#102 Sprawa Catherine Braley
#naśladowca #copycat #CatherineBraley Jeśli masz chęć wesprzeć moje podcastowanie: https://patronite.pl/nasladowca 📬 8.podkast (at) gmail.com 📸 instagram: nasladowca Zapraszam do słuchania moich podcastów także na innych platformach: 🎧Spotify: https://open.spotify.com/show/4IiAr1vR9mVuUUsgnkeILU 🎧 Apple podcast: https://podcasts.apple.com/pl/podcast/na%C5%9Bladowca-polski-podcast-kryminalny/id1504609780 🎧Google Podcast: https://podcasts.google.com/feed/aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8xNTZmYjMyYy9wb2RjYXN0L3Jzcw== ŹRÓDŁA: https://nasladowca.com/ https://www.youtube.com/watch?v=dDfOr4_-eHE
To pudełko zaniosła do przyczepy matki z prośbą, żeby kobieta przechowała je dla córki. Wśród dokumentów znajdowała się także wizytówka niejakiego Boba Watersa. Mężczyzna ten pracował dla Departamentu Szeryfa Hrabstwa Los Angeles. Departament szeryfa zajmował się więzieniami miejskimi i odpowiadał za porządek w miejscach poza granicami Los Angeles. Katie znała Boba z baru Hunter, gdzie pojawiał się on dosyć często. Kilka miesięcy przed swoją śmiercią Katie poprosiła Watersa, żeby ten Poduczył, żeby ten pomógł jej opanować strzelanie i mężczyzna zabrał ją na strzelnicę policyjną, gdzie Katie mogła właśnie popracować nad tymi swoimi umiejętnościami.
Osoba czarnoskóra odebrała im przyjaciela, więc znaleźli sobie po prostu takie kozły ofiarne. Prawdopodobnie nastrój tych mężczyzn, funkcjonariuszy i zachowanie mogło mieć wpływ na nastrój pozostałych ludzi w barze i Bonnie sama czuła, że zamiast zabawy, zamiast świętowania, atmosfera tam jest dosyć napięta. Kobieta tego wieczora piła jedynie drinki bezalkoholowe i dosyć wyraźnie słyszała odmieniane przez wszystkie możliwe przypadki słowo czarnoskóry. Oczywiście to bardziej dosadne słowo i że to czarnoskóry jest odpowiedzialny za śmierć jednego z nich. Bonnie nie znała żadnego z tych mężczyzn w garniturach, za wyjątkiem Boba Watersa.
Dodatkowo Bonnie miała kilka listów do przekazania Katie, które przyszły po wyprowadzce młodszej z kobiet. Katie obiecała, że przyjdzie kolejnego dnia po nie między godziną 12 a 1 w południe, po południu. Jeśli chodzi o całą dużą grupę mężczyzn w garniturach, no to w barze zostali już tylko Bob Waters, Bob Malone oraz Mike Turner. Ci trzej mężczyźni pracowali razem dla wydziału antynarkotykowego na lotnisku LAX. Wszyscy brali udział w pogrzebie kolegi z grupy. Malone i Turner byli partnerami w poradzy. W pewnym momencie Malon podszedł do Bonnie i Katie, które siedziały przy barze i spytał tą pierwszą, czy może jej postawić drinka.
Najbardziej aktywnym socjalnie z Bonnie oraz Katie był tego wieczora Malon. Jego pozostali towarzysze nie palili się aż tak do zabawy, nie palili się do rozmów z kobietami, czyli tymi dwoma mężczyznami był Turner i Waters. Ten pierwszy wywarł na kobiecie dosyć nieprzyjemne wrażenie. Wrażenie osoby, z którą ona nie chciałaby zostać sam na sam. Póki co siedział w koncie baru, pił alkohol i bardzo uważnie obserwował wnętrze oraz świat zewnętrzny przez okno, a umiejscowienie jego stolika umożliwiało mu obserwowanie Reimer Street. Był on niczym jastrząb, który wpatruje się w swoją ofiarę bardzo uważnie. Do tego momentu Bonnie uważała Boba Malona za względnie zabawnego mężczyznę, a on wlewał w siebie coraz więcej i więcej alkoholu, a jego flirt stawał się coraz bardziej natarczywy i wręcz nie do zniesienia.
Bonnie zakładała, że mężczyzna zrobił to dla żartu, no ale ten żart mu po prostu nie wyszedł. Malon wrócił do kobiet po 10 minutach, ale Bonnie od tego momentu zaczęła go ignorować. Do trójki podszedł Waters. Kiedy zapytał Bonnie, czemu zachowuje się jak dziewica, ona opowiedziała mu o sytuacji z parówką Malona. Bob słysząc parówka, jak na zawołanie znowu pokazał małego Boba. Waters się tylko roześmiał. Bonnie przesiadła się na inny stołek, a Malon widząc, że nie ma już u niej szans, skupił się na barmance. Zaprosił ją do tańca. Maruszka zgodziła się, po czym po jednym czy po dwóch piosenkach wróciła za bar. Kolejna kobieta, którą Malon zaprosił do tańca, to była Katie.
Tam byli do godziny 15 po północy, potem poszli do knajpki z meksykańskim jedzeniem i stojąc pod blokiem, w którym mieszkał Noel, jedli sobie ten posiłek. Rozeszli się, Bill poszedł do swojej dziewczyny w Van Nuys, u niej był około pierwszej w nocy. Bill zeznał, że nie widzieli ani nie słyszeli niczego niezwykłego w okolicach budynku. W sumie to muszę przyznać, że to dosyć ciekawe, jak bardzo zeznania Billa i Noella się od siebie różnią, mimo że mężczyźni spędzili ten wieczór w większości razem. Sami chyba przyznacie. No ale może to ten czas czterech miesięcy od momentu zbrodni też miał wpływ na to, co Bill zapamiętał. Jeśli chodzi o barmankę Maruszkę, to ona zeznała, że widziała jak Katie wyszła o północy z Bobem Watersem oraz z jego dwoma towarzyszami.
Drugiego mężczyznę kojarzyła z imienia i był to Mike, Mike Turner. W pewnym momencie barmanka usłyszała jakieś zamieszanie na zewnątrz i wyjrzała przez okno, żeby sprawdzić, co się dzieje. Katie leżała w kałuży wody i śmiała się tak samo, jak pozostali mężczyźni. Tego wieczora była bardzo pijana, ale widać też było, że zaprzyjaźniła się z funkcjonariuszami. Kiedy Maruszka ponownie wyjrzała przez okno, zobaczyła, że dwaj detektywi zniknęli, natomiast Katie została sam na sam z Bobem Malone. I jeśli chodzi o zeznania Malona, to teraz opowiem Wam, co się w nich znalazło. Mężczyzna opowiada o pogrzebie przyjaciela z jednostki. Po ceremonii Bob Waters proponuje, żeby ci, którzy chcą, wybrali się do baru i żeby wychylili kilka głębszych za pamięć przyjaciela.
Finalnie było to około 20 osób i każdy z mężczyzn przyjechał na miejsce swoim samochodem. Bob pierwszy raz był w tym barze o nazwie Hunter. Grupa dotarła na miejsce między 13 a 14. W barze mężczyzna pił, grał w bilard, tańczył, jednym słowem dobrze się bawił. Poznał kilka kobiet, jednak nie pamiętał imienia żadnej z nich. To co pamiętał, to dziewczynę, która nawaliła się tak bardzo jak on i ledwo stała. Kilka razy podniosła swoją koszulkę, pokazując zgromadzonym swój biust. Około 23.30 on, Mike Turner oraz Bob Waters oraz dziewczyna wyszli z baru. Dziewczyna była tak bardzo zaprawiona, że wywróciła się co najmniej dwa razy.
Zresztą, jak usłyszeliście w jego dwóch zeznaniach, rozbieżności były zarówno w tym, kiedy widział Katie po raz ostatni, jak i kiedy dotarł do domu. A zeznawał jeszcze trzeci raz i godzinę, jaką wskazał według tej trzeciej opowieści, to była między 01.30 a 02.00, chodzi o godzinę dotarcia do domu. Policjanci z Van Nuys prowadzili śledztwo, jednak nic z tego nie wynikło, więc biologiczny ojciec Catherine złożył pozew przeciw funkcjonariuszom policji. Pozew złożony był konkretnie przeciw trzem zastępcom szeryfa. Przeciw Malonowi, Turnerowi oraz Bobowi Watersowi. Edward w swoim pozwie domagał się zadośćuczynienia w wysokości 10 milionów dolarów, a pozew wniósł w kwietniu 1988 roku.
Detektywi z Departamentu Policji w Los Angeles wielokrotnie powtarzali, że trzej zastępcy Robert Malone, Robert Waters oraz Mike Turner nie są podejrzanymi. Także matka Katie, Mary Postma, złożyła pozew domagając się sprawiedliwości dla córki. Sprawa Eduarda, kontynuowana później przez Lindę, odbywała się w sądzie federalnym, jako że ojciec złożył pozew w stanie Iowa, a Catherine została pozbawiona życia w stanie Kalifornia. Początkowo pozew złożony przez Mary został oddalony przez sędziego w związku z błędnym miejscem złożenia go. Według sędziego prowadzącego sprawę powinien pozew zostać złożony w sądzie stanowym. Początkowo sprawa Catherine nie przyciągnęła zainteresowania ludzi od była to kolejna młoda kobieta pozbawiona życia w dzielnicy niecieszącej się zbyt dobrą sławą.
Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Karolina przedstawia podcast i opowiada o Catherine Braley, która zamieszkiwała Birmingham Trailer Village.
Podróż do przeszłości Catherine, jej rodzinna historia i relacje z przyjaciółkami, w tym Jordan Weiner i Bonnie.
Opowieść o związkach Katie z Gartem Craigiem, jego wpływie na jej życie i konsekwencjach tego związku.
Opis problemów z alkoholem Katie i jej prób wyjścia z nałogu, w tym relacje z Joey Poleno i Elliotem Irvingem.
Opis zbrodni i zeznania świadków, w tym Harolda, Pearl Kelly i Charlesa McFaddena.
Podsumowanie zeznań Boba Malona, Mikego Turnera i Maruszy, barmanki, oraz opis procesu i aktów prawnych.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
#naśladowca #copycat #CatherineBraley
Jeśli masz chęć wesprzeć moje podcastowanie: https://patronite.pl/nasladowca
📬 8.podkast (at) gmail.com
📸 instagram: nasladowca
Zapraszam do słuchania moich podcastów także na innych platformach:
🎧Spotify: https://open.spotify.com/show/4IiAr1vR9mVuUUsgnkeILU
🎧 Apple podcast: https://podcasts.apple.com/pl/podcast/na%C5%9Bladowca-polski-podcast-kryminalny/id1504609780
🎧Google Podcast: https://podcasts.google.com/feed/aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy8xNTZmYjMyYy9wb2RjYXN0L3Jzcw==
ŹRÓDŁA: https://nasladowca.com/
https://www.youtube.com/watch?v=dDfOr4_-eHE