Mentionsy

Rock Hudson wystąpił w ponad 60 filmach i zdefiniował ideały amerykańskiej męskości dla całego pokolenia.

Jednak za zamkniętymi drzwiami życie Rocka Hudsona było dramatem w trzech aktach.

Pierwszym gościem, który ma pomóc w promocji programu jest bliski przyjaciel Doris, 59-letni Rock Hudson.

Rock spóźnia się na nagrania prawie godzinę.

Rock wygląda jak cień samego siebie.

W niczym nie przypomina wyrzeźbionego Rocka ze wspaniałej obsesji z 1954, czy nawet komisarza MacMillana z serialu Macmillan and wife, który był emitowany kilka lat wcześniej.

Trudno dociec prawdy, bo od czasu występu u Doris, Rock nie pojawia się publicznie.

W programie na żywo CBS Morning News agent prasowy Rocka Dale Olson wyjaśnia dość ogólnikowo, że ten zasłabł przebywając w hotelu Ritz

Przed budynek wychodzi publicystka i przyjaciółka Rocka.

Mówiło się przecież, że to nie dotyka w cudzysłowie normalnych osób, a już na pewno nie takich jak Rock Hudson.

Kobieta zapytana w jaki sposób Rock nabył chorobę odpowiada, że aktor jeszcze nie wie.

Jak więc taka choroba mogłaby dotknąć Rocka Hudsona, idealnego mężczyzny Ameryki?

Niedługo po ogłoszeniu Rocka zaczęło się grzebanie w jego ostatniej historii.

Otóż kilka miesięcy wcześniej Rock, patrząc na timeline to już chory, zgodził się na gościnny występ w kilku odcinkach opery medlanej Dynastia.

Rock wcielił się w nazwijmy to partnera romantycznego Crystal Carrington, którą grała aktorka Linda Evans.

No i jak ludzie dodali dwa do dwóch, to zaczęła się jadka, bo co jeśli Rock podczas kręcenia tej sceny zaraził, być może nawet świadomie, Lindę Evans.

Redakcje zalewały listy od czytelników oburzonych na zachowanie Rocka.

Rok wcześniej, jeszcze przed tym jak Rock ogłosił, że jest chory, aktorka Joan Rivers prowadziła charytatywne wydarzenie na rzecz AIDS.

Nagonkę na Rocka jeszcze bardziej zwiększył, no nie uwierzycie, ten paryski szpital, do którego trafił.

Z kronikarskiego obowiązku muszę jednak dodać, że inna wersja tej historii mówi, że Rock sam wypisał się ze szpitala, bo lekarze uznali, że jest zbyt słaby, aby poddać się temu planowanemu, eksperymentalnemu leczeniu.

Prywatna pielęgniarka Rocka opowie potem, że na szybko próbowała zarezerwować dla niego lot powrotny z Paryża do Stanów.

Jak to możliwe, że wzór amerykańskiego mężczyzny, Rock Hudson, zaraził się wirusem dla gejów?

Coraz częściej i coraz więcej dziennikarzy wprost sugerowało, że skoro AIDS to choroba osób homoseksualnych, to może Rock Hudson do tego grona po prostu należy.

Tyle, że Rock Hudson kompletnie nie pasował do takiego obrazu stereotypowego geja, jakiego miał w głowie przeciętny Amerykanin.

Nigdy byśmy nie pomyśleli, że on mógłby być taki, mówi Lila Sherer, ciotka Rocka.

Rock zawsze był gejem, mówi jego bliski współpracownik.

Universal zainwestował w Rocka mnóstwo pieniędzy i ważne było, by zachował ten wizerunek bożyszcza kobiet.

Jak zawsze Rock Hudson potrafi złamać serca swojej publiczności.

Faktycznie, nagle zdawało się, jakby ten kreowany przez lata Rock Hudson nigdy nie istniał.

Rock, a właściwie to Roy Harold Sherer Junior, potem znany także jako Roy Fitzgerald, był typowym chłopakiem z prowincji.

Według przyjaciół z tamtych lat, Rock uganiał się za kobiecym towarzystwem z wzajemnością.

Szybko zostali z Rockiem przyjaciółmi, a jak okaże się po śmierci Hudsona, także pierwszym romantycznym związkiem aktora z innym mężczyzną.

Ken i Rock przez pewien czas nawet razem mieszkali.

Podobnie jak praktycznie wszyscy kolejni partnerzy Rocka Hudsona, Ken nie podporządkowywał się żadnym stereotypom dotyczącym gejów.

Nigdy byś się tego nie domyślił z wujkiem, tak samo jak z Rockiem.

Jednak poza próbami pomocy Rockowi w zaistnieniu, to ten Ken niewiele faktycznie mu pomógł.

Wszystko w życiu Rocka zmieniło się dopiero kiedy poznał agenta gwiazd Henry'ego Wilsona, który okaże się jednocześnie najlepszym i najgorszym człowiekiem jakiego przyjdzie mu spotkać w całym życiu.

Rock miał przystojną twarz, idealną do kina i był bardzo wysoki.

No bo faktycznie Rock trafił doskonale w moment w historii, kiedy ten ideał mocno się zmieniał.

Potężny fizycznie Rock, a raczej jeszcze do tamtej pory Roy, według Wilsona idealnie wpasowywał się w ten, wiecie, rodzący się archetyp męskości.

Sam Rock wspominając te czasy powie potem wprost, że był chodzącą katastrofą.

Szkoła taka jak ta, do której Wilson zapisał Rocka, oferowała mnóstwo lekcji.

Od samego aktorstwa, poprzez naukę dykcji, poruszania się, odpowiednich gestów, interpretacji scenariusza, przez śpiew, kaskaderkę, taniec, aż po, w przypadku Rocka, jazdę konną, szermierkę czy obsługę broni palnej.

Przyjmował pod swoje skrzydła wyłącznie młodych mężczyzn takich jak Rock i robił im długie wykłady na temat tego jak prezentować się nie tylko na planie, ale też poza nim.

Wysłał Rocka, a właściwie nadal Roya, do ortodonty, a także do lekarza, który nauczył go chodzić prosto, bo ten dość znacznie się garbił.

Rygorystycznie kontrolował ćwiczenia fizyczne Rocka, jego dietę i opaleniznę, a także nalegał, żeby ten pracował z lektorką, która nauczy go obniżać głos.

Jak czytamy w jednej z biografii Rocka, nauczył go, cytuję,

Jeśli jesteś głodny, nie idziesz do kantyny studyjnej, powiedział Rockowi.

Było to zadanie dość żmudne, bo Rock, mimo imponującej postury, to był raczej dość niezdarny i taki niezręczny towarzysko.

Padła propozycja Rock Hudson, podobna od Skały Gibraltarskiej oraz Rzeki Hudson.

Rock zgodził się na nowe dane bez marudzenia.

Mark Griffin, czyli biograf Rocka Hudsona, nazwie wprost praktyki Wilsona gejowską kanapą castingową.

W książce Człowiek, który stworzył Rocka Hudsona Robert Hoffler napisze tak.

Roddy McDowell, bliski przyjaciel Rocka, nazwy Wilsona po latach cytuje – śluzę, który wypływa spod kamienia, którego nie chcesz przewrócić.

Inny przyjaciel Rocka, George Schneider, wspomni, że kiedy Wilson rozmawiał o interesach, zazwyczaj kładł dłoń na udzie rozmówcy.

Hoffler, czyli biograf Rocka, pisze tak.

Rocka.

Czy pomiędzy Rockiem a Wilsonem była jakiegoś rodzaju relacja seksualna?

Nie było mowy, żebym przyjęła kogoś takiego jak Rock, jeśli istniało jakiekolwiek podejrzenie, że może być gejem.

Aby pomóc Rockowi rozwinąć karierę i zapoznać ze swoim nowym nabytkiem widownię, Wilson rozpoczął masowe rozsyłanie różnego rodzaju PR-owych artykułów na temat Hudsona do redakcji plotkarskich.

Rock musiał od teraz chodzić na imprezy filmowe i do klubów nocnych.

Początkowo Rock był obsadzany w rolach Indian, tak żeby niewiele mówił, ale żeby jak najlepiej wyeksponować jego nagą klatkę piersiową.

I dopiero faktycznie konsekwentna praca Wilsona nad Rockiem zaowocowała poprawą warsztatu i lepszymi rolami.

Zaraz potem fanowskie czasopismo Modern Screen ogłosiło Rocka najpopularniejszym aktorem 1954 roku.

Sława rosła, budżety filmów rosły, zarobki Rocka rosły, no i rosła też jego obecność w mediach plotkarskich.

Do prasy trafiały ekstremalnie długie artykuły, wręcz reportaże, w których analizowano, nie wiem, choćby nawyki żywieniowe Rocka, podkreślając jego uwielbienie dosteków.

Powstał nawet oficjalny fanklub rocka.

No i być może ktoś z Was pomyśli, czy w ogóle komukolwiek ze studia, czy Wilsonowi, czy samemu Rockowi, przyszła w jakimkolwiek momencie taka myśl, żeby po prostu nie robić całej tej szopki, no i pozwolić mu być sobą.

I tu co ciekawe, w kuluarach fakt, że Rock Hudson jest gejem był dość powszechnie znany.

Ja już wtedy słyszałam, że Rock jest gejem.

W ciągu kilku lat Rock przeszedł drogę od ledwo widocznego aktora drugoplanowego do niesamowicie rozpoznawalnej gwiazdy filmowej.

Według jego przyjaciół wraz ze wzrostem popularności Rock stał się bardzo nerwowy, zaczął obgryzać paznokcie, obsesyjnie zaczął się martwić tym, że ktoś w końcu się dowie, że jest oszustem, że jego cały wizerunek to kłamstwo.

Zwłaszcza, że Rock był tuż tuż przed trzydziestką i o zgrozo nadal jej miał żony.

Rocka ogłoszono wtedy najprzystojniejszym kawalerem Hollywood.

Zakulisowe, kawalerskie wybryki Rocka Hudsona martwią szefów jego studia.

Rock spotyka się z dziesiątkami młodych aktorek wyłącznie dla celów reklamowych, ale z żadną z miłości.

Rzeczywiście Wilson próbował PR-owo zeswatać Rocka z kilkoma aktorkami.

Jedną z tych, z którą ten był widywany regularnie była Vera Ellen, była członkini słynnego zespołu tańca Radio City Rocket.

Zdjęcia Rocka i Mary Ellen jako pani i pan Oscar pojawiły się w gazetach, co jeszcze bardziej rozbudziło plotki, że są parą.

Potem wiązano Rocka z aktorką Betty Abbott.

Gazety były na tyle perfidne, że jacyś dziennikarze udali się nawet do domu matki Rocka i pytali, czy para ma jej błogosławieństwo.

Po latach Betty przyzna, że nic ich z rockiem nie łączyło.

Cytuję Henry Wilson to w ogóle miał trochę problemów z tym rockiem i jego brakiem chęci do orzenku.

Na jednym ze zdjęć widać ich w czerwonym kabriolecie Rocka.

Na innym zdjęciu Rock leżał na łóżku bez koszulki, a Bob stał nad nim trzymając zegarek.

Fotoplay chciał też wiedzieć czy Bob i Rock kiedykolwiek rywalizowali o tę samą dziewczynę.

Po latach zapytany o swoją relację z Rockiem Bob odpowiedział, że trochę sobie poeksperymentowali kilka razy po paru głębszych.

Parę razy próbowałem omówić Rocka z kobietami, o których wiadomo było, że są łatwe, żeby sprawdzić czy może uda mi się go trochę zmienić.

W czasach świetności Rocka prawda o tej ich jaskini kawalerów nigdy nie wyszła na jaw.

No ale, presja na żonę dla Rocka tylko rosła, zwłaszcza po tym jak wybuchła informacja, że aktor zagra w filmie Gigant, zaraz u boku absolutnej gwiazdy Elizabeth Taylor i drugiej absolutnej gwiazdy Jamesa Deana.

Tak określono brak reakcji Rocka na kobiece zaloty.

To Rock Hudson, który na ekranie wygląda jakby zjadał każdą młodą dziewczynę, lecz nie ukrywa, że w rzeczywistości trudno mu je przełknąć poza kamerą.

Dziewczyny, które były przez Rocka zaproszone na randki mówią, on jest nieśmiały i tak niezainteresowany, że aż pozbawia mnie to słów.

Dodają też, Rock wolałby rozmawiać o pracy niż flirtować, a kiedy dziewczyna jest na tyle śmiała, by zwrócić mu na to uwagę, on klepie ją delikatnie po ramieniu i mówi, kochanie, bycie aktorem to praca na pełny etat.

Niemniej jednak Rock Hudson w swoim znanym wcieleniu rycerza w lodowej zbroi wymaga rozmrożenia.

Wszystkie cztery twierdzą, że po odrobinie delikatnej pracy nad jego odtajnianiem, Rock ma serce bijące jak u każdego innego mężczyzny.

Jaki jest więc cel Rocka w stosowaniu lodowatego dystansu zawsze wtedy, kiedy znajduje się w towarzystwie kobiet?

Jeden z jego bliskich przyjaciół wyjaśnia, Rock nigdy nie ukrywał faktu, że kobiety zraniły go dwa razy i wciąż nosi te blizny.

Minęły całe lata zanim Rock zapomniał o tej pierwszej dziewczynie na tyle, by zainteresować się inną.

Nagle pewnego dnia stanąłem w prawdzie, mówi Rock, i zrozumiałem, że żona, która zarabia tyle, ile ona zarabiała, nigdy nie dałaby mężowi poczucia, że jest w pełni, emocjonalnie i ekonomicznie prawdziwym mężczyzną.

Dziś mówiąc o romantycznych sprawach, Rock Hudson zastanowi się dokładnie, zanim skoczy.

W innym tekście, zaraz obok spekulacji czy Grace Kelly będzie nową Gretą Garbo, pada wprost pytanie czy Rock Hudson boi się małżeństwa.

Sama idea małżeństwa nie wzbudza w Rocku żadnego strachu, to myśl o złym małżeństwie przyprawia go odreszcze.

Każda dziewczyna, która aspiruje do odebrania Rockowi statusu kawalera, musi najpierw pozbyć się jakichkolwiek pomysłów na zreformowanie go.

Zazdrosne kobiety są dla Rocka jak trucizna.

Rock nie przepada za nocnym życiem.

Jedyną rutyną jaką Rock jest gotów zaakceptować jest rutyna planu zdjęciowego w studiu.

Kobieta Rocka Hudsona nie może popełnić smutnego faux pas polegającego na próbie sterowania nim albo popychanie go w jakimkolwiek kierunku.

Postawa Rocka Hudsona brzmi – pozwólmy, żeby małżeństwo samo mnie znalazło.

Nieuchronny wniosek jest taki, że dni kawalerstwa Rocka Hudsona są policzone.

Nie wydaje mi się, aby to sam Rock dostarczył magazynom tę listę wymagań wobec potencjalnej przyszłej pani Hudson.

Rock według jednego z przyjaciół był najbardziej heteroseksualnym homoseksualistą jakiego kiedykolwiek spotkał.

Fakt, że inny mężczyzna lubił kobiety, czynił go w oczach Rocka bardziej męskim.

No i w roku 1955 Robert Harrison, dziennikarz i jednocześnie twórca całego magazynu, wziął sobie na celownik nasze nowe bożyszcze Hollywood Rocka Hudsona.

Jakiś informator już wcześniej na bieżąco miał podsyłać pikantne dowody na wybryki agenta Rocka, czyli Henry'ego Wilsona.

To było niemal oczywiste, że te same praktyki Wilson musiał stosować wobec Rocka.

Jego szczególną uwagę przyciągnął fakt, że Rock podczas trasy po Europie zatrzymał się w tym samym hotelu i ba nawet tym samym apartamencie, co jego agent.

Potem Harrison posunął się jeszcze dalej i zlecił swoim fotografom śledzenie Rocka.

W pewnym momencie tej potajemnej akcji o tym, że coś grubego szykuje się na Rocka dowiedział się agent Henry Wilson.

Agent Rocka zaproponował magazynowi, że poświęci dwóch innych aktorów, których miał na kontrakcie.

Gazeta napisze pikantne historie o nich, zarobi swoje, faceci znikną ze świata kina, a ta jedyna dojna krowa, na której zależało Wilsonowi, czyli Rock Hudson, pozostanie nietknięty.

Żadna historia na temat orientacji Rocka nie została opublikowana.

Tyle, że i dla Wilsona, i dla samego Rocka, tak czy inaczej, to było życie w ciągłym strachu, że sytuacja z Confidential szybko się powtórzy.

Przez ostatnie lata kontrolował każdy aspekt życia Rocka.

Trzeba było więc odblokować w tym życiu nowy etap i znaleźć dla Rocka Hudsona żonę.

Nie mogła być przypadkową aktoreczką, którą Rock akurat polubił trochę bardziej niż inne aktoreczki.

Rock jako taki chłopak z sąsiedztwa musiał mieć żonę, która będzie równie typową amerykańską dziewczyną, co on był typowym amerykańskim chłopakiem.

No i tak pewnego razu siedząc w swoim biurze, Wilson wpadł na pomysł, że zeswa ta Rocka ze swoją sekretarką.

W tamtym czasie Rock był w czymś w rodzaju związku, w każdym razie w jakiejś relacji z Jackiem Neywarem, początkującym aktorem, który mieszkał z Rockiem.

Pierwszy krok planu Wilsona zakładał, że musi skłócić Rocka z tym chłopakiem.

Wrobił tego Jacka we włamanie w kradzież w domu Rocka, no i na krótko po tym ten się wyprowadził od Hudsona.

Jak wspomni potem Phyllis, Rock był niezdarny i nieśmiały.

W niczym nie przypominał jej tego wielkiego Rocka, jakiego znała z filmów.

I rzeczywiście krótko po tym pierwszym spotkaniu w gazetach coraz częściej pojawiały się artykuły o tym, że Rock Hudson jest widywany na mieście sekretarką swojego agenta.

A potem, pewnego przypadkowego dnia, Rock pojawił się w biurze Wilsona i wręczył Phyllis pierścionek z wielkim diamentem.

Rock miał mruknąć coś w stylu, możesz go sobie wziąć.

9 listopada 1955 roku, na kilka dni przed 30 urodzinami Rocka i na krótko po tym, jak zakończył pracę nad filmem Olbrzym, on i Phyllis wzięli potajemny ślub.

Żadnych przyjaciół Rocka czy Phyllis, żadnej rodziny.

Z kolei Rock powiedział znajomym, że to był koszmarny tydzień i kłócili się codziennie.

Magazyny cytowały rzekome wypowiedzi Rocka, który mówił na przykład tak.

Ironią jest już sam fakt, że Rock nawet nie rozejrzał się dalej niż poza gabinet agenta, biorąc sobie za żonę jego sekretarkę.

W pewnym sensie Rock jest najbardziej udanym projektem tej złotej ery Hollywood.

Rock podobno powiedział kilku przyjaciołom, że został zmuszony do małżeństwa z Phyllis i że to jedyna rzecz w jego życiu, która budziła w nim gorycz.

Zarządca majątku Rocka Martin Florty skomentował temat tak.

Od Rocka usłyszałem, że kiedy byli małżeństwem oboje wiedzieli o swoich seksualnych skłonnościach.

George Nader, przyjaciel Rocka, powiedział.

Rock był zakochany w Phyllis, mieszkał z nią, a rada Henry'ego lub naciski ze strony studia mogły go skłonić do zrobienia czegoś, nad czym już się zastanawiał.

Rock naturalnie nigdy nie skomentował tej plotki publicznie.

A według tej wersji ona to w ogóle nie miała pojęcia, że Rock był gejem i że plotki o zaarażowanym małżeństwie w ogóle istniały.

Książka generalnie wygląda tak, że kobieta przez 200 stron opisuje wszystkie czerwone flagi i lampki, jakie mogły się jej zapalić podczas trwania jej znajomości z Rockiem.

Rock homoseksualistą?

Czy nasze małżeństwo było przykrywką dla prawdziwej natury Rocka?

Wiedziałam, że Rock mnie kochał podczas narzeczeństwa i na wczesnym etapie naszego małżeństwa.

Większość osób, które znały Rocka, Phyllis lub oboje, nie jest przekonana do tego argumentu, że została oszukana.

Mówili, że wszyscy, dosłownie wszyscy z otoczenia, a nawet ludzie z planu, wszyscy wiedzieli, że Rock jest gejem.

Rock usiadł na skraju łóżka i płakał.

Rock dwukrotnie udał się na wizytę do specjalisty, ale odmówił leczenia i terapii.

Oficjalnie separację państwa Hudson, pisząc, że, cytuję, Rock Hudson wprowadził się do hotelu Beverly Hills pod przybranym nazwiskiem.

W kwietniu wniosła przeciwko Rockowi pozew i oskarżyła go o znęcanie się psychiczne.

Po latach kobieta przyzna, że Rock podobno wynajął detektywa, aby ten ją śledził.

Rock wyprowadził się z ich domu, bo podejrzewał, że żona założyła podsłuch.

Pamiętacie Freda Otasha, tego prywatnego detektywa, który pomógł Lisonowi zawrzeć tę umowę z magazynem Confidential, żeby ten nie ujawniał sekretu Rocka?

Chwilę wcześniej Rock wyjechał do Rzymu, aby kręcić pożegnanie z bronią na podstawie powieści Ernesta Hemingwaya.

Ostatecznie Rock za pomocą Wilsona zerwał kontakt z mężczyznami i wrócił do Stanów.

Rock zgodził się na rozwód, ale miał bardzo mierną propozycję.

Otasz i Phyllis stworzyli więc plan, żeby zdobyć konkretny dowód na to, że Rock jest homoseksualny.

Rock próbował kontrolować sytuację, mówić o zatrudnieniu agenta prasowego i minimalizować problem, sugerując, że to Phyllis jest bardziej narażona na plotki niż on.

Rock nie zaprzeczył.

Rock, wszyscy wiedzą, że wkrótce po naszym ślubie podrywałeś chłopców na ulicy i nadal to robisz, myśląc, że małżeństwo będzie cię kryć.

Rock płacząc.

Wiedziałam, co robisz, Rock.

Rock, czuję lojalność wobec Henry'ego, ale nie pochwalam jego działań.

Jak myślisz, jak się czuję, kiedy ludzie, których znam dzwonią do mnie i mówią, przynajmniej wiesz, co mam im powiedzieć, Rock?

Rock, chyba prawdę.

Kilka dni po nagraniu tej rozmowy detektyw Otasz i prawnik Phyllis spotkali się z adwokatem Rocka.

Ostatecznie Rock postawiony pod ścianą zgodził się na wszystko czego chciała jego była żona.

Po głośnym rozwodzie media wcale nie zamilkły na temat życia prywatnego Rocka.

A Maxwell powie potem, że była wręcz nękana przez prasę, mimo że wszystkim wprost mówiła, że Rock to tylko jej przyjaciel.

Co najbardziej absurdalne, to w tamtym czasie Rock był królem komedii romantycznych i na ekranie zawsze grał takiego, wiecie, łagodnego macho.

Leslie Caron, jedna z jego ekranowych partnerek, wspomni potem, że zauważyła, że odgrywanie tego typu ról dosłownie Rocka od środka zjadało.

Przyjaciele wspominają go jako człowieka ciepłego i zabawnego, ale wielu z nich mówiło, że nie ma i nigdy nie było kogoś takiego jak Rock Hudson.

Było wielu Rocków Hudsonów.

Rock rzadko rozmawiał z kimkolwiek, nawet ze swoimi partnerami, zwłaszcza o lękach, czy uczuciach, czy w ogóle życiu wewnętrznym.

Rock miał mu odpowiedzieć tak.

Ostatecznie dopiero po 18 latach współpracy, w 1966 roku, Rock Hudson i Henry Wilson rozwiązali umowę.

Rock Hudson jest całkowicie wymysłem swojego agenta.

Czy zerwanie kontraktu z Wilsonem sprawiło, że Rock otworzył się na świat i samego siebie?

To wtedy pojawiły się takie pierwsze publiczne wątpliwości co do tożsamości seksualnej Rocka.

Jakaś grupa gejów z Huntington Beach zaplanowała taki fikcyjny ślub Rocka Hudsona i jego przyjaciela, prezentera i dziennikarza, Jima Neighborsa.

No bezsensowny kawał, zwłaszcza że Rock i Jim nawet nie byli razem.

W końcu zarówno Rock jak i Jim musieli publicznie oświadczać, że żaden taki ślub się nie odbył.

Rock był wściekły i jednocześnie przerażony, bo od dekad robił wszystko, żeby ukryć swoją orientację, a zaraz musiał się bronić przed de facto fałszywymi plotkami na ten temat.

Jak na ironię, jedyny związek Rocka z innym mężczyzną, który wyszedł na światło dzienne, był związkiem kompletnie wymyślonym.

Przez całe swoje życie i całą karierę Rock miał wielu partnerów, którzy doskonale potrafili ukrywać ich relacje przed ludźmi.

Potem aktor związał się z Lee Majorsem, następnie z Tomem Clarkiem, który był jego menadżerem, a kiedy Rock zachorował, to także jego opiekunem.

Choć dla niektórych przyjaciół wyglądał jak taki partner, którego Rock potrzebował, no to inni widzieli w Clarku manipulatora, który tylko wzmacniał izolację Rocka i pogłębiał jego rozwijający się alkoholizm.

Nawet aktorka Lauren Bacall wspomni, że zauważyła, że z czasem rock zmienił się pod wpływem coraz głębszego wejścia w tę gejowską scenę Los Angeles.

Jednymi mężczyznami, którzy faktycznie byli w tym życiu rocka na dłużej, byli aktor George Nader i jego partner Mark Miller.

Poznali się z rockiem na początku lat 50. i pozostali nierozłączni praktycznie przez kolejne 30 lat.

Biografii Rocka czytamy.

George i Mark byli przy Rocku w momencie jego życia, który nazwali potem powolnym upadkiem.

Rock najpierw w ogóle się na to nie zgadzał, chciał wrócić na plan i dokończyć zdjęcia, ale lekarze wprost zagrozili, że jeżeli będzie to odkładał, to umrze.

Rock uparcie trzymał się swoich nałogów i jednocześnie cały czas brał kolejne zlecenia aktorskie.

Niestety na pełen powrót do starego rocka było już za późno.

Prezydentem był wtedy Ronald Reagan, który sam zaczynał karierę na ekranie, tak samo jak Rock.

Od razu złapali z Rockiem świetny kontakt, tak więc kobieta nie miała oporów powiedzieć mu wprost, że jest za chudy.

Tydzień po tej imprezie Rock otrzymał pocztą swoje zdjęcie z Reganami z Białego Domu.

Rocka jakoś nieszczególnie to zaniepokoiło, no bo miał już to dziwne znamie od prawie roku.

Rock na początku nie chciał przyjmować diagnozy do wiadomości.

Co ciekawe, w tamtym czasie Rock był romantycznie związany z Markiem Christianem.

Przyjaciele Rocka zarzucali Markowi, że nie jest wierny i że jest z nim wyłącznie dla pieniędzy.

Rock zdecydował się w ogóle nie informować go o chorobie, ani nie sugerował nawet, że ten Mark powinien się w ogóle przebadać.

Wcześniej podobno Mark groził mu, że pójdzie do tabloidów i opowie gazetom, że Rock płacił mu za seks, więc poinformowanie go o AIDS mogło bardzo łatwo obrócić się przeciwko niemu.

Mówię, potajemnie leczył, bo oficjalnie szpital przyjmował jedynie obywateli Francji, ale zgodzono się przyjąć Rocka.

Na miejscu lekarz orzekł, że choroba nie jest jeszcze skrajnie zaawansowana, ale układ odpornościowy Rocka jest w fatalnym stanie.

Po czterech tygodniach leczenia stan Rocka faktycznie zaczął się poprawiać.

Rock podobno wielokrotnie płukał usta płynem do płukania przed kręceniem tej sceny.

Jeszcze więcej przedziwnych spekulacji trafiło do mediów po premierze programu Doris Day, w którym Rock gościnnie wystąpił.

Wspólne zdjęcia Rocka i Doris opublikowane w prasie następnego dnia od premiery tego programu dosłownie wywołało globalną panikę.

Rock Hudson wyglądał jak cień człowieka, zwłaszcza stojąc obok energicznej Doris.

W końcu ekipa Rocka zorganizowała kolejne wyjazdy do Paryża.

Tłumaczyli się, że to szpital wojskowy, a Rock nie jest obywatelem Francji.

Napisano tam wprost, że tylko jeden szpital na świecie może zaoferować niezbędne leczenie, żeby uratować życie Rocka Hudsona lub przynajmniej złagodzić jego chorobę.

Nancy Reagan, mimo że publicznie pokazywała się jako przyjaciółka Rocka, odmówiła interwencji.

Kiedy media szalały od szokującej informacji, Rock wypisał się z tego szpitala w Stanach.

Rock, świadomy, że jego czas się kończy, przekazał 250 tysięcy dolarów na rzecz nowo powstałej fundacji.

Kilka dni przed śmiercią Rocka, podczas kolejnej dużej gali, aktor Bert Lancaster wyszedł na scenę i odczytał oświadczenie aktora.

Rock dziękował za wsparcie i mówił, że jeśli jego choroba przyczyni się do większego zrozumienia AIDS i zebrania pieniędzy na badania, to znaczy, że jego cierpienie ma sens.

Rock Hudson umarł 2 października 1985 roku.

Trudno zaprzeczyć wpływowi jaki miał Rock Hudson na postrzeganie AIDS i osób homoseksualnych.

Przed ogłoszeniem Rocka Hudsona i po nim.

Śmierć Rocka nie rozwiązała problemu AIDS, ale była momentem, w którym rząd przestał udawać w końcu, że to temat marginalny.

Sam Rock Hudson stał się nie tylko twarzą walki z AIDS, ale też ofiarą prowadzenia podwójnego życia.

Rock próbował zadowolić wszystkich oprócz siebie.

Jego biograf Mark Griffin napisze, żeby stać się Rockiem Hudsonem musiał właściwie zniszczyć Roya Fitzgeralda.

Nawet jeśli miliony fanów uwierzyło w kłamstwo, to Roy nadal znał prawdę o Rocku.

Henry Wilson, agent, a według niektórych twórca postaci Rocka Hudsona, w późniejszym życiu zmagał się z uzależnieniami.

Historia Rocka i Wilsona została częściowo opowiedziana w serialu Hollywood Rayana Murphy'ego.