Świąteczny Daily True Crime (s03) 2/12 Sprawa Jami Hagel Sherer

Sprawa Jami Hagel Witajcie moi drodzy, z tej strony Karolina, to jest podcast Naśladowca i dzisiaj nadszedł czas na przedstawienie wam historii numer 2. Jami Hagel urodziła się 1 grudnia 1963 roku w rodzinie wielodzietnej. Miała ona trzech braci, tak więc dorastając łączy ją z matką bardzo specjalna więź. Opisywana jest przez wszystkich, którzy ją znają jako miła, czuła, młoda kobieta. Fizycznie Jami ma 175 cm wzrostu i waży około 60 kg.

Stevena, swojego przyszłego męża, poznaje w roku 1986, kiedy ona ma lat 22, a on 24. I pomimo, że mężczyzna ma na swoim koncie historię nękania i grożenia kobietom, panna Hagel wiąże się z nim romantycznie. To grożenie i nękanie w jednym przypadku było tak poważnie, że kobieta postarała się o zakaz zbliżania do niej. Było to jeszcze zanim Steven poznał Jami. 22-latka decyduje się na ślub ze swoim wybrankiem, nawet pomimo, że on chce, żeby wyglądała w bardzo konkretny sposób i przekonuje ją do powiększenia piersi.

30 września o godzinie 8.30 rano Jami dzwoni do swojej matki Judy Hagel i mówi jej, że będzie musiała wrócić do domu po swoją torebkę. Ponownie dzwoni w okolicach południa i oznajmia, że jest ze swoim mężem, że wróci do domu po kilka rzeczy i zatrzymają się w jej ulubionym fast foodzie Taco Time na jakiś szybki posiłek. Po tej rozmowie telefonicznej Jami już nigdy nie była słyszana i nie była widziana. Tego samego dnia Steven dzwoni do teściów dwukrotnie. Pierwszy raz wczesnym popołudniem, drugi raz około 18. Jak się później okaże, mniej więcej w tym samym czasie mężczyzna informuje swoich znajomych, swoich przyjaciół, że Jami zaginęła.

Judy, odkąd zięć skontaktował się z nią po raz pierwszy, dzwoni do pracy córki, jednak nikt nie wie, gdzie jest Jami. Kobieta nie informowała nikogo, że czuje się źle, że nie zjawi się tego dnia w pracy. Wiedziona bardzo złym przeczuciem, na posterunku policji w Redmonton w stanie Washington, matka wypełnia formularz zgłoszenia zaginionej osoby. Wieczorem Stephen Sher odbiera swojego syna z domu teściów, jednak wraca, ponieważ jak mówi jest bardzo zdenerwowany, wręcz za bardzo zdenerwowany, żeby zostać w swoim domu.

Toby potwierdził, że jak najbardziej był z zaginioną tej nocy i czas spędzali razem w motelu. Mężczyzna mówi też jedno bardzo konkretne zdanie. Jami jest w niebie, co śledczy odbierają tak, że nie ma szans na znalezienie jej żywej. Nie mając żadnych dowodów przeciw Stevenowi i Tobiemu, nie przetrzymują więcej obu mężczyzn w areszcie. Judy od początku jest przekonana, że to zięć stoi za zaginięciem córki. Kiedy dowiaduje się, że sprawa zaginięcia Jami zostaje zamknięta z powodu braku dowodów, braku tropów, kobieta jest zawiedziona. Nazywa śledczych bezwartościowymi i kontynuuje szukanie córki na własną rękę.

Matka nie była zadowolona z tego, jak wyglądało małżeństwo jej córki, ale Jami wyjaśniła jej, że Toby jest dla niej bardzo miłym mężczyzną i ona znajduje swojego rodzaju ukojenie w rozmowach, w spotykaniu się z nim, tak więc Judy musi ten fakt zaakceptować. Ostatecznie Toby zostaje oskarżony podczas ponownego otwarcia sprawy zaginięcia Jami, ale śledczy skupiają się też na Stevenie. Jedna z przyjaciółek, Lisa Crider, podczas przesłuchania mówi o tym, jak Jami przygotowywała się do odejścia od męża i jak to Jami miała z nią zamieszkać. Kobieta próbowała odejść już wcześniej od Stevena, jednak kiedy mężczyzna się o tym dowiedział, no to rozpętał awanturę w domu, która skończyła się tak mocnym ciągnięciem włosów żony, że mężczyzna wyrwał jej kawałek skóry z głowy.

W wielu raportach pojawiały się informacje, że odpowiadał na zmianę, że jego żona albo zmarła, albo się z nim rozwiodła. To generalnie nie działało na jego korzyść. Minęło kilka lat od zasądzonego wyroku, kiedy wszystkim wydawało się, że mężczyzna jest pogodzony z tym, co otrzymał. Okazało się, że najwyraźniej chowa jakąś zadrę za paznokciem. W roku 2003 na wiosnę poprosił on jednego ze współwięźniów o pomoc w podpaleniu domu swojej teściowej. Podpalaczowi miał zapłacić biżuterię o wartości 17 tysięcy dolarów. Śledczy potwierdzili, że otrzymali informację o zleceniu od osoby, która miała puścić dom Judy z dymem.

Motywem najwyraźniej były zeznania złożone przez matkę Jami podczas procesu. W każdym razie źródło informacji było na tyle wiarygodne, że Steven zostaje umieszczony w celi z podsłuchem. Podsłuchiwana jest także każda jego rozmowa telefoniczna. Śledczy zdecydowali się też na pewien wybieg. Dokonali podpalenia kontrolowanego przez straż pożarną, podpalili jakąś pustą beczkę niedaleko domu Judy, a redaktor lokalnej gazety spreparował informacje, jakoby właśnie ten incydent dotyczył matki Jami, czy też raczej jej domu. Gazeta została wysłana prosto do celi Stevena. Taniec radości, który on zaprezentował w celi, utwierdził wszystkich w przekonaniu, że to on stoi za zleceniem podpalenia, do którego ostatecznie nie doszło.

Zleceniodawcę przekazał więźniowi, który swoją drogą skończył już odsiadkę, dlatego mógł podpalić dom Judy. Przekazał informację, że niedaleko domu jego matki znajdzie zakopaną biżuterię. Śledczy po otrzymaniu tej informacji niczego nie znaleźli w miejscu wskazanym przez Stevena, a on został oskarżony o próbę podpalenia. I jeśli chodzi o tego współwięźnia, to mężczyzna ów zeznał, że Steven chwalił mu się pewnego dnia, że to właśnie on stoi za pozbawieniem życia swojej żony. A oprócz podpalenia domu Judy, Steven zlecił mu także pozbawienia życia zastępcy prokuratora oraz czwórki jego dzieci.