Mentionsy

jak budować relacje z Bogiem, przecież On jest taki inny, raz, że Go nie widać, nie słychać.

Ja Cię rozumiem, bo jestem Bogiem człowiekiem.

Po misji na Ziemi nagle nie wrócił tylko do pierwotnej formy, mówiąc bardzo gdzieś kolokwialnie, że dobra, już to człowieczeństwo załatwione, teraz już jestem tylko Bogiem.

Ja to doskonale rozumiem, bo w momencie, kiedy wstąpiłam do wspólnoty właśnie jeszcze głos Pana, zanim zostaliśmy liderami wspólnoty Betlechem, ja na przykład widząc owoce innych osób, które były dla mnie niesamowicie fascynujące, ile, jak ludzie w ogóle potrafią być z Bogiem, jak potrafią żyć, jak potrafią kochać, to ja miałam takie pragnienie, ja chcę tak samo.

I myślałam, że dostanę jakąś taką złotą recepturę i dla mnie właśnie było najpiękniejsze w tym wszystkim to, że każdy, nikt się nie zmawiał na to, ale każdy mi odpowiadał, dbaj o relację z Bogiem,

I ja sobie myślałam, Boże, jakie to jest turbo banalne, on zawsze słyszę, dbaj o relację z Bogiem i w ogóle co to znaczy.

I potem uświadomiłam sobie, właśnie tak z biegiem czasu, starając się o tą relację z Bogiem dbać,

I tutaj jest taki, bo podkreśliłaś to bardzo, że rzeczywiście ta relacja z Bogiem jest totalnie fundamentalna, że to jest najważniejsze, żeby o nią zadbać.

I tu mi się wydaje, że w tym fragmencie pięknie nam wybrzmiewa, ponieważ Jezus jej mówi, ja cię rozumiem, bo jestem Bogiem człowiekiem.

Czyli jak ludzie tak sobie myślą, jak budować relację z Bogiem?

Ale w momencie, jeżeli ten Bóg, którego nie widzisz, nie słyszysz, jest święty, święty, święty, mówi do Ciebie jestem Bogiem, człowiekiem, to nagle takie światełko...

No nie, nie będzie tak, ale z czasem, jak spędzam czas z Bogiem, to się staje coraz bardziej takie oczywiste, jak On do mnie mówi.

Ja mam wrażenie, że w ogóle bardzo ciężko jest odpowiedzieć na to pytanie, no ale jak budować relacje z Jezusem, jak budować relacje z Bogiem?

Ale są takie momenty zjednoczenia z Bogiem, że czujemy Go, ale no okej, to już sobie może być.

I chyba tutaj też istotna jest taka prawda, że jeżeli boli, to boli, a jeżeli jest akurat teraz taki moment z Bogiem zjednoczenia, że to jest, ale jest okej, no to jest okej.

Bo jedna rzecz jest rozmawiać o takich normalnych rzeczach, ale jak w ogóle jednak jesteś osobą wierzącą i żyjesz z Bogiem, no to naturalne jest, że wiele przestrzeni twojego życia jest bardzo mocno po prostu z Nim związanych.

Nawet kupowanie butów może być bardzo mocno związane z Panem Bogiem.

To masz rację, że to też może być problem, bo z jednej strony patrzysz na to, okej, przecież to jest tak oczywiste, że ja jestem, że mam codzienność z Bogiem, a jednak to nie musi być oczywiste.

I to, że tak naprawdę czasami to uklęknięcie tutaj, jak ty dajesz ten przykład, albo jakieś inne przyznanie się do Pana Boga w miejscu publicznym, niezwiązanym z Panem Bogiem jakoś,

zatacza się takie koło do początku naszej rozmowy o tej bliskiej relacji, codziennej takiej relacji z Panem Bogiem.

Bo u Faustyny dużo jest tego, że ona nie zrobi najmniejsze rzeczy bez konsultacji z Bogiem.

Czyli w momencie, kiedy ja dbam o moją codzienną relację z Bogiem, ja Go poznaję przez to czytanie, znowu zataczamy kółko, poznaję Go przez codzienną relację, przez budowanie tej relacji, przez spędzanie czasu z Nim, życie w Jego obecności, poznawanie Go w Ewangelii, modlitwę, to wtedy...

A wewnątrz w tobie, w tym sumieniu, które jest kształtowane poprzez bycie z Bogiem, będą się działo poruszenia, które wskażą ci dobrą drogę.

Może wszystko możesz mieć, tak, bo Jezus jest Bogiem bez miar.

Z Bogiem.