Mentionsy

Dzisiaj razem z Adamem i Marcinem będziemy rozmawiać o wyjątkowej więzi Boga z Mojżeszem.

Zbliżamy się do końca naszego studium też, ale to studium będzie takie wyjątkowe, będzie wyjątkową okazją do przyjrzenia się relacji Boga z człowiekiem.

Czasami to może być takie mylne, bo namiot spotkania może przewodzić namiot w znaczeniu domu Boga, czyli świątyni, czyli przybytku.

No właśnie, bo przeczytajmy o tym, jak te rozmowy Boga z Mojżeszem wyglądały.

Na czym polegały te rozmowy Boga z Mojżeszem?

Drodzy, jak sobie wyobrażacie te modlitwy, rozmowy Boga z Mojżeszem?

No i zaczyna się przyjacielska rozmowa Boga z Mojżeszem.

To jest taka rozmowa bez filtrów, w którym budujemy jakiegoś rodzaju maski, tworzymy jakieś obrazy albo pokazujemy tylko pewne części siebie, bo to nie chodzi o to w tym tekście, że Mojżesz widział Boga

twarzą w twarz, bo nawet dalsza część tej narracji pokazuje, że nie to jest istotą jakby tego sformułowania, bo nawet o tym w pewnym momencie jest powiedziane, że nie zobaczysz mojego ulicza, tylko te tak zwane plecy Boga, te posterioradei, to chyba Luther to tak określał.

ale to, co jest tutaj właśnie istotą, to jest kwestia otwartości po stronie i Boga, i po stronie Mojżesza, że nic nie jest ukryte, nic nie jest chowane, do wszystkiego masz dostęp, taki akces, który jest, on jest bezpośredni i to uczy przede wszystkim

No właśnie, tak, ale są takie, które po prostu wypływają prosto gdzieś tam z jakiegoś takiego zgłębionego serca człowieka, ale właśnie to wszystko pokazuje, że naprawdę do Boga można podejść, tak jak Adam powiedział, bez masek, z pełną otwartością i powiedzieć Mu o tych różnych stanach, które człowiek przeżywa, tak, i Bóg jakby też oczekuje czegoś takiego, nie?

Z jednej strony mamy obraz Boga stworzyciela, króla, bardzo wyniosłego, a z drugiej strony rozmawiamy o takiej otwartej rozmowie jak z przyjacielem.

Więc jeśli to Boga definiuje, no to...

A to może jeszcze jeden wątek, bo zobaczcie, że to, na co też ostatnio zwróciłem uwagę, to to, kiedy jest mowa o obliczu Boga, to w tekście hebejskim w oryginale nie mamy liczby pojedynczej, tylko jest panim, to jest liczba mnoga.

to ciepło, ta bliskość, ta otwartość, to, co się ukazało inkarnacyjnie właśnie w Jezusie Chrystusie, takim, jakim On był przecież zgodnie z miesiącowego testamentu, On jest niczym innym jak czystą postacią, najpełniejszym objawieniem Boga i Jego charakteru, jakie dokonało się w historii.

To Duch Święty tłumaczy nawet nasze weschnienia jako szczere słowa kierowane do Boga.

Boga i Mojżesza.

Zobaczmy sobie na pierwsze słowa Mojżesza, które kieruje do Boga.

Trzeba sobie też szczerze powiedzieć, że wielu ludzi nie jest zainteresowanych, żeby szukać łaski u Boga.

że kiedy mimo wszystko widzisz tę rękę Boga, że cię prowadzi, to wtedy też się pojawia takie poczucie, że Bóg jest ze mną, miałem tutaj jakiś taki problem, On mnie przeprowadził przez to.

I właśnie myślę, że to też taki chyba najlepszy, jakby najlepszy wymiar ewangelizacyjny, że inni ludzie mogą zobaczyć Boga w naszym życiu, prawda?

Czasem są to odpowiedzi też ze strony Boga, nawet przy pomocy różnych ludzi.

No to jest właśnie taka współpraca Boga z człowiekiem.

Ja też niesamowicie mnie to tak uderza tutaj, że te teksty wyrażają taką determinację i taką głęboką świadomość Mojżesza, że on bez Boga nie chce niczego robić w swoim życiu.

Ale to, co mnie najbardziej tutaj właśnie uderza, to to, że ta chwała Boga i ta potrzeba dostrzeżenia chwały Bożej, ona się przecież pojawia w kontekście niczego innego jak największego odstępstwa, które tutaj następuje zaraz po zawarciu przymierza i zerwania tego przymierza w 1932 roku.