Mentionsy

A nie, że praktykuje to, a to, a to, bo byłoby wtedy pytanie, no dobra, ale mamy ciało jedno, podobne rzeczy możemy z ciałem no wyczyniać, ale jaka będzie różnica między joginem, buddystą, która także ma podstawę medytacyjną i tak dalej, kilka innych technik, ale jakie jakby, jak odróżnić to, czy ktoś w starożytności, w średniowieczu, czy współcześnie jest joginem.

Ponieważ w moim odczuciu kultura zachodnia, czy nawet kultura indyjska w wieku XX, tu już są też badania naukowe, Mark Singleton, Yoga Buddy, świetna publikacja, że wiek XX w całym świecie potrzebował praktyk cielesnych.

Praktyki czakr są głównie przypisane do innej, niebywale ważnej tradycji Indii, która zresztą inspirowała hatha jogę, tę średniowieczną praktykę, a mianowicie tantr siwajickiej, siaktyjskiej, troszeczkę wishnuickiej i nie ma co tu ukrywać, buddyjskiej Vajrayany.

Ale oczywiście jest kilka mantr, które i to zresztą na naszym kursie medytacji wypisałam tam na tablicy dla naszych tutaj uczestniczek, które są teistyczne, jak najbardziej można stosować, a które nie są, ale też podałyśmy jasne tłumaczenie, czy Ty jak mantry buddyjskie podawałaś?

Poruszyłaś temat buddy.

A jeszcze co do Buddy, to wydaje mi się, że wcale nie tak odbiegającą daleko parafrazę zrobiłaś, ja to próbuję sobie w głowie przypomnieć.

Prawdopodobnie ostatnie słowa Buddy przy pari nirvanom, czyli opuszczeniu ciała.

No tak jak powiedziałaś tutaj w parafrazie ostatnie słowa Buddy, czy Krysznę mamy w Phega Vaggicie.

I można ją pokazywać w fitnessie, można pokazywać ją rehabilitacyjnie, można pokazywać jej różne aspekty, żeby też znowu, bo jest jeszcze taka, propos alkoholu bym się skojarzyła, jest taka buddyjska książka Guru Pije Bourbon.