna się dystansować. Wróćmy jeszcze do tego listu do Maca, tak miał na imię właśnie ten przyjaciel, kolega Randy'ego. Skarży się on w nim, że baza położona jest na totalnym odludziu, żeby dotrzeć do cywilizacji musi poświęcić godzinę w jedną stronę, no i rutyna każdego dnia bardzo go przytłacza.

Musi wstawać o świcie, jedzenie jest kiepskie, codziennie pracuje fizycznie. Żeby jakoś przetrwać rutynę, w każdy weekend pokonuje dystans 250 km w jedną stronę, żeby znaleźć się na plaży. Dowiaduje się, że mężczyźni na szybkie i niezobowiązujące spotkania wybierają okolice Long Beach, bary wzdłuż Hollywood Boulevard, Park MacArthur. Z każdą kolejną podróżą na plażę widzi, że coraz więcej mężczyzn wychodzi z szafy, a atmosfera staje się coraz bardziej liberalna. W końcu i Kraft, być może podniesiony tym duchem zmian, decyduje się na ujawnienie swoich preferencji.

Idzie do swojego przełożonego i mówi mu, co na sercu leży. To jego wyznanie nie kończy się dla niego w sposób jaki oczekiwał i dalszej kariery w siłach powietrznych nie będzie. Mówiąc krótko i być może nieco brutalnie, bycie żołnierzem i bycie osobą homoseksualną nie łączy się w całość dla ówczesnych przełożonych. 26 lipca 1969 roku Po 13 miesiącach służby natychmiast zostaje wydalony z zastępów sił powietrznych. Jako powód zostaje wpisany powód medyczny. Tyle, nic więcej, nic mniej. Pomimo jego narzekania na rygor, czasami na nudę, przewidywalność, rutynę, Kraft nie chce tak po prostu zakończyć służby.

W tym czasie jego dieta składa się z białego proszku popijanego piwem, co odbija się na nim dosyć widocznie i wszyscy znajomi widzą, że on marnieje w oczach. Randy podejmuje pracę jako barman w nieistniejącym dziś lokalu Boy's Shed. Jego życie kręci się wokół trzech miejscówek. Tej, w której pracuje, Boomhildas oraz Stables. Kiedy Kraft odkłada roboczy uniform, szuka nowych znajomych. W tym czasie preferuje znajomości ze starszymi i bardziej doświadczonymi od siebie mężczyznami. Najczęściej rozmawia o wojnie, o Beatlesach, o polityce i o tym, jak ciężko jest mu być homoseksualnym mężczyzną w heteroseksualnym świecie.

Tam wybiera pedagogikę. Poznaje Jeffa Gravesa, młodszego od niego o 4 lata mężczyznę, który wybrał te same zajęcia co Kraft. Pomimo, że Jeff jest młodszy od Randy'ego, to zdaje się być bardziej doświadczony w kwestiach męsko-męskich, co imponuje bardzo 25-latkowi. Jeff wynajmuje niewielką kawalerkę w Seal Beach i proponuje Randy'emu wspólne zamieszkanie. W roku 1971 są już parą i razem eksplorują bary w Sunset Beach i na Long Beach. Ich ulubionym miejscem jest bar Ripples, Belmont Shore i Prospektor. Ich związek nieco się rozluźnia i otwiera na obecność trzeciej, czwartej osoby w najbardziej intymnych momentach.

Jeśli chodzi o dynamikę między mężczyznami, to Kraft przyjmuje na siebie rolę starszego, mądrzejszego, silniejszego. Jeff będzie tym impulsywnym, poddanym partnerowi. W tym czasie Kraft otacza się przyjaciółmi z kręgu motocyklistów i uwielbienie dla dżinsu zamienia w uwielbienie dla skórzanych ubrań. Zamienia też małą, ciasną kawalerkę usytuowaną na Seal Beach na większe i droższe mieszkanie, które znajduje się w niewielkiej odległości od ulubionego baru Ripple's. Ripples na przełomie lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych to jest najbardziej popularny bar wśród mężczyzn. Randy i Jeff lubią klimaty plaży, nie chcą przenosić się w głąb lądu.

Mieszkają na Belmont Shore. Dzielnicę w tamtych czasach zamieszkują młodzi ludzie, single albo ci, którzy są w związkach i pochodzą z klasy średniej. Kiedy w związku mają miejsce mniejsze albo większe spięcia, Randy jeździ do domu. Wie, że może nie zgadza się ze swoimi rodzicami, a raczej rodzice się nie zgadzają z jego preferencjami, ale zawsze może liczyć na miejsce przy rodzinnym stole. Ojciec nadal nie toleruje jego zachowania, matka ciągle ma nadzieję, że Randy wyrośnie z tego. Jednak Kraft nie zamierza wcale wyrastać z tego, tutaj cudzysłów, nie ukrywa swojego związku z Jeffem i kiedy tylko wychodzą z domu trzymają się za ręce, wymieniają czułościami.

Kraft nie jest regularny w przyjmowaniu leku, jak sam mówi woli być czujny, zwłaszcza kiedy w grę wchodzą przygody na jedną noc. Jednym z powodów kłótni między partnerami jest wizyta policjantów pewnego dnia w ich wspólnym mieszkaniu. Funkcjonariusze otrzymali skargę od rodziców pewnego nastolatka, że mężczyzna o imieniu Randy nie zachował się odpowiednio w stronę ich syna, a spotkanie z mężczyzną zakończyło się dla chłopaka płukaniem żołądka. Jeff pozwala rozejrzeć się policjantom po mieszkaniu. Często odwiedzają ich dzieciaki z sąsiedztwa i nigdy nie było z tym jakichś większych kłopotów. Coraz częstsze spięcia między partnerami doprowadzają do rozluźnienia się relacji między nimi.

Po każdej kłótni Kraft wsiada za kierownicę swojego samochodu i jeździ bez celu. Czasem te podróże ciągną się całymi nocami. Jego ulubionymi trasami są autostrada San Diego, Hollywood, Huntington Beach, Costa Mesa, Garden Grove czy autostrada San Bernardino. Jeśli nie jeździ nocami samochodem, odwiedza swoich przyjaciół, którzy tak opisują zachowanie Krafta. No i tutaj znowu posłużę się cytatem. Nigdy nie chciał nam powiedzieć, gdzie idzie ani co robił. Był bardzo pedantyczny, spięty, surowy wobec siebie. Wszystko musiało być zrobione poprawnie, precyzyjnie. Jeff Graves był całkowitym jego przeciwieństwem.

Był bardzo wesoły i zabawny. Pomyślałem, że to dobrze, że Randy miał go w swoim życiu. Koniec cytatu. W przypadku Randy'ego i Jeffa to otwarcie związku, mimo że początkowo bardzo przyjemne dla obu stron, okazało się równią pochyłą. Kiedy kłócili się coraz częściej, Jeff robi to, co Randy z czasem przestał aprobować, czyli spotyka się z innymi mężczyznami. Znika na całe noce, Randy nie jest wcale dłużny partnerowi i odpłaca mu pięknym za nadobne. Przyjeżdża do ich wspólnego mieszkania z poderwanymi w barach żołnierzami piechoty morskiej. Mimo, że Kraft stara się pilnować podczas przypadkowych spotkań, to jednak rok 1972 jest punktem krytycznym dla jego stylu życia.

W Camp Pendleton 5 razy tyle. W każdy weekend jakaś część z nich wyjeżdża z baz po to, żeby znaleźć odskocznię od wojskowej musztry, jaką serwowali im przełożeni, a ta musztra miała miejsce od poniedziałku do piątku. Kraft celuje w takich, dla których priorytetem nie jest pojawienie się w poniedziałek o 7 rano w bazie, żeby zacząć kolejny tydzień pracy czy kolejny tydzień szkolenia. Zresztą tutaj na marginesie dodam, że jeśli osoba nie zjawia się po weekendzie w bazie, To jej absencja jest określana jako nieuprawniona nieobecność, a po 30 dniach nieobecni są klasyfikowani jako dezerterzy. Tak przynajmniej było w czasie, kiedy dzieje się nasza historia.