"My, młodzi, musimy określić nasz stosunek do imigrantów"

I teza, która sprawi, że ludzie po prostu będą się od demokracji odwracać, bo nie będą czuli do niezaufania, no jak po prostu gazeta wyborczych, strona liberalna podważa ważność tych wyborów. I mówi po prostu o sfałszowaniu, przerzucając odpowiedzialność na... na instytucje, ale też na opozycję, na PiS, który sfałszował te wybory, zamiast położyć się w lustro i pomyśleć, że kurczę, no coś w tej kampanii nie wyszło, trzeba się obudzić, bo za dwa lata będziemy mieli rząd PiS-u i Konfederacji, do czego to prawdopodobnie zmierza. No i to jest po prostu takie zatrzymanie, jak pisano w tym tekście, w takiej bezpiecznej, ciepłej banieczce, w której możemy się poklepować po ramionach, że wszystko jest okej, że to inni są ci źli, to inni fałszują, my jesteśmy moralnie czyści, walczymy o prawo człowieka, o praworządność i wszystko co piękne, idealistyczne, ale no niestety to do wygranych wybranych wyborów kolejnych nie doprowadzi.

Ale jeśli chodzi o moją styczność z popisem, to to jest tak naprawdę, tak jak też pisałem w innym z tekstów, to jest całe moje polityczne życie. To znaczy ja się urodziłem, urodziłem się, gdy PiS jeszcze nie rządził, natomiast... urodziłem się w politycznym znaczeniu, że zacząłem, dowiedziałem się, czym w ogóle jest polityka, gdy ten popis już funkcjonował. Przypominam sobie wybory w 2010, miałem wtedy 7 lat, gdy jechaliśmy autem z rodzicami i widziałem banery w wyborach prezydenckich po katastrofie smoleńskiej. No i zapamiętywałem jakoś te nazwiska. Tu Ciszkomorowski wisiał, tu gdzieś Kaczyński. No i pytałem rodziców, na kogo głosują wtedy i powiedzieli mi, że na Olechowskiego.

Nie wiem, czy nazywać go małym politykiem, ale politycy największego formatu, największej partii pozycyjnej, jaką jest PiS, mówią w ten sposób, mówią tym głosem. Wprost publikują zdjęcia nieznanych czarnych mężczyzn na ulicach polskich miast i mówią, że to jest napływ jakiejś złej siły zachodniej granicy. To jest po prostu jakieś ekstremum. Znaczy to... To jest też przemoc, tak? To są przecież prawdziwe osoby, które mają swoją jakąś godność. Które być może pracują w jakiejś firmie IT i zarabiają tysiąc razy więcej niż ci politycy. Mogą być Polakami. Mogą być Polakami, mogą mówić po polsku, mogą mieć trzy pokolenia wstecz po prostu jakiegoś przodka, który był innym kolorze skóry. I tyle. I doszukiwanie się tu po prostu jakiegoś niebezpieczeństwa w tych ludziach jest jakby z klucza, jest straszne.

No i skoro to robi tak duża partia jak PiS, no to ludzie się uświadamiają, że kurczę, no to może ja nie jestem dziwny, że jestem rasistą, że nie lubię czarnych. To ja mogę teraz wyjść i powiedzieć wprost, ej, no nie lubię czarnych, no. Po prostu ich nie lubię. To jest teraz pogląd w mainstreamie. I to się stało po prostu mainstreamem i to jest strasznie niebezpieczne, no bo jeśli takie poglądy stają się mainstreamem, no to powiewa latami trzydziestymi. Owszem. Ostatnie pytanie, Paweł. Jakich tematów teraz szukasz? Co cię interesuje? Gdzie szukasz tematów? Jestem, myślę, że wyczulony na to, co mówią mi znajomi, bo z wielu takich rozmów rodziły się fajne tematy, które wyczuwały jakieś trendy. Z moich pierwszych tekstów w Atrzaskiej Wyborczej o samotności wśród studentów.