Mentionsy

Dzisiejszy odcinek poświęcony jest książce Kronika w kamieniu, książce albańskiego pisarza Ismaila Kadare, książce, która w oryginale w języku albańskim okazała się w roku 1971, a którą możemy czytać w polskim przekładzie

To jest moja druga i z pewnością nie ostatnia książka Ismaila Kadare.

Dlatego, że ona mi się podobała bardzo, to powiedzmy sobie na początku od razu i z pewnością Kadare będzie się u mnie jeszcze pojawiał.

No i miasto rodzinne Ismaila Kadare oraz także miasto rodzinne Envera Hodży.

W Kronice w kamieniu Ismail Kadare, wykorzystując swoje wspomnienia, takie naprawdę najgłębsze, opowiada z jednej strony historię miasta, czy może tworzy przyczynki do historii miasta.

I tak, to jest opowieść dziecka, bo Ismail Kadare urodził się w roku 1936.

Ismail Kadare wtedy, kiedy rozgrywa się akcja tej powieści, miał między 4 a 8 lat, czyli był naprawdę dzieciakiem.

No ale Kadare, czy główny bohater tej książki?

Sugeruję zajrzeć, żeby mieć świadomość tego, o czym Kadare pisze.

O ile w poprzedniej książce Ismaila Kadare, którą Państwu prezentowałem, była mowa o historii dawnej, bo most o trzech przęsłach to była historia z głębokiego średniowiecza, więc te rzeczy, które były nieco inne, to mieliśmy odległość w przestrzeni, ale przede wszystkim odległość w czasie.

Kadare pokazuje społeczeństwo tradycyjne.

Pokazuje tutaj Kadare dwa typy staruszek.

Natomiast magia, którą pokazuje Kadare, to jest magia, która jest głęboko osadzona w ludzkiej mentalności.

Tymczasem u Ismaila Kadare i u jego głównego narratora w narracji pierwszoosobowej ta historia to jest historia świata.

I oczywiście jest to pewnie podkręcone przez Kadare, jest to zabieg literacki, natomiast nie zmienia to faktu, że rzeczywiście w tym miejscu bardzo często ta władza się zmieniała, to miasto przechodziło z rąk do rąk.

No to proszę mi wierzyć, że społeczności tradycyjne, które znamy my tutaj, na bazie naszego doświadczenia, to są społeczności radykalnie progresywne w stosunku do poziomu konserwatyzmu społeczeństwa czy społeczności, które pokazuje Kadare z południowej Albanii, tych górskich miast, wiosek.

Ismail Kadare tak o tym pisze.

Tak pisze Ismail Kadare.

Jak Kadare pisał o odległej przeszłości, wiedziałem, no bo znałem most o trzech przęsłach.

Kadare pisząc tę książkę oczywiście odnosił się także do historii albańskiej.

Przykładać ją do wydarzeń nam współczesnych, już naprawdę współczesnych, tak jak to tylko się da, no bo na tym polega ponadczasowość literatury i refleksji, którą Ismail Kadare czytelnikom przedstawia.