Mentionsy

Czy zdają sobie Państwo sprawę, że w roku 1726 Jonathan Swift wydał Podróże Gulliwera albo Podróże do wielu odległych narodów świata?

Zdecydowałem się przeczytać Podróże Gulliwera dlatego, że czytałem już kiedyś tę książkę.

To były Podróże Gulliwera w przekładzie Macieja Słomczyńskiego, wydane przez Wydawnictwo Literackie.

Dojrzały dziewięciolatek dostał Podróże Gulliwera, które przeczytał, z których niewiele pamiętał.

Teraz natomiast czytałem Podróże Gulliwera, wydane przez Państwowy Instytut Wydawniczy.

Otóż proszę odpowiedzieć sobie w głowie na pytanie, w jakimż to nakładzie w roku 1971 ukazały się Podróże Gulliwera i w jakimż to nakładzie ukazały się Podróże do Wielu Odległych Narodów Świata w roku 1982.

Pięćdziesiąt tysięcy Podróży Gulliwera.

A wcześniej, dziesięć lat wcześniej, siedemdziesiąt tysięcy Podróży Gulliwera.

Czytałem Podróże Gulliwera teraz w ramach mojego zainteresowania angielską literaturą osiemnastowieczną jako opowieść klasyczną, jako opowieść, do której chciałem wrócić i zobaczyć, ile z niej pamiętam.

Sceny chociażby, kiedy Lilliputci strzelają do Gulliwera, kiedy on z nimi rozmawia, kiedy spożywszy sporo wina gasi pożar w pałacu.

Obwoźnego pokazywania tego drobniuteńkiego Gulliwera.

Podróże Gulliwera

Bo przypominam, że podróże Gulliwera to były cztery podróże i ta trzecia, która gdzieś na Oceanie Spokojnym chyba ma miejsce, w okolicach Oceanu Spokojnego, bo to są gdzieś okolice Japonii, stamtąd ostatecznie Gulliwer trafia do Europy.

No bo opowieść czwarta, czyli pobyt Gulliwera na wyspie Ludzikoni, na wyspie ludu, który nazywa się Hołychnami, no i pobyt na wyspie ludu, który nazywa siebie Hołychnami,

Podróże Gulliwera 1726

Podróże Gulliwera 1726.

Potem jest ta książka, która jest wspomnieniami Gulliwera, a na końcu jest taki rozdział podsumowujący, który domyka to wszystko, w którym Levlin Gulliwer pisze o tym, że ta książka jest prawdą.

Tak kończy, to jest fragment oczywiście zakończenia Podróży Gulliwera, Jonathan Swift.

Jeżeli będą państwo czytać tę książkę uważnie, to bodajże w liście Gulliwera do wydawcy pojawia się już wątek jachusów.

I kiedy przeczyta się całą książkę, to dopiero dostrzeże się, że to rzeczywiście się spina, że to jest ta klamra, że to, co tak moralnie zniszczyło Gulliwera, zniszczyło w takim sensie, że odcięło go od świata, sprawiło, że zaczął pogardzać ludźmi.

Wyjątkowa literatura, bardzo, bardzo Państwu Podróże Gulliwera polecam.

Szczerze Państwu Podróże Gulliwera polecam, bo będą się Państwo, myślę, uśmiechać pod nosem, a jednocześnie będą Państwo przerażeni, przerażeni niezmiennością natury ludzkiej i trafnością obserwacji Swifta sprzed trzystu lat.