Mentionsy

Jest to moim zdaniem związane z taką historyczną, psychodynamiczną naleciałością językową, którą w książce założycielskiej Persa Hefferlina i Goodmana bardzo się czuje.

I o niej na przykład Perskev, Erlein, Goodman nie piszą za bardzo.

No i Pereska, Fairline i Goodman mówią o tym, że to jakby neurotykowi takiemu konfluentnemu zależy na tym, żeby nic nowego się nie wydarzyło, w związku z czym się nie wyodrębnia, nie identyfikuje siebie jako siebie.

To, co jest zagrożeniem, to jest to, że, jak to piszą Pereska, Ferlein, Goodman, projektor nie identyfikuje tego dryfującego uczucia jako własne, tylko przypisuje do poszczególnych innych osób, grup i to powoduje, że istnieje zagrożenie

No i tutaj by Perske, Perlein i Goodman mówili o sabotażu i tak to piszą, że proces ten jest często sprytnie przez tego retroflektora prowadzony w celu uzyskania rezultatów, które pozwalają na osiągnięcie pierwotnego zahamowanego zamiaru, czyli np.