Mentionsy

Mam tutaj na myśli Davida Bohma.

Bohm to był fizyk kwantowy, który współpracował z Robertem Oppenheimerem, był jego doktorantem.

To nawet było dosyć ciekawe zdarzenie, ponieważ on obronił doktoratu Oppenheimera w ten sposób, że nawet nie przedstawił rozprawy, tylko Oppenheimer zadeklarował, że Bohm doktorat powinien mieć.

I te pomysły, które rodziły się w ramach różnych tych spotkań Bohma z poszczególnymi osobami, również na przykład z Martinem Buberem, z którym się przyjaźnił,

Bohm organizował takie grupy dialogiczne, gdzie nawet stosunkowo duże grupy osób, powiedzmy 40 osób, prowadziło dialog.

Dialog w tym rozumieniu bohmowskim był taką dość swobodną,

Bohm dokonywał tutaj swego rodzaju redukcji fenomenologicznej, gdzie sugerował porzucenie założeń, wejście na jakiś taki poziom bezzałożeniowy, zawieszenia swoich przekonań przez wszystkie strony dialogu, tak aby one następnie, dzieląc się pewnymi zdaniami, dokonywały swobodnego przepływu opinii, który to miał prowadzić do efektów nieoczekiwanych dla wszystkich stron tego dialogu.

No to tutaj jest inaczej, zresztą Bohm bezpośrednio dialog przeciwstawiał dyskusji.

Co więcej, gdy myślałem o tym Bohmie, to myślałem o takich rzeczach też typu, powiedzmy, porozumienie bez przemocy, jakieś tego typu zasady.

Czyli jest tutaj, i to bardzo odbiega od tej wizji Bohmowskiej, o której mówiłem,