Mentionsy

Musiałam koniecznie go przeczytać i przeczytałam go i wtedy dopiero zrozumiałam, o co chodzi w prawdziwej wierze w Boga, w siebie, w swoje możliwości, w to, że masz ten boski pierwiastek i w takim poddaniu się Jego woli dla nas.

Czuję na papierze, że tak, przecież wierzę w Boga, chodzę do kościoła, tralalala.

U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe.

I to, co mówi ten fragment, to to, że właśnie u Boga wszystko jest możliwe.

Jeżeli Ty zaadresujesz w sobie tę część boskiego pierwiastka, który wierzy w swoje możliwości, ba, nawet nie w swoje, tylko wierzy w możliwości w ogóle Boga, który czyni przez Ciebie wspaniałe rzeczy,

Dlatego są osoby na tym świecie, które wydawały nam się wręcz nieludzko utalentowane, nieludzko wspaniałe, bo one tak naprawdę wiedziały, jak podłączyć się pod tę częstotliwość Boga.

Natomiast jeżeli chodzi o jego muzykę i o jego twórczość, to on właśnie potrafił się podłączyć pod częstotliwość boską, pod częstotliwość Boga.

A żaden z nich nie jest zapomniany przez Boga.

W ten sposób dusza się zapada, w ten sposób dusza przestaje wierzyć, w ten sposób dusza umiera, kiedy przestaje wierzyć w swój boski pierwiastek i w Boga.

Natomiast to jest jedna część, a druga część to jest ta o tym, że czy nie sprzedaje się 5 rubli za dwie drobne monety, a jednak żaden z nich nie jest zapominany przez Boga.

Jest to oczywiście pewna metafora tego, że jesteśmy absolutnie wybrani do tego, żeby czynić boskie rzeczy na tej planecie z naszą boską energią daną nam właśnie od Boga.

Nie mamy prawa czuć się niewartościowi i czuć się zapomnieni przez Boga, bo to jest absolutnie irracjonalne.

Cudownie utworzone i policzone przez Boga.

Poczuj to uczucie, że wszystkie twoje włosy są policzone w cudowny sposób przez Boga.

Taką nie ludzką, tylko boską, która wierzy w swoją wartość, która wierzy może wszystko i która jest wspierana przez Boga.

I to jest coś, co mnie kalibruje na to, bo to jest, myślę, duża pułapka wiary w ogóle w Boga, że tak naprawdę stawiamy Go na piedestale

I to mnie kalibruje na to, żeby pamiętać o mojej odpowiedzialności w tym procesie, a nie tylko się denerwować na Boga, że mi nie daje tego, co ja bym tak chciała.