Mentionsy

pisząc pracę magisterską w Katedrze Historii Prawa u pana profesora Lityńskiego, ale potem pojawił się, nie w moim życiu, bo był od dawna, ale pojawił się pomysł mojego przyjaciela Kamila Durczoka, zróbmy radio, takie prawdziwe, profesjonalne, zawodowe radio, prywatne.

Kamil Durczok przykręcał tylne lampy w Fiacie 126P Bis.

i nie z mniejszymi umiejętnościami, bo powiedziałbym, że umiejętności i tak dalej to jest ta sama liga, tylko po prostu co robi kontrast, co robi odwaga, że Kamil Durczok podejmował bardzo dużo bardzo odważnych decyzji, a jak ja sobie prześledziłem pana karierę, to raczej zawsze to były krok po kroku, delikatnie, bez większego wychylania się, a Kamil Durczok lubił się wychylić, lubił przełamywać dużo barier.

że nie wiem, że się starzeje, tylko dlatego, że nie ma już miejsca na kreowanie takich karier i takich gwiazd, jak wykreowano wtedy, kiedy swoje kariery zaczynali Kamil Durczok.

Ja pamiętam czasy, kiedy chodziłem ramię w ramię z Kamilem Durczokiem po ulicy.

Czego się pan nauczył od Kamila Durczoka?

I chyba też dziennikarstwo wtedy wyglądało trochę inaczej, kiedy czasy świadomości Kamila Durczoka były w telewizji, to jednak świat od tego czasu niestety trochę się zmienił.

I dla mnie to są tego rodzaju problemy, a Kamil Durczok był świetny.

Też wydaje mi się, że oglądałem wystąpienia Kamila Durczoka na wszystkich wykładach, na uczelniach i co prawda dzisiaj to oczywiście wydaje się proste powiedzieć, że było widać już jego problemy wtedy, bo kiedy znam całą diagnozę i wiem, co się działo i tak dalej.

Mamy jednego wspólnego znajomego, który opowiadał mi o końcówce Kamila Durczoka i też właśnie o tym, jak on wygrał z nowotworem chwilę po trzydziestce i że to był też taki moment, który po prostu potwierdził mu, że on jest niezniszczalny.

To jest zbieg dość skomplikowanych okoliczności, ponieważ mój szef ówczesny Kamil Durczok w radiu TOP już wtedy był bardzo blisko ze swoją późniejszą żoną Marianną i kiedy myśmy się rozstawali z radiem TOP, a rozstawaliśmy się w atmosferze sporu, solidnego sporu, pojawiło się widmo tego, że nie ma co robić.