Mentionsy

Ale jeżeli tacy pisarze jak Markson czy Barth wyrastają z takiego pnia literatury, powiedzmy, intelektualnej w takim sensie, znowu nie chcę, żeby to zabrzmiało źle, ale w takim racjonalnym, tak ironicznym, zdystansowanym, no to Johnson oraz Hare oraz gdzieś w głębiej znacznie Kerouac i Ginsberg

Jeżeli weźmiemy Kerouaca i Ginsberga, oni są na pewno tym pierwszym pokoleniu, lata czterdzieste, pięćdziesiąte.

do tego przeświadczenia, które mamy u Ginsberga, że jeżeli mamy szukać jakiejś świętości we współczesnym świecie, w powojennej wtedy Ameryce, jeżeli mamy szukać jakiegoś autentycznego przeżycia, to musimy szukać nisko, na samym dole.

Ktoś taki, kto się właśnie snuje po ulicy i gada do siebie, ten ginsbergowski prorok, ktoś taki jak Carl Solomon z życia prawdziwego, ale też z eskowytu, który jest Carlowi Solomonowi dedykowany, no to trafi prędzej czy później albo do zakładu psychiatrycznego, albo za kratki, albo gorzej, jak widać.

Albo, że są świętymi nowego porządku, mówiąc po żenetowsku, filtrując to przez Ginsberga i Kerouaca.