Mentionsy

Znaczna część armii egipskiej zaangażowana była w Jemenie.

Tego już się, rzecz jasna, ukryć nie dało i Syryjczycy wezwali egipskich sojuszników do tego, żeby zadokumentowali czynem swą deklarowaną solidarność.

Od 1956 roku, kiedy po zwycięstwie Izraela w wojnie synajskiej egipskich wojskowych zastąpili obserwatorzy ONZ, przez ciśninę tirańską płynęły irańskie tankowce z ropą dla Izraela.

Powrót egipskiej armii do Sharm el-Sheikh oznaczał zamknięcie ciśniny i tym samym odcięcie Izraela ropy, co było...

Tymczasem Egipt wyrzucił ONZ-owców, prowadził z powrotem swoje wojska i wtedy marszałek Amer, głównodowodzący armii egipskiej, stwierdził w rozmowie z prezydentem Nasserem, że to byłaby zniewaga, nie do przyjęcia, gdyby nasi żołnierze musieli patrzeć, jak przed ich oczami przepływa izraelska bandera.

No dobrze, mówimy o tej egipskiej blokadzie, Egip zapowiedział, że ona jest, ale to nie zostało sprawdzone.

W tym samym czasie egipski wiceprezydent Shams Badran pojechał do Moskwy potwierdzić.

Wcześniej, dokładnie wtedy, kiedy Czuwachin składał wizytę Szkolowi, ówczesny przewodniczący Parlamentu Egipskiego, Anwar al-Sadat, wracał z podróży do dalekiej Azji.

Stąd egipskie reakcje i cały dalszy bieg wypadków, które przedstawiłem.

że przy takiej mobilizacji wojsk arabskich na wszystkich trzech granicach egipskiej, jordańskiej i syryjskiej, Izrael musi odpowiedzieć przynajmniej równie silną mobilizacją po swojej stronie granicy, ponieważ inaczej niż potencjalni napastnicy, Izrael nie miał żadnego terytorium, w głąb którego mógłby się wycofać.

Cały Synaj Izrael musiałby przejechać i zdobyć, zanim mógłby zagrozić jakimkolwiek żywotnym interesom egipskim.

Natomiast z egipskiej strony, od Synaju do Tel Awiwu, było kilkadziesiąt kilometrów.

Lotnictwo izraelskie zniszczy lotnictwo egipskie w niespodziewanym ataku.

W pierwszym nalocie zniszczone zostały lotniska egipskie na Synaju, a Kair nawet o tym nie wiedział, ponieważ marszałek Amr wcześniej przeciął wszelkie linie telefoniczne łączące egipskie jednostki wojskowe.

I bardzo się obawiał, że któryś z egipskich samolotów może wystartować nie po to, by bronić egipskiego nieba przed Izraelczykami, tylko żeby go zestrzelić.

Tak więc w powietrzu nie było ani jednego egipskiego samolotu.

Samoloty izraelskie wróciły do baz, zatankowały paliwo, odnowiły uzbrojenie i odbyły drugi nalot, już teraz atakując stojące na płytach lotnisk, niezdolne do lotu, bo lotnisko zostały zniszczone, egipskie samoloty.

W ciągu tych dwóch nalotów Izraelczycy zniszczyli 320 z 340 egipskich samolotów.

Przekonany, że to jest to egipskie lotnictwo, które bombarduje Tel Awiw, Hussein wydał armii jordańskiej rozkaz do ataku.

Ale to była druga fala izraelskich samolotów wracająca po zniszczeniu egipskiego lotnictwa.

Egipski odwrót zamienił się w paniczną ucieczkę.