Mentionsy

W dzisiejszym odcinku przygotowałem dla Państwa audycję o książce Milorada Pavića Słownik chazarski.

Słownik chazarski.

Słownik chazarski.

No i ten słownik chazarski jest właśnie źródłem.

W tych uwagach jest historia słownika chazarskiego, jest informacja o układzie słownika, o tym jak z nim pracować i tak dalej, i tak dalej.

Istotną rzeczą jest to, że słownik chazarski, który miałem okazję czytać, jest słownikiem, który reprezentuje różne tradycje.

Księga Czerwona, która zbiera źródła chrześcijańskie do kwestii chazarskiej.

Księga Zielona, która zbiera źródła islamskie do kwestii chazarskiej.

I Księga Żółta, która gromadzi źródła hebrajskie do kwestii chazarskiej.

Do tego jeszcze są dwa dodatki, appendix pierwszy opowiadający o tym, kto przygotowywał pierwsze wydanie Słownika Chazarskiego oraz appendix drugi, czyli wyciąg z protokołu sądowego ze zeznaniami świadków w sprawie o zabójstwo doktora Abu Kabira Muawiyyi.

Czytając te poszczególne hasła, czytelnicy odkrywają ten świat chazarski.

Pierwszy, ten najdawniejszy, no to są czasy rzeczywiście kaganatu chazarskiego i to jest historia, która rozgrywa się między VIII a X czy XI wiekiem naszej ery.

Słownik chazarski w wydaniu Daubmanusa zniszczono już w roku 1692 na polecenie inkwizycji, ale dwa egzemplarze uniknęły tego losu i pozostały w obiegu.

Materiał do słownika złożonego z trzech słowników chazarskich otrzymał Daubmanus prawdopodobnie od jakiegoś mnicha obrządku wschodniego, ale go uzupełniał.

Był więc również redaktorem słownika chazarskiego, a nie tylko wydawcą.

Pewne niemieckie źródło mówi natomiast, że Daubmanus, który w roku 1691 wydał słownik chazarski, to ktoś inny niż Daubmanus, wydawca słownika polsko-łacińskiego w pierwszej połowie XVII wieku.

Słownik chazarski.

U mnie Milorad Pavić z pewnością jeszcze powróci, bo inne jego książki też są w Polsce dostępne, a Słownik chazarski podobał mi się na tyle, że będę chciał więcej.