Mentionsy

W ostatniej, czwartej części poświęconej verbal judo, czyli sztuce taktycznej komunikacji, zajmiemy się dwoma rzeczami.

Jeśli będzie Pan odmawiał, będę musiał Pana zatrzymać i sprawa się skomplikuje.

Naprawdę lepiej załatwić to szybko.

To chyba jedno z najmniej skutecznych zdań świata.

Kiedy mówicie, zawsze musicie pić pod tym sklepem, wywołujecie automatyczną reakcję, jak zawsze.

Zdanie, nie będę tego powtarzał, też łatwo staje się pułapką.

W praktyce i tak powtarzacie swoje komunikaty.

Dlatego powtórzę to jeszcze raz.

Brzmi jak moralizatorskie kazanie.

Potraficie tylko mandaty wypisywać.

Im więcej szczegółów pan poda, tym większa szansa, że uda się ich zatrzymać.

W ten sposób z osoby atakującej policję możecie zrobić osobę współpracującą.

Tu oczywiście obowiązują odpowiednie i znane wam procedury, a w poważnych przypadkach na miejsce wzywany jest negocjator i specjalistyczne pododdziały.

Po drugie, pokazujecie alternatywę.

Jesteście jedną formacją i każdy z Was, czy to funkcjonariusz liniowy, czy policjant spod oddziału AT, finalnie chcecie tego samego.

W realnych warunkach wzywa się na miejsce negocjatora, pogotowie, straż pożarną, zabezpiecza teren.

Rolą patrolu często jest utrzymać rozmowę do czasu przyjazdu specjalistów.

Nie szantażujecie emocjonalnie, ale delikatnie przypominacie, że jego decyzja nie dotyczy tylko jego.

Nigdy nie ma 100% szans, że rozmową zakończycie temat, ale warto próbować.

Jeśli potraktujecie verbal judo jako narzędzie, a nie jako dogmat, może realnie pomóc wam przetrwać na ulicy, zbudować autorytet i wracać po służbie do domu trochę spokojniejszym.