Mentionsy

Na dodatek tego czytania jest tutaj sporo, a to dlatego, że Karteresku pisze w taki sposób, nazwijmy to, opisowy.

Też miałem 8-9 lat i na takich osiedlach się bawiłem i czytając karteresku miałem powrót do swojej młodości, do osiedli jako miejsca permanentnej budowy, do wyrzu demograficznego, do grup dzieciaków, do band, do jakiegoś tłuczenia się, do gonienia, do przeszkadzania sobie.

Zastanawiam się, czy nie jest to nawet przesadzone, czy nie jest to przekolorowane, czy nie jest to rodzaj literackiego drag queen, czy nie jest to tak, że kiedy Karteresku opisuje, jak mężczyzna przebiera się za kobietę, jak staje się kobietą, to jest całe takie opowiadanie, gdzie jest bardzo długi wątek stawania się de facto kobietą, przedzierzgiwania się jednego wieczoru w kobietę.