Mentionsy

Pablo Neruda, a właściwie Ricardo Eliezer Neftay Reyes Basoalto, urodził się 12 lipca 1904 roku w Parral, małym miasteczku umieszczącym się dokładnie pośrodku pasa u wybrzeża Ameryki Łacińskiej zajmowanego przez Chile.

Neruda tym samym opisuje go jako dosyć szczurowego i szorstkiego.

W swojej autobiograficznej książce opublikowanej po śmierci Neruda napisał, że jedyną niezapomnianą postacią był deszcz.

Neruda nie był specjalnie utalentowanym uczniem w szkole, ale bardzo wcześnie zaczął czytać klasyków, a później w wieku 13 lat sam także spróbował pisarstwa.

W 1917 roku, w lipcu, właśnie w wieku lat 13, Neruda opublikował swoją pierwszą pracę.

W marcu 1921 roku i wieku 17 lat Neruda opuścił Temuco i ruszył do stolicy Santiago de Chile.

Kontrast pomiędzy krajem sielskim, który Neruda dotychczas znał, a tętniącą życiem Stoicą był ogromny i Neruda czuł się w mieście obco.

To właśnie tam nawiązał kontakty z innymi edytorami, którzy przedstawili go literackiemu świadkowi i tym samym Neruda włączył się do chilijskiej literackiej awangardy.

Już wtedy przybrał pseudonim Pablo Neruda.

Światek literacki, w którym Neruda się wówczas wracał, faworyzował zresztą motywy romantyczne oraz tzw.

Rok później Neruda opublikował kolejny zbiorek poezji miłosnej o tytule 20 wierszy o miłości i piosenka pełna desperacji.

Neruda, wskutek tego całego zamieszania miłosnego, raptownie zerwał związek w Chelsea i wyjechał z Rangoon.

Neruda nie był zresztą dla niej dobrym ojcem.

Neruda zresztą Lorkę poznał osobiście w domu studenckim w Mandrycie i chociaż początkowo podpisał się pod listem potępiającym rozstrzelanie poety, niedługo później zaczął go opisywać dość negatywnie.

Podczas swojego mandatu Neruda otwarcie krytykował ówczesnego prezydenta Gabriela Gonzáleza Videla za represję ruchów związkowych i proklamację tzw.

Prawa Obrony Demokracji, które delegalizowało partię komunistyczną, do której Neruda przynależał.

Żeby uniknąć więzienia, Neruda uciekł z Chile w 1945 roku w stronę Argentyny.

Czas wygnania Neruda spędził na podróżowaniu.

Jego domu, zwanego La Casa de Islanegra, mieszczącego się na centralnym wyprzeżu, gdzie Neruda spędził wiele lat i napisał sporo swoich utworów.

Wybrzmiewa tam też miłość do kraju, który Neruda traktował jak żywy organizm, nie tylko jako punkt na mapie.

Neruda wspierał rząd IND uczestnicząc w wydarzeniach publicznych, broniąc polityki rządu w obliczu wewnętrznej i zewnętrznej opozycji.

Pablo Neruda zmarł 23 września 1973 roku, kilka dni po zamachu stanu, w okolicznościach, które wciąż są przedmiotem dyskusji.

Pablo Neruda to nie tylko jeden z największych poetów światowej literatury, ale także fundamentalna postać w historii i kulturze Chile.

Jako poeta, dyplomata i zaangażowany obywatel, Neruda stał się symbolem oporu i miłości do kraju, w którym się urodził.