Brak zaufania do osób dorosłych

116 111. Witaj w telefonie zaufania dla dzieci i młodzieży. Za chwilę połączymy cię z konsultantem lub konsultantką. Moja... Myślę, że mogę powiedzieć, że dość bliższa znajoma ma problem z ogromnym stresem. I to takim naprawdę przesadnym stresem. Ona się stresuje wszystkim. Od, no nie wiem, podejścia do pani w sklepie, do jakiegoś podejścia do tablicy, czy zapytania się kogoś, kogo nie za bardzo zna, o której przyjedzie autobus. Widzę, że się z tym męczy i ma z tym problem i chciałaby sobie pomóc, jednak no po prostu nie wie jak.

Najprostszym rozwiązaniem jest to, co jej powiedziałam, weź pogadaj z dorosłymi, pogadaj z rodzicami. Ona stanowczo się sprzeciwiła, powiedziała, że nie w życiu, że na pewno nie. Kurde, nie znam jej rodziców, ale to chyba nie jest normalne. W takim razie powiedziałam jej to weź pogadaj z naszą panią wychowawczynią. Ona jest naprawdę spoko. Bardzo ją lubimy. Jest fajna. Muszę powiedzieć, że jest fajna. Ona też absolutnie, że nie. No i jak ja mam jej pomóc? Z dużym rozczarowaniem o tym słucham, ale jako dorośli zawiedliśmy. Katarzyna Talacha, konsultantka telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę. Trudno sobie wyobrazić, że za młodym człowiekiem, który dorasta, szuka siebie, przechodzi hormonalną burzę, nie stoi żaden dorosły. No a nie stoi, bo nie zasłużył sobie na jego zaufanie. Czy to zaufanie nasz dorosły świat ma w ogóle szansę odzyskać? Tak, właśnie wydaje mi się, że tak i ja też często podchodzę z takim zrozumieniem, kiedy dzieciaki mi mówią, że nie wiem, boją się powiedzieć o sobie dorosłej coś i ja właśnie to często uznaję, że taki masz fragment swojego doświadczenia i rozumiem, że z tego trudno jakoś zbudować ci nadzieję na to, że może być inaczej. Ale że rzeczywiście może tak być i zobacz ten kontakt dzisiaj tutaj ze mną i sam fakt, że zadzwoniłeś dzisiaj do mnie, wiedząc, że ja jestem dorosłą osobą, świadczy o tym, że jeszcze ta nadzieja w tobie, w dorosły świat, że ona jest.

A co w sytuacji, kiedy już jej nie ma? Kiedy dziecko ma bardzo poważne problemy i dobrze wie, że z tymi problemami nie pójdzie do nikogo dorosłego. Co dorosły może zrobić? Dzieciaki często właśnie mi powtarzają, że mama czy tata chcieliby wesprzeć je, ale że trochę nie wiedzą, jak to robić i że w związku z tym w ogóle się całkowicie wycofują. A to jest dla dziecka najgorsze, co może być. Dzieci często mówią, że okej, ja wiem, że pewnie mama, no nie ma jakiegoś takiego złotego środka teraz na mój problem, albo że tata nie ma możliwości, żeby mi jakoś tak faktycznie pomóc, ale żeby on chociaż mi pokazał, że mnie wspiera i żeby mnie w ogóle wysłuchał, żeby zrozumiał, że takie we mnie są emocje. Tak naprawdę wsparcie, które my możemy oferować naszym dzieciom jest bardzo zróżnicowane. To nie jest tak, że my za dzieci problemy mamy rozwiązywać.

To często jest wręcz niepożądane. My dzieciom oferujemy także inne wsparcie, takie właśnie emocjonalne albo takie, że pokazujemy w ogóle naszą miłość, nasze zainteresowanie, naszą w ogóle obecność. Że będziemy dla niego jakąś taką bezpieczną przystanią, która będzie towarzyszyć w tym ich życiu, a niekoniecznie rozwiązywać za dzieciaki problemy. Więc myślę sobie, że takie towarzyszenie naszym dzieciom, ale też pokazywanie tego, że słuchaj, ja nie zawsze mam jakieś złote klucze do wszystkiego, jest po pierwsze bardzo fair wobec dzieci, a po drugie, że też buduje w nich takie poczucie bezpieczeństwa. Jeżeli znasz dziecko, które nie może sobie poradzić z problemem, pomóż mu. Przekaż numer telefonu zaufania. Jest czynny przez całą dobę, 7 dni w tygodniu.

Jest za darmo i co ważne, dziecko dzwoni anonimowo. 116 111.