Mentionsy

Jego niesamowitą polityczną karierę nadał węgierski żydowski dziennikarz Theodor Herzl, który w 1896 roku wydał książkę Judenstaat , w której opisuje on

Herzl zwołuje w Bazylei pierwszy kongres syjonistyczny, na którym zostaje opracowany program ruchu, którego celem jest utworzenie żydowskiej siedziby narodowej, nie mówi się jeszcze o państwie.

Theodor Herzl sam wyobrażał sobie, że jego syjonizm będzie szczególnie atrakcyjny dla Żydów zachodnioeuropejskich, bowiem jako pierwszy jasno zrozumiał on, że asymilacja skazana jest na niepowodzenie.

Herzl się bowiem pomylił.

Przywódca brytyjskiego odłamu wielkiego bankierskiego rodu, kiedy wysłuchał pomysłów Herzla, powiedział, znaczy pan mi mówi, że ja tak naprawdę nie jestem Anglikiem, tylko moja ojczyzna jest gdzieś za morzem na pustyni?

I oczywiście złamanego grosza od Rothschildów Herzl nie zobaczył.

Zwłaszcza po krwawej fali pogromów końca XIX wieku masy żydowskie entuzjastycznie odniosły się do pomysłu Herzla i bardzo szybko syjonizm stał się ruchem wyzwolenia tych mas, które już wiedziały, że niczego dobrego po imperiach nie mogą się spodziewać, a może tam na pustyni będą miały drugą szansę.

I tam w swoim dzienniku Herzl zanotował proroczo, dzisiaj utworzyłem państwo żydowskie, najdalej za 50 lat wszyscy przyznają mi rację.

Herzl i jego polityczni następcy, kiedy myśleli o Żydach, no myśleli o takich Żydach jak oni.

Herzl sam nie miał żadnej tradycji żydowskiej.

Więc Izrael, który powstał, powstał bardzo inny etnicznie od tego, który sobie wyobrażał Herzl, ale także bardzo inny też kulturowo, mimo że instytucje państwa żydowskiego