Mentionsy

I usłyszał Bóg ich narzekanie i wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.

I wejrzał Bóg na Izraelitów.

Bóg ujął się za nimi.

Jest chaos, tutaj Faraon robi takie rzeczy, tutaj jest opowieść o Mojżeszu i nagle jest, no to są, ile, trzy wersety, taki moment zatrzymania się, że przecież Bóg jest w tym wszystkim.

My tak łatwo, no nie wiem, ja to tak odbieram, że jako tutaj z naszej perspektywy ludzkiej tak łatwo zapominamy i Biblia każe nam się zatrzymać i zastanowić, że Bóg nad tym czuwa.

Bóg jest.

W moim przekładzie Biblii Komunicznej ten 25 werset brzmi, wejrzał więc Bóg na Izraelitów i poznał Bóg.

Po prostu poznał Bóg.

I to mi się tak podoba, że Bóg po prostu nas zna i widzi nasze cierpienie i nawet jeśli nam się wydaje, że nikt inny nie może poczuć tego samego co my, to Bóg poznał i wie.

Ci wspomniani Abraham, Izak i Jakub, z jednej strony wielkie ikony, ale jak przyjrzymy się ich historiom, to są zwykli, niezwykli ludzie, którzy też popełniali błędy, więc to jest Bóg.

Więc jest to Bóg relacji, Bóg, który chce przyjaźnić się z człowiekiem i Bóg, który pamięta obietnicę.

No i właśnie mija czas, a Bóg jest tym, który jest wierny, który pamięta tych, którzy byli z Nim.

Więc to jest taka perspektywa Boga, który siedzi gdzieś tam daleko i zarządza tym wszechświatem, tylko to jest Bóg, który jest człowiekiem.

Na co ten tekst nie odpowiada, jak dla mnie, to to, dlaczego tak długo Bóg zwleka z ingerencją.

No i ostatecznie to, co Biblia humaniczna tak bardziej dosłownie względem tekstu hebrajskiego oddaje, Bóg poznał, tak?

Natomiast, no właśnie, właśnie Bóg jest Bogiem żywym.

Ja sobie tak roboczo zatytułowałem ten fragmencik Wstęp do dzieła wyzwolenia, bo niewątpliwie Bóg w Księdze Wyjścia to jest ten, który dokonuje dzieła wyzwolenia, wyprowadzenia.

Bóg zawołał więc do niego ze środka krzaka.

I Bóg nakazał, nie zbliżaj się tutaj, zdejmij sandały, ponieważ miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

Anioł to posłany i to wielokrotnie się pojawia w Starym Testamencie, zresztą i w Nowym, to słowo w nowej odsłonie Angelos, gdzie czasem ludzie się pojawiają i też są posłanymi, więc jest to pewien termin, natomiast tutaj ewidentnie widzimy, że to sam Bóg przychodzi.

Po prostu logicznie patrząc na ten fragment, który tu jest podany, bo oczywiście ten termin anioł właśnie w innych fragmentach Biblii się odnosi czasem do Boga, czasem do człowieka, ale tutaj nawet patrząc na to, że Pan Bóg kazał zdjąć sandały Mojżeszowi.

I ja tutaj przede wszystkim widzę Boga, który ma kontrolę, który jest stworzycielem i tak jak ten krzew płonie i się nie spala, to pokazuje, no nie wiem, jakby nawet jak w naszym życiu wszystko płonie, to Pan Bóg

I też niesamowite dla mnie jest to, że Pan Bóg w taki delikatny sposób objawia się Mojżeszowi, że nie staje przed Nim w jakiejś cudownej postaci, tylko Mojżesz gdzieś tam daleko widzi i sam jest zachęcony, żeby podejść sam pierwszy.

A Pan Bóg odpowiada na to.

To jest już obraz tego, że Pan Bóg objawia się w tym, co jest wokół nas, bo jak Mojżesz był na pustyni, to tam nie było wiele innych elementów.