Mentionsy

Księgi Jakubowolgi i Tokarczuk, no to podejrzewam, że Państwo wiedzą o czym są.

Znowu potem realizm magiczny, czyli mamy Jętę, która obserwuje świat z góry i która pozwala Tokarczuk na różne cuda narracyjne.

Chociaż w oficjalnej krytyce literackiej w Polsce krytyka Olgi Tokarczuk praktycznie nie istnieje.

Niewiele jest głosów krytycznych takich na serio wobec Olgi Tokarczuk.

Nie mówię o głosach krytycznych mojego kolegi Dariusza Nowackiego, który napisał kiedyś, że to jest książek Tokarczuk, że to opowieści z muchu i paproci, ale to są lata dziewięćdziesiąte bodajże były.

Taką krytykę można było wtedy jeszcze uprawiać, ale jednak mi trochę brakuje w drugą stronę krytycznego namysłu nad literaturą Tokarczuk.

U Umberto Eco to jest, to jest U Tokarczuk, to jest u Różdiego.