Mentionsy

W podcaście razem z moimi gośćmi rozmawiam merytorycznie i w przystępny sposób o mechanizmach powstawania chorób i ich prewencji, medycynie z celu życia, stanie zapalnym i wielu, wielu innych tematach związanych ze zdrowiem.

Odcinek podcastu jest wspierany przez markę Kogen, która czerpie inspiracje z japońskiej filozofii troski o zdrowie oraz łączy naturę z osiągnięciami nauki.

Marka Kogen tworzy zaawansowane nutraceutyki, które skutecznie wspierają organizm w radzeniu sobie z wyzwaniami współczesnego życia.

I właśnie dzisiaj powiemy sobie o tym, czym grozi niedobór białka, czy białko zwierzęce jest tak naprawdę szkodliwe i czy aktualne normy dotyczące spożycia białka są zaniżone.

My już łamiałyśmy, tak zaczęłam sobie przypominać, czy miałyśmy kiedyś wspólną rozmowę?

Chyba u Ciebie w live'ie czy podcaście miałyśmy wspólną rozmowę na temat chyba stanu zapalnego, z tego co pamiętam.

Jesteś również wykładowcą Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie i generalnie specjalizujesz się, też z czym mi się kojarzysz, to z dietetyką onkologiczną, czyli z leczeniem żywieniowych w onkologii.

I jeszcze dodatkowo, z tego co wiem, też specjalizujesz się w zaburzeniach hormonalnych, z uwagi też chyba na tę kosmetologię i też związek ze skórą.

I też jeszcze warto powiedzieć, że ty na co dzień pracujesz w Zespole Żywieniowym w szpitalu, co powiem, że jest dość nietypowe, jeśli chodzi o dietetyków, bo dietetycy, można powiedzieć, zbraniają się, jeśli chodzi o pracę w szpitalu, więc to też jest taki bardzo fajny background, myślę, że dla ciebie taki, który gdzieś pokazuje ci taki szerszy kontekst medyczny pracy z pacjentem.

No właśnie, dlatego też zaprosiłam Cię do rozmowy o takim temacie, jakim jest białko, bo ciężko, jakby każdy dietetyk powinien się znać na białku, natomiast myślę, że w kontekście Twojej specjalizacji to białko jest kluczowe, szczególnie jeśli chodzi o niedożywienie, poparzenia, rany, gojenie się ran, choroby nowotworowe u pacjentów.

I będę chciała też o tym z Tobą porozmawiać, ale też w kontekście takiej ogólnej populacji i zdrowia, ponieważ tak jak powiedziałam na początku, sporo w tej chwili naukowców bierze pod lupę temat białka, podważa się gdzieś te normy dla populacji, które są ustalone dla białka, że uważane jest wręcz, że za mało spożywamy tego,

Ja wiem, że to są populacje zdrowa i tak dalej, a jednak ja jestem mocno spoczona szpitalem.

I to jest zupełnie naturalna sprawa, no bo generalnie cały nasz organizm, ta homoostaza, to utrzymanie tej równowagi, no z wiekiem niestety zaczyna się pogarszać.

Czyli badanie, chyba najpierw powiedziałabym po prostu zbadajmy się, sprawdźmy chociażby podstawowe parametry, kreatyninę chociażby i oceńmy wtedy ile tego białka powinniśmy spożywać.

Przez to, że ja jestem spoczona tym szpitalem, no to patrzę z pewnej perspektywy.

A tutaj jednak faktycznie trzeba spojrzeć globalnie na nasze społeczeństwo, które spożywa za mało błonnika, za dużo tłuszczów nasyconych, za dużo tłuszczów trans, za mało... Jeżeli chodzi o białko, to jasne, ale raczej jest to nadal mięso czerwone, bardzo mało strączków, więc to też jest taka kwestia...

I u tych osób tego białka faktycznie trzeba będzie więcej spożywać.

Czyli u takich osób zwiększamy ilość, tak powiedziałaś, u osób starszych, ale są też takie grupy jak osoby intensywnie ćwiczące, sportowcy, szczególnie jeśli chodzi o ćwiczenia operowe, budowanie mięśni, tam też chyba zwiększamy ilość białka, prawda?

Sportem się nie zajmuję, ale tutaj myślę, że to będzie gdzieś w okolicy 1,2, może właśnie do tego 1,5, ale tutaj lepiej, żeby wypowiedział się dietetyk, który już tak stricte zajmuje się sportem.

I nawet na niektórych portalach, czy też jakichś różnych wytycznych naukowych spotkałam się z tym właśnie, że te normy, które są oficjalne, mogą być o nawet 30% zaniżone względem tego faktycznie,

Już nie wspominając o tych miokinach, które się tam wydzielają.

I że oprócz tego, że mamy tą aktywność taką areobową, czyli właśnie jakieś kroki, spacer, to żeby ten pacjent miał też jakąkolwiek aktywność oporową.

W ogóle w szpitalu mamy bardzo duży problem z tymi minutami, które pacjent spędza chodząc.

Więc mamy nawet takie, oprócz takiej rehabilitacji biernej, jeżeli pacjent jest nieprzytomny, no to jeżeli pacjent jest w łóżku, jest pacjentem przytomnym, to mamy takie specjalne rowerki, które kładziemy pacjentowi do łóżka po to, żeby on w ogóle miał jakąkolwiek aktywność.

Właśnie ostatnio, jak byłam w Pradze, to był zjazd Espen, rozmawiałam z fizjoterapeutą, który właśnie mówił o pionizacji tych pacjentów w ulicie, więc to jest niesamowite, że my leczenie żywieniowe już okej wiemy, rehabilitacja, przygotowanie do zabiegu już o tym mówimy, a teraz wchodzimy jeszcze level wyżej, bo dodajemy do tego aktywność, no bo generalnie jak dodamy białko, zarzucimy pacjenta białkiem,

Nawet w wytycznych, będę często o tym SP nie mówiła, bo to jest takie Towarzystwo Żywienia do i Pozajelitowego i Metabolizmu, które zajmuje się wytycznymi właśnie w takich stanach chorobowych, więc bardzo często będę o nich pewnie mówiła.

Nasz organizm, jak spojrzymy na niego na takim poziomie właśnie komórkowym, kontroluje się genialnie, więc myślę, że... Na zasadzie takich sprzężeń zwrotnych, można powiedzieć, prawda?

Tak, no właśnie, czyli jesteśmy w stanie siebie kontrolować, jeżeli czegoś jest za dużo, no to jakby wyłączamy ten szlak do momentu, dopóki nie będzie za mało, więc tak, no faktycznie te sprzężenia zwrotnie ujemne.

Bo jak spojrzymy czasami właśnie na interleukiny, to okaże się, że ta interleukina, która teoretycznie jest tą złą interleukiną, może też wykazywać w innym przypadku na inną komórkę wpływ pozytywny.

No właśnie, bo gdybyśmy spojrzeli w ogóle na aktywność fizyczną, no to zachęcamy do tworzenia takiego mikrostanu zapalnego de facto.

Oni byli żywieni dojelitowo, czyli to są osoby, które nie mogą jeść, mają takie specjalne rurki, zgłębniki, przez które są karmieni.

I mamy takie specjalne diety przemysłowe do żywienia takich pacjentów.

I to była osoba bardzo świadoma, bardzo wysportowana, która no niestety z powodu zaostrzenia swojej choroby znalazła się właśnie na oicie, na intensywnej terapii.

Nie to, że straszą, ale też pokazują po prostu, jak ta masa mięśniowa jest ważna, bo przez to, że pracujesz w takich miejscu, gdzie trudne przypadki spotykasz, my tego na co dzień nie widzimy, tak?

No tak, no bo w ogóle jak spojrzymy na takie stany ostre, takie chorobowe nawet, no nie ostre, ale powiedzmy takie przewlekłe katabolizmy,

Kiedyś to analizowała i sprawdzała jakby profil aminokwasowy tych białek, które się tworzą i tych białek mięśniowych i tam wychodziło na to, że my musimy dużo więcej spalić.

To jest w ogóle nieopłacalne, że tam dużo więcej tracimy, niż tak naprawdę jesteśmy w stanie zbudować, bo to jeszcze kwestia zmian w składzie tych aminokwasów, więc musimy dużo więcej spalić, żeby w ogóle cokolwiek wyprodukować.

Jak to wygląda w swojej perspektywie dietyka, badań naukowych?

O której już wspominałaś, prawda?

Tak, o niej wspominałam, ale ona jest takim jednym z moich ulubionych, no pewnie dlatego, że na gojenie rany wpływa, ale jest też moim ulubionym, bo jest względnie egzogenna, co oznacza, że są sytuacje, kiedy mamy zwiększone zapotrzebowanie i glutamina jest drugim takim, często w oparzeniach na przykład glutamina się stosuje.

Natomiast jakby wracając do problemów jelitowych, no to jakby to musimy najpierw przyjrzeć się temu, czemu te problemy powstają jelitowe i jakby ten problem rozwiązać i zastanowić się, czy też może kwestia sposobu przetworzenia tych strączków, nie?

Soczewicę żółtą to spokojnie moi pacjenci onkologiczni jedzą na diecie leptostrawnej i nie ma z tym żadnego problemu.

Ale jak mamy wyedukowaną osobę, która rozumie, dlaczego ma coś połączyć, albo kiedy my układamy jej jadłospis, to nie ma żadnego problemu, mówię teraz o tych osobach chorych, żeby to dobrze połączyć i żeby osoba, która jest na diecie wegańskiej, była dobrze odżywiona, nie gubiła masy mięśniowej, choć te zalecenia mówią nam, że

Natomiast tutaj znowu to jest ten kontekst macierzy, bo jakby to mięso może też być elementem zdrowego odżywiania, tylko właśnie pytanie, jak to będziemy spożywać.

Nie wiem, czy spotkałaś się z takimi badaniami, albo czy może miałaś taką sklepioną rozkminę kiedyś, z czego to może wynikać?

Gdzie to były diety pozbawione błonnika, bo to były preparaty dla pacjentów intensywnych, czyli to były akurat diety bezbłonnikowe i tam właśnie w tych badaniach, które ja analizowałam, chodziło o kwestie samych aminokwasów, ale to też jest specyficzna grupa pacjentów, więc myślę, że jeżeli chodzi o generalną populację, to oczywiście wszystko będzie miało wpływ, choć może te aminokwasy też będą jedną z tych kluczowych

Ja nawet spróbuję je znaleźć, bo z tego wyszła publikacja, więc pewnie gdzieś...

Dobra, więc to gdzieś badanie spróbuje je odnaleźć.

Dla słuchaczy, którzy są bardziej zainteresowani tematem, jeszcze mnie zastanawia jeden taki temat, jakby tutaj może samego składu mikrobioty wejściowej, że tak powiem, jaką ma dana osoba, jaki to ma ogromny wpływ, bo wspominałaś, że ma to wpływ.

I ona jest właśnie przekształcona przez mikrobiotę do, już sprawdzam, N-tlenku trimetyloaminy, czyli TMAO, tak w skrócie.

I próbowano sprawdzić, czy jesteśmy w stanie za pomocą probiotykoterapii zmniejszyć stężenie właśnie tego tlenku trimetyloaminy.

Specjalnie poruszyłam właśnie ten temat, bo często to jest argument pod kątem tego, że białko zwierzące, szczególnie pochodzące z mięsa, jest szkodliwe, bo wytwarza się ten TMAO.

To myślę, że o tym tema już sporo powiedziałyśmy, to po prostu chciałam, żeby wybrzmiało właśnie, że to nie jest taki mechanizm, który jest w stu procentach gdzieś jeszcze potwierdzony i żeby też nie zwalać wszystkiego po prostu na to produkty pochodzenia zwierzęcego, bo jeśli one są w równowadze, to gdzieś one no jakby mogą nas wspierać, nawet jeśli chodzi o źródło, łatwo dostępne źródło.

Bardzo niewielkiego, ale jednak badania nie są tutaj tak do końca spójne.

Tak, i nam się wydaje, że jakby w jakiś sposób, bo ja często zostaje to pytanie, no to co, zabita bakteria, jakby jak ona ma zadziałać, nie?

I też może siać spustoszenie, prawda?

I to też jest właśnie, podziwia to jest fascynujące, że po prostu taki probiotyk-duch, ja się spotkałam z takim sformowaniem albo jakby jeszcze jest takie inne sformowanie, którym Ewa Miśko zawsze mówi, bo to profesor Strajewska mówi, że życie po życiu, tak?

No okazało się, że właśnie to miało całkowicie odwrotne działanie, że my jak najszybciej, jeżeli tylko jest taka możliwość, bo nie zawsze jest możliwość żywienia drogą przewodu pokarmowego, ale jeżeli tylko jest możliwość, to wybieramy właśnie tą drogę jako pierwszą, nie wspominając o tym, że pierwszą jest zawsze żywienie doustne.

Wspominałaś o białku serwatkowym, o kazeinie.

Ale właśnie bardzo specyficzne dla kolagenu są hydroksyproline i hydroksylizyna.

Okej, w ten sposób, bo to też ciekawy mechanizm.

No właśnie z tego powodu, że ma bardzo specyficzną budowę, czyli tą prolinę, hydroksyprolinę, hydroksyprolinę, hydroksylizynę, które będą stymulowały fibroblasty do produkcji kolagenu.

W ogóle mamy takie pewne, jak wchodzimy już na takie niuanse, z jednej strony mówiłam, żeby nie wchodzić, ale z drugiej strony jako specjalista

A to jest najtrudniejsze, bo my, tak mówię, specjaliści też i pacjenci wiedzą już wszystko, bo przecież internet jest przepełniony informacjami o temat zdrowia, tylko nie wiedzą jak.

Szkoda, że musimy już kończyć, bo tak zwykle rozmawiam z gośćmi około półtorej godziny, ale to jest zawsze, mówię, kolejny powód, żeby się spotkać i porozmawiać o innym temacie, bo niektórzy goście u mnie byli po trzy razy, nawet się zdarzało, także myślę, że na kolejny temat spokojnie się umówimy.

Dobrze, że o tym mówisz, bo to się może wydawać, że to jest takie banalne, bo my jako specjaliści mówimy o różnych zaleceniach, zaleceniach medycyny w stylu życia, odżywianie, ruch, sen itd., ale my też jesteśmy ludźmi i często łapiemy się na tym, że zapominamy o drobnych, ważnych, istotnych rzeczach.