Mentionsy

Nazywał się Marie-Henri Bell, ale pisał pod pseudonimem Stendhal.

I chciałem wam powiedzieć o miłości i hot tejkach, które miała Stendhal 200 lat temu i jak bardzo się różnią i jak bardzo się nie różnią od naszych hot tejków dzisiejszych.

Stendhal generalnie bardzo lubił robić sobie sidequesty.

Stendhal napisał o miłości.

Ale jeszcze na sam początek taki termin, który bardzo mi się spodobał, który Stendhal wprowadził, nazywa krystalizacją.

W każdym razie Stendhal twierdzi, że tak się dzieje i na podstawie tego stworzył tezę krystalizacji w emocjach u ludzi.

Tutaj też Stendhal mówi o tym, że ona zazwyczaj nie trwa długo, ale że jest to ten początkowy etap wielu relacji czy związków, bo krystalizacja oczywiście bardzo często jest jednostronna tylko.

To już IMO, lekka przesada, ale co ciekawe Stendhal też zwrócił uwagę, że są takie bardzo małe rzeczy, które jednoznacznie wpływają negatywnie na naszą atrakcyjność.

Przepraszam, panie Stendhal, że pana oskarżam o fabrykowanie swoich dowodów i anegdot.

Ale tutaj Stendhal też bardzo ładnie ujął coś takiego i kiedy ja powiedziałem od 0 do 10 to brzmi to brzydko obiektywizująco jakoś tam stawiająco ludzi w hierarchii.

I czytając tę książkę zacząłem się zastanawiać czy Stendhal był woke.

Jeśli stawiamy Stendhala na szali, czy jest woke, czy nie jest woke.

Przy tych wszystkich przykładach Stendhala bycia woke, tutaj mam przykład, który wydaje mi się, że jest bardzo new woke, ale wam go przeczytam i sami ocenicie.

To oczywiście jest cytat z dzienników Lewisa i Clarka, także to nie są bezpośrednie jego myśli czy Stendhala, ale on przytacza to jako jakąś taką kolejną tezę na temat kobiet, mężczyzn, seksu oraz różnic kulturowych.

Także jeśli bym miał określić czy Stendhal był woke, czy nie był woke?

Tutaj natomiast Stendhal pisze Miłość dwojga osób, które się kochają, nie jest prawie nigdy jednaka.

Czyli Stendhal tutaj twierdzi po pierwsze, że kobieta zawsze będzie tą, która bardziej pożąda tego mężczyzny i która w tym domyśle bardziej sięga po tego mężczyznę, a jednocześnie, że cała ta nierówność tej relacji jest podyktowana czasem i że zależnie od danego momentu to może inaczej wyglądać.

Tutaj Stendhal bardziej chyba diagnozuje ludzi jako zawistnych, takich, że ktoś komuś może próbować kogoś odbić.

Mianowicie jeśli jesteście w sytuacji gdzie wy i inna osoba ziomalska startujecie do jeszcze innej osoby typu atrakcyjna i nie wiecie co jej powiedzieć no to tutaj przychodzi Stendhal z gotowym rozwiązaniem.